Frida Κι άλλο: “Γιατί με φέρατε εδώ; Τι άλλο έχω να σας πω που δεν το ξέρετε ήδη;”

Με αφορμή… την παράσταση Frida Κι Άλλο που παρουσιάστηκε με επιτυχία στην Αθήνα -και με την οποία η ομάδα Fly Theatre που είχε παρουσιάσει παλαιότερα την Αγγελική επιστρέφει στην Κύπρο- η Κατερίνα Δαμβόγλου μιλάει στον Ορίζοντα:

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη ζωή της Φρίντα; Η ζωή των μεγάλων προσωπικοτήτων, των σπουδαίων καλλιτεχνών, είναι πάντοτε επίκαιρη. Η Φρίντα Κάλο από σύμβολο ελευθερίας και χειραφέτησης έγινε, στην εποχή μας, ποπ είδωλο, καθώς εμφανίζεται σε μαξιλάρια, μπλουζάκια, σερβιέτες (ναι σερβιέτες!) και σειρές μακιγιάζ. Θελήσαμε μέσα από την παράσταση να την φέρουμε αντιμέτωπη με αυτή τη σύγχρονη πλευρά της διασημότητας -που εν ζωή επιζητούσε- για να δούμε πώς θα αντιδράσει η ίδια αλλά και το κοινό όταν θα δει αυτή τη φωτιά να καίει μπροστά του καθώς θα του μιλά για τον μεγάλο της έρωτα Ντιέγκο Ριβέρα, για ερωτικούς δεσμούς με προσωπικότητες όπως η Ζοζεφίν Μπέικερ και ο Τρότσκι, για τους ακρωτηριασμούς, τον πόνο, τις φρούδες ελπίδες περί μητρότητας και όλα όσα συνθέτουν την πολυτάραχη ζωή της.

Μια πολύπλευρη προσωπικότητα, μια σύνθετη ζωή, πού εστιάζει η παράσταση; Πού βρίσκεται η αλήθεια των διασημοτήτων, άραγε, όταν είναι μπροστά στα φώτα; Πρέπει να είναι αληθινοί ή να παραμείνουν στο ρόλο που εμείς θέλουμε από αυτούς; Η Φρίντα ακροβατεί, ενσυνείδητα, ανάμεσα σε αυτά τα δύο ερωτήματα και γίνεται καθρέφτης μας. Επιλέξαμε να εστιάσουμε στην προσωπικότητά της. Η αφήγηση της ζωής της είναι αναπόφευκτη, αλλά θα βγει μέσα από λόγια αληθινά και ψεύτικα. Της άρεσε πάντα να “παίζει” με όσους είχε γύρω της. Κι αυτό -η μικρή μας εφευρέτης του σέλφι- το δηλώνει εξ αρχής. Στην εποχή μας, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η Φρίντα Κάλο είναι ποπ είδωλο. Κατέχει, εν αγνοία της, μια περίοπτη, άνευ, ίσως, ουσίας, θέση στην εποχή της reality tv, της πρόσκαιρης διασημότητας, όπου ο πανικός μας είναι να γίνουμε memes και να κερδίσουμε -μέσω σχολιασμών και likes- δικαίωμα στο ναρκισσισμό. Ίσως από έλλειψη παιδείας, ίσως από βαρεμάρα… αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Τι σας συγκινεί εσάς προσωπικά στην ιστορία της Φρίντα; Η δύναμή της και η αίσθηση της ελευθερίας που είχε. Ως προς τις επιλογές της ήταν αμετανόητη. Στη δεκαετία του ‘40 το σώμα της, ακόμη και μέσα στους κορσέδες, πονά συνεχώς. Η Φρίντα στέκεται ακούραστα σε σκαλωσιές για να ολοκληρώσει με τους μαθητές της μια τοιχογραφία. Οι γιατροί συστήνουν κατάκλιση. Τους αγνοεί. Το έργο είναι πιο σημαντικό. Όταν ολοκληρώνεται βγάζει τον κορσέ της αψηφώντας τον πόνο και περνά μια ολόκληρη νύχτα χορεύοντας. Και ενώ πέρασε τις επόμενες μέρες/μήνες στο κρεβάτι, μέσα στα ναρκωτικά, με μη αναστρέψιμες βλάβες σε κορμί και νου, ποτέ δεν το μετάνιωσε.

