Δάφνη – Ζαράες – Μαζόκαμπος:   Περπατώντας από τον Μονιάτη μέχρι τις Πλάτρες

 

 

Ένα μοναδικής ομορφιάς

μονοπάτι της φύσης

για όλη την οικογένεια

 

Του Χρήστου Χαραλάμπους

 

Πυκνή άγρια βλάστηση διανθισμένη με αρωματικά και θεραπευτικά βότανα που φυτρώνουν κατά μήκος του ποταμού ή σε απόκρημνα πευκόφυτα σημεία, πετρώματα που εναλλάσσονται μεταξύ τους, εικόνες που «αποκαλύπτουν» το «ξεχασμένο» πολιτιστικό παρελθόν που δένει αρμονικά με τη σημερινή πραγματικότητα, είναι μερικά μόνο από τα ατού που συνθέτουν ένα σχετικά νέο μονοπάτι της φύσης που έχει χαραχθεί στην περιοχή του Τροόδους.

 

06082017.pdf - Adobe Acrobat Pro

Δάφνη – Ζαράες – Μαζόκαμπος…

Μια υπέροχη φυσική διαδρομή που εκτείνεται μεταξύ του Μονιάτη και των Πλατρών και συνεχώς ανακαλύπτεται από όλο και περισσότερους λάτρεις του περιπατητικού τουρισμού.

Η ιδιαιτερότητα αυτού του μονοπατιού θα έλεγε κανείς ότι βρίσκεται στο γεγονός ότι σε όλη σχεδόν την έκτασή του ο περιπατητής συναντά σπάνια και πανάρχαια φυτά, όπως η δάφνη, αλλά έχει και την ευκαιρία να περάσει, σε μικρή απόσταση μέσα από το χωριό και συγκεκριμένα από τον πρώην τουρκοκυπριακό μαχαλά που εκτείνεται κατά μήκος της μιας πλευράς του ποταμού ο οποίος διέρχεται μέσα από τον Μονιάτη και καταλήγει στο φράγμα του Κούρρη.

Το μονοπάτι δεν ξεπερνά σε μήκος τα 4 χιλιόμετρα και προσφέρεται ακόμα και για μικρά παιδιά, καθώς μέχρι το τέρμα του μεσολαβούν στα ενδιάμεσα της διαδρομής και άλλες έξοδοι, πριν αρχίσει η «δύσκολη» ανάβαση.

 

06082017.pdf - Adobe Acrobat Pro

Η είσοδος του μονοπατιού βρίσκεται στην αρχή του χωριού (στο δρόμο που ενώνει τον Μονιάτη με το Πέρα Πεδί), δίπλα από την παλιά εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Στο σημείο αυτό, όπου υπάρχει από πολύ παλιά και η περίφημη δάφνη, υπάρχει πινακίδα που ενημερώνει τον επισκέπτη για την πορεία που θα ακολουθήσει και τα σημεία ενδιαφέροντος που θα συναντήσει.

Για μισό περίπου χιλιόμετρο η πορεία στο μονοπάτι γίνεται κατά μήκος του ποταμού που περιβάλλεται από αιωνόβιους σκλήδρους, πλατάνια και βελανιδιές. Θέα στη δεξιά πλευρά αποτελούν τα σπίτια του χωριού με τις κεραμιδένιες στέγες, αλλά και τα περβόλια με τις διάφορες καλλιέργειες.

Στα μισά αυτής της διαδρομής υπάρχει ξύλινη γέφυρα που οδηγεί στον αναπαλαιωμένο ελιόμυλο. Συνεχίζοντας την πορεία του στο μονοπάτι, ο περιπατητής θα βρεθεί στο ξέφωτο που περιβάλλεται από τα διατηρημένα σπίτια που άφησαν πίσω τους οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού όταν μεταφέρθηκαν το 1975 στις κατεχόμενες περιοχές.

Εκεί στον τουρκομαχαλά, όπως τον αποκαλούν ακόμα οι κάτοικοι, υπάρχει δίπλα από το τζαμί το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης στο οποίο είναι συγκεντρωμένο ένα πλούσιο υλικό με παλιά εργαλεία, έπιπλα και άλλα αντικείμενα γεωργικής και οικιακής χρήσης.

Προχωρώντας σε απόσταση λίγων μέτρων, εκεί στο παλιό πέτρινο γεφύρι όπου λειτουργούσε κάποτε και τον καφενέ της η Φατμέ, αρχίζει η κάπως δυσκολότερη διαδρομή του μονοπατιού, η οποία περνά δίπλα από το μικρό τουρκοκυπριακό σχολείο. Η πορεία σε κάποια απόσταση γίνεται μέσα από χωμάτινο δρόμο που κατασκευάστηκε για σκοπούς πυροπροστασίας του πευκόδασους. Σε διάφορα σημεία της διαδρομής υπάρχουν ξύλινα παγκάκια για ξεκούραση, αλλά και για να απαθανατίζει ο επισκέπτης τη θέα του χωριού και των περβολιών με τα φρουτόδεντρα.

Σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου, στην περιοχή Ζαράες, ο περιπατητής μπορεί, αν έχει κουραστεί, να βγει από την έξοδο η οποία οδηγεί σε κάποιο σημείο του κύριου δρόμου Μονιάτη – Πλατρών όπου υπάρχει κέντρο για φαγητό και καφέ. Αν πάλι αντέχει, μπορεί να συνεχίσει την ανάβαση προς το τέρμα του μονοπατιού. Στο πέρασμά του θα απολαύσει τις μυρωδιές από τα άγρια βότανα που ευδοκιμούν στην περιοχή (όπως η σπατζιά και η ρίγανη), αλλά και τα κακαρίσματα από τις πέρδικες, τα κελαηδήματα των τσαλαπετεινών και των άλλων πουλιών που φωλιάζουν μέσα στο πυκνό δάσος με τα πεύκα και τις λατζιές.

 

Περιοδικό D

 

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.