Ας δώσουμε  την ευκαιρία

1675

unnamed

 

 

Όσοι έχουν περάσει από την υπέροχη αλλά και δύσκολη φοιτητική ζωή, ίσως μπορούν καλύτερα να καταλάβουν την ικανοποίηση και τη χαρά που αισθάνεται ένας φοιτητής όταν φτάνει η στιγμή που θα αποχαιρετήσει το πανεπιστήμιο έχοντας στο χέρι του ένα πτυχίο. Ταυτόχρονα μπορεί να αντιληφθεί και τους προβληματισμούς και την αγωνία του νέου πτυχιούχου ο οποίος –ιδιαίτερα στις δύσκολες εποχές της κρίσης (οικονομικής και κοινωνικής) που βιώνουμε- διακατέχεται από μια δικαιολογημένη αβεβαιότητα.

Μετά το πανεπιστήμιο και την εξασφάλιση του πτυχίου, τι;

Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα που βασανίζει τον κάθε σημερινό, μη προνομιούχο, νέο πτυχιούχο, με όποιο βαθμό κι αν έχει πάρει το πτυχίο του, όσο ικανός ή ταλαντούχος κι αν είναι. Κι όταν μάλιστα υπάρχει μεγάλος αριθμός αποφοίτων του κλάδου κι αν επιπλέον ο πτυχιούχος δεν έχει «πλάτες» για να «χωθεί» κάπου, τότε η αγωνία και ο φόβος της ανεργίας γίνεται ακόμα μεγαλύτερος.

Αυτή την αγωνία και αυτούς τους φόβους για την μετα-πανεπιστημιακή πορεία και εξέλιξή τους εξέφρασαν έντονα (παράλληλα με τον ενθουσιασμό για την αποφοίτησή τους), οι φοιτητές του ΤΕΠΑΚ που πριν λίγες μέρες ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στον Κλάδο των Γραφικών Τεχνών.

«Τώρα δεν είμαστε πλέον σπουδαστές αλλά επαγγελματίες κι έτσι θα πρέπει να μας αντιμετωπίζουν κάποιοι οι οποίοι θα μπορούσαν να μας δοκιμάσουν, να δουν τη δουλειά μας και να μας προσφέρουν εργασία…» μου είπε η νεαρή κοπέλα στη διάρκεια της κουβέντας μας, τονίζοντας τη σημασία που έχει για την ίδια και την οικογένειά της η εξεύρεση εργασίας.

Μια εκτίμηση και μια αγωνία που σίγουρα αντιπροσωπεύει το σύνολο των νέων πανεπιστημιακών αποφοίτων και την οποία αλίμονο αν δεν μπορεί να την αντιληφθεί ο κάθε ένας από εμάς.

Δικαιούνται, λοιπόν, μια ευκαιρία οι νέοι πτυχιούχοι να αποδείξουν τις γνώσεις και ικανότητές τους κι αυτό ας το αποδεχτούν οι όποιοι εργοδότες. Ας απαλλαγούν από το ψυχρό «απαραίτητη η πείρα» κι ας δώσουν την ευκαιρία στα νέα παιδιά να ανοίξουν τα φτερά τους και να ενταχθούν επαγγελματικά στην κοινωνία. Άλλωστε, μην ξεχνούμε ότι για την απόκτηση εμπειρίας βασική προϋπόθεση είναι η εργασία. Κι ακόμα, ας αποδεχτούμε το γεγονός ότι οι νέοι άνθρωποι μπορούν με τη φαντασία που τους χαρακτηρίζει, με τις απίστευτες ικανότητές τους να χειρίζονται τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν ή ακόμα και να ξεπεράσουν πολλούς… έμπειρους.

Χρήστος Χαραλάμπους