Νιώθεις να σε επηρέασε η προσωπικότητά της; Ανιχνεύεις κάποια κοινά στο χαρακτήρα σας; Με έχει επηρεάσει η δύναμή της. Μου δίνει ενέργεια. Το αν βρίσκω κοινά σημεία με εκείνη είναι δεδομένο. Όλοι έχουμε να βρούμε κάτι κοινό με εκείνη. Είτε καλό είτε κακό. Έζησε ακραία και ελεύθερα. Είναι ένα ισοπεδωτικό σύμβολο. Έχει κερδίσει το στοίχημα με το χρόνο. Όλοι θέλουμε να έχουμε λίγη Φρίντα μέσα μας. Η ελευθερία της είναι σημείο αναφοράς. Σαν άνθρωπος ήταν γεμάτη αντιφάσεις κι από επιλογή της άφησε αυτές τις αντιφάσεις να την διαλύσουν.

Ποια η σκηνοθετική προσέγγιση; Ποιος ο ρόλος του Robin Beer στην παράσταση; Ο Ρόμπιν κρατά τα ηνία της ζωής και του ψυχισμού της Φρίντα. Την διαχειρίζεται και μερικές φορές την «κακομεταχειρίζεται». Είναι η κίνηση στην ακινησία της. Αποκαλύπτει αυτό που ποτέ ένας υπερήφανος άνθρωπος μας αφήνει να δούμε. Κάνει τη Φρίντα διάφανη. Από ένα τραπέζι, μια κάμερα, ένα λάπτοπ και έναν προτζέκτορα όλοι θα τον δούμε να χειρίζεται φιγούρες και απλά αντικείμενα. Ζωγραφίζει, σβήνει, εμφανίζει εικόνες, ήχους… Θα δούμε τη χρυσόσκονη, τον πόνο όταν βγήκε η τεσσάρων μέτρων ράμπα από το κορμί της, τη σχέση με το θάνατο, τα ταξίδια, την αδιαφορία του Ντιέγο, τη γεμάτη χρώμα φαντασία της, την καρδιά της. Ο Ρόμπιν καθορίζει όλα όσα ορίζουν τη Φρίντα. Η σχέση μεταξύ των δύο μας είναι η παράσταση. Και παρακαλούμε πάντα τον κόσμο να μας αντιμετωπίζει σαν ένα.

«Φρίντα κι άλλο». Πού συνιστάται αυτό το «Kι Άλλο»; «Κι Άλλο» το ερωτικό κάλεσμα του πόθου. «Κι Άλλο» η ποδοσφαιρική ιαχή. Η Φρίντα στην παράσταση λέει «Γιατί με φέρατε εδώ; Τι άλλο έχω να σας πω που δεν το ξέρετε ήδη;» Ξέρει πως είμαστε ζώα αδηφάγα. Πίσω από τα μάτια μας υπάρχει πάντα αυτό το «Κι Άλλο». Προς τέρψιν βασικών ενστίκτων. Είναι η βορά μας. Προς ανάταση μέσω καταστροφής. Η Φρίντα ξέρει… Το ίδιο επιζητά κι εκείνη, θέλει «Κι Άλλο».

Το κοινό, οι κριτικοί πώς δέχτηκαν την παράσταση; Ανέλπιστα θετικά. Τα σχόλια όπως και οι κριτικές ήταν ενθουσιώδη. Σαν να βρισκόμαστε σε όνειρο. Είμαστε ευγνώμονες αλλά και λίγο τρομαγμένοι από αυτό…

Συντελεστές:

Κείμενο /Επεξεργασία: Κατερίνα Δαμβόγλου. Σκηνοθεσία: Fly Theatre (Κατερίνα Δαμβόγλου – Robin Beer), Δραματουργία: Μιράντα Βατικιώτη, Σκηνογραφία/Ενδυματολογία: Ερμίνα Αποστολάκη, Φως/Ήχος/ Βίντεο: Robin Beer.

Παίζουν: Κατερίνα Δαμβόγλου και Robin Beer

Λεμεσός, Θέατρο Ριάλτο Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018, 20:30

Λευκωσία, Διαχρονική Σκηνή, από 20 Απριλίου μέχρι 29 Απριλίου (μόνο για 6 παραστάσεις)

Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή: 20:30, Κυριακή: 19:00 Πληροφορίες – Κρατήσεις: τηλ. 96 305 127

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.