Αλίκη Καγιαλόγου: «Η Κύπρος είναι φίλη…»

Μια παράσταση και μια συναυλία από την ερμηνεύτρια που παραμένει σταθερά προσηλωμένη στο ποιοτικό τραγούδι.

Στις 7 Ιουνίου στο Αρχοντικό Αξιοθέας παράσταση με τίτλο «Η θαλασσινή ωδή του Fernando Pessoa και τα Fados της εφηβείας μου» και στις 9 Ιουνίου στο χωριό Ανώγυρα συναυλία με τίτλο «Η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά αγαπημένα της τραγούδια στην Ανώγυρα»

Το τι θα αντέξει και τι δεν θα αντέξει στο χρόνο θα το κρίνει… ο χρόνος!

Η Αλίκη Καγιαλόγλου, η εξαιρετική αυτή Ελληνίδα ερμηνεύτρια που για χρόνια παραμένει σταθερά προσανατολισμένη στο ποιοτικό τραγούδι, αφήνοντας το δικό της μοναδικό στίγμα στο ελληνικό μουσικό στερέωμα, σύντομα θα βρίσκεται στην Κύπρο για μια παράσταση και μια συναυλία. Και όπως λέει η ίδια «η Κύπρος είναι φίλη», ενώ η τραγουδίστρια έχει ζωντανές ακόμα τις αναμνήσεις και εμπειρίες της από τους ανθρώπους του νησιού, όταν λίγο μετά τα τραγικά γεγονότα του 1974 βρέθηκε στη χώρα μας και είχε την ευκαιρία να περιηγηθεί σε διάφορα μέρη, βιώνοντας τον πόνο και την τραγωδία που κουβαλούσαν οι άνθρωποι εκείνο το διάστημα.

Μαζί με την καλλιτέχνιδα είχαμε μια σύντομη συνομιλία.

Με ποια αφορμή θα έρθετε στην Κύπρο για συναυλίες και τι ακριβώς περιλαμβάνει το πρόγραμμά σας;  

Έρχομαι στην Κύπρο για να δώσω μια παράσταση και μια συναυλία.

Η παράσταση με τον τίτλο: «Η θαλασσινή ωδή του Fernando Pessoa και τα Fados της εφηβείας μου» θα δοθεί στο Αρχοντικό Αξιοθέας στη Λευκωσία, την Πέμπτη 7 Ιουνίου στις 20.30, στο πλαίσιο του 21ου Πολιτιστικού Φεστιβάλ Πανεπιστημίου Κύπρου και θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κύριο Πιερή για την ακαριαία απόφασή του να εντάξει την πρόταση που του έκανα (στην τυχαία συνάντησή μας), στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ, παρ’ όλο που είχε ήδη κλείσει ο προγραμματισμός του.

Η παράσταση βασίζεται στη μεγαλειώδη ποιητική σύνθεση του Πορτογάλου ποιητή (υπογεγραμμένη από το alter ego του Alvaro de Campos) και στα Fados, αυτά τα ιδιαίτερης νοσταλγίας τραγούδια. Την εμπνεύστηκα πριν από 20 περίπου χρόνια όταν ερωτεύτηκα ακαριαία αυτό το σπάνιας φαντασίας και τολμηρότητας ποίημα, που με οδήγησε και στην επιλογή και διασκευή των τραγουδιών και πρέπει να σας πω ότι είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχώς μεγαλώνει, ωριμάζει, πλουτίζει.

Και ποιοι είναι οι συνεργάτες σας;

Στη σημερινή της μορφή με βοήθησε να φτάσω η διδασκαλία της ερμηνείας του κειμένου από τον εξαίρετο σκηνοθέτη και φίλο Δήμο Αβδελιώδη. Η μετάφραση του ποιήματος είναι της Μ. Παπαδήμα και των τραγουδιών της Μ. Piedade. Την παραγωγή την έχει κάνει η “ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ”, η εταιρεία με τον εύγλωττο τίτλο που ίδρυσα πριν 18 περίπου χρόνια για να μπορέσω να εκφραστώ με τους δικούς μου όρους, άρα να υπάρξω…

Η συναυλία με τον τίτλο: «Η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά αγαπημένα της τραγούδια στην Ανώγυρα» θα δοθεί στην Ανώγυρα, στο χωριό του αείμνηστου αγαπημένου φίλου Νεόφυτου Ηλία, το Σάββατο 9 Ιουνίου στις 20.30, σε ένα χώρο που διαμορφώνεται αυτήν τη στιγμή, χάρη στη δυναμική παρέμβαση και τις προσπάθειες του πρόεδρου της κοινότητας, Φοίβου Νικολάου. Και στην παράσταση και στη συναυλία θα είναι μαζί μου ο εξαίρετος πιανίστας και μόνιμος συνεργάτης μου τα τελευταία χρόνια, Αλέξανδρος Αβδελιώδης.

