Για το Κυπριακό, πάλι και πάλι!

412

Του Θεοχάρη Μασούρα*

Αν και ουδείς σε διεθνές επίπεδο ασχολείται με το Κυπριακό, εντούτοις εμείς θα ασχολούμαστε, γιατί χωρίς επανένωση της μεγαλονήσου ό,τι πράττουμε είναι μάταιος κόπος. Η παγκόσμια κοινότητα και όσοι επηρεάζουν τις εξελίξεις στην επίλυση προβλημάτων -Συμβούλιο Ασφαλείας, ΟΗΕ, Ε.Ε.- έχουν στραμμένο το βλέμμα στην Υεμένη, στη Βενεζουέλα, στη Λατινική Αμερική, στη Συρία και γενικά σε περιοχές όπου χύνεται αίμα και υπάρχει φτώχεια. Όχι πως τους καίγεται καρφί για την ειρήνη ή τη δικαιοσύνη, αλλά στις περιοχές αυτές διακυβεύονται άμεσα τα συμφέροντά τους. Παράλληλα, βαρέθηκαν και τις εμμονές του Ελληνοκύπριου Προέδρου και του Τουρκοκύπριου ηγέτη, αν οι συνομιλίες θα είναι ανοικτού ή κλειστού τέλους, αν θα υπάρξει επιδιαιτησία, ή αν η ατζέντα του κοινωνικού δείπνου θα ξεκινήσει από μηδενική βάση!

Πώς οι ισχυροί του κόσμου