Γαλάζια Λάρνακα, όχι μαύρη Λάρνακα

278

 

 

 

Του Τάσου Περδίου

 

Τέτοιες πρωτοβουλίες και αυτή την κατεύθυνση ανάπτυξης αξίζει η Λάρνακα. Πανεπιστημιακή σχολή και ερευνητικά κέντρα τα οποία να κάνουν την πόλη να σφύζει από το φοιτητόκοσμο. Να πάρει τα πάνω της η πόλη από τις συναφείς δραστηριότητες. Να περπατάς στο κέντρο και να κινείσαι στις καφετέριες και να αντικρίζεις φοιτητές και τουρίστες.

Φανταστείτε την πόλη μετά από μερικά χρόνια αν όλα κυλήσουν με βάση τα σημερινά σχέδια. Με ένα νέο παραλιακό μέτωπο μετά τη μαυρίλα των εγκαταστάσεων πετρελαιοειδών, με καινούργιο λιμάνι και καινούργια μαρίνα, με την ήδη υπάρχουσα Πιαλέ Πασά και το Μακένζι. Με την Πανεπιστημιακή Σχολή εκεί στο παλιό λεπροκομείο. Με το Θαλάσσιο πάρκο για το οποίο γράφουμε σήμερα. Με τους λάτρεις των καταδύσεων να σπεύδουν σε δύο τεχνητούς ύφαλους.

Πού σε όλα αυτά χωράνε σε ένα λιμάνι, στο κέντρο της πόλης, δίπλα στις Φοινικούδες, τα εργοστάσια λάσπης και πρόσμιξης χημικών; Πού αλήθεια; Και γιατί είμαστε εμείς οι πολίτες και τα οργανωμένα σύνολα οι στενοκέφαλοι και όχι αυτή η κυβέρνηση, η οποία από τη μια δρέπει δάφνες επειδή ξεκίνησε την απομάκρυνση των πετρελαιοδεξαμενών και από την άλλη βάζει τις εταιρείες υδρογονανθράκων στα κρυφά μέσα στο λιμάνι; Και τις διατηρεί εκεί, στα κρυφά πάντα, με παρατάσεις επί παρατάσεων; Γιατί από τη μια πρέπει να χειροκροτούμε όταν φεύγουν οι εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών και από την άλλη να βγάζουμε το σκασμό επειδή “δεν θα του πουν οι Σκαλιώτες τι θα κάνει στο λιμάνι”; Τι είμαστε δηλαδή, υπήκοοι σε φέουδο;

Αυτό το όραμα έχουμε για την πόλη μας και σε όποιον αρέσει. Θέλουμε τη Γαλάζια Λάρνακα, συνδεδεμένη αιωνίως με τη θάλασσα, όχι τη μαύρη πόλη των βιομηχανικών καπνών και ρύπων από τους οποίους θα πλουτίσουν στο τέλος λίγοι και εκλεκτοί.

Όσοι, δε, επιμένουν να αντικρίζουν με καχυποψία τις αντιδράσεις για όσα έγιναν και γίνονται στο λιμάνι προτάσσοντας το φαιδρό επιχείρημα ότι οι βιομηχανικές χρήσεις είναι προσωρινές, έχετε κατά νου: Οι Λαρνακείς περιμένουν από το 2001 να υλοποιηθεί η συμφωνία απομάκρυνσης των εγκαταστάσεων πετρελαιοειδών. Από το 2001. Οι Σκαλιώτες είναι όχι καμένοι, αλλά με εγκαύματα τρίτου βαθμού από το χυλό. Οπότε μην παραξενεύεστε επειδή κοντεύουν να πάθουν άπνοια φυσώντας και το γιαούρτι…

 

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.