Τι είναι για εσάς η Κύπρος; Έχετε από το παρελθόν κάποιες αναμνήσεις από αυτήν;

Η Κύπρος είναι φίλη. Έχω πράγματι πολλές αναμνήσεις. Θα μπορούσα να γράψω ένα βιβλίο για αυτό. Από την πρώτη-πρώτη φόρα που ήρθα (μάλλον τυχαία) μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα του ’74. Ακόμα με στοιχειώνουν οι εικόνες των μοναχικών γιαγιάδων που συναντούσα, εξερευνώντας τη Λεμεσό, καθισμένες στα σκαλοπάτια των σπιτιών τους και που μου ζητούσαν να τους βάλω κολλύριο στα μάτια ή να τις βοηθήσω να πάρουν τα φάρμακά τους, γιατί δεν είχαν άλλον κανένα μιας και όλοι έτρεχαν αλαφιασμένοι… Αλλά και από τις φορές που ήρθα να τραγουδήσω στα Φεστιβάλ ΕΚΑ Λεμεσού, καλεσμένη από τον πρώτο μου “μάνατζερ”, τον εξαιρετικής ευγένειας και αγνότητας Νεόφυτο Ηλία και την σπάνιας καλλιέργειας συνεργάτιδά του τη Γεωργούλα Μαστρή, φίλη επίσης από τότε. Σας θυμίζω και τη συμμετοχή μου στις περίφημες και διαβόητες συναυλίες που έδωσαν μαζί ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις. Αυτό είναι σίγουρα ένα άλλο βιβλίο… Έκτοτε απέκτησα κι άλλους φίλους και έχω έρθει αρκετές φορές.

Πώς βλέπετε σήμερα την ελληνική μουσική δημιουργία; Πιστεύετε πραγματικά ότι υπάρχουν και τώρα μεγάλοι συνθέτες που θα αφήσουν έργο σημαντικό πίσω τους, δηλαδή τραγούδια που θα αντέξουν στο χρόνο; Ιδιαίτερα μιλάμε για το έντεχνο τραγούδι.

Μάλλον δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να απαντήσω. Τα τελευταία πολλά χρόνια δίνω παραστάσεις που βασίζονται σε λογοτεχνικά και ποιητικά κείμενα, αλλά και σε θεατρικούς μονολόγους, οπότε δεν παρακολουθώ πολύ το μουσικό γίγνεσθαι. Το τι θα αντέξει και τι δεν θα αντέξει στο χρόνο θα το κρίνει… ο χρόνος!

Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα “παράγει” τραγουδιστές με την έννοια ότι πληθώρα νέων παιδιών κάθε χρόνο κάνουν την εμφάνισή τους παλεύοντας για μια θέση στο χώρο; Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για τα νέα αυτά παιδιά, τα ταλαντούχα, να κρατηθούν στο χώρο και να σταδιοδρομήσουν επαγγελματικά;

Πράγματι η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος θα έλεγα, “παράγουν” τραγουδιστές, υπερβολικά πολλούς (αφενός γιατί είναι μόδα και αφετέρου γιατί θεωρείται και ένα επάγγελμα… εύκολο). Το ίδιο έγινε με τους δημοσιογράφους, τους ηθοποιούς, τους ποδοσφαιριστές και πολύ πρόσφατα με τους σεφ… που παλεύουν για μια θέση στο χώρο. Και πράγματι είναι εξαιρετικά δύσκολο -αλλά πάντα ήταν- για τους ταλαντούχους νέους (οι μη ταλαντούχοι βρίσκουν διάφορα παράθυρα) να σταδιοδρομήσουν επαγγελματικά. Τα μόνα όπλα κατά τη γνώμη μου που μπορούν να τους σώσουν είναι η ενδυνάμωση του πνευματικού τους κόσμου -σε αντίθεση με την όλο και μεγαλύτερη ένδεια των υπολοίπων- και το πάθος τους να εκφραστούν με τον τρόπο που οι ίδιοι θα επιλέξουν. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν θα χαθούν.

Ο Μάνος Χατζιδάκις στήριξε τον ιδιαίτερο τρόπο μου στη σκηνή

Ποια θεωρείτε την πιο σημαντική στιγμή στην καλλιτεχνική σας πορεία; Μήπως κάποιοι άνθρωποι επηρέασαν την καλλιτεχνική σας πορεία σημαδεύοντάς σας;

Όλες οι συνεργασίες μου και όλες οι επιλογές μου, μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, θεωρώ ότι είναι σημαντικές γιατί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με οδήγησαν σε αυτό που είμαι σήμερα.



Οφείλω όμως να ομολογήσω -και το κάνω πάρα πολύ συχνά- ότι ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν από τους πρώτους που στήριξαν τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ήθελα να υπάρξω στη σκηνή, τραγουδώντας, αυτοσχεδιάζοντας και παίζοντας μέσα από θεατρικούς μονολόγους, ποιητικά και λογοτεχνικά κείμενα και φυσικά μουσική στο θέατρο της Καρέζη, την παράσταση «Δύσκολοι Έρωτες», όπου έπαιζα το μονόλογο του Jean Cocteau «Ο Ωραίος Αδιάφορος» σε σκηνοθεσία Β. Νικολαΐδη και τραγουδούσα από άριες αντίκες μέχρι ρεμπέτικα. Όπως και το γεγονός ότι το 1985 μου έδωσε το βήμα μέσα από τον Σείριο του να τραγουδήσω παραδοσιακά και σύγχρονα τραγούδια, πάνω σε εξαιρετικά ποιητικό στίχο, από την Ισπανία και τη Λατινική Αμερική (ένα άλλο μου πάθος) όταν οι δισκογραφικές που όριζαν τους πάντες και τα πάντα “κορόιδευαν” τις επιλογές μου…

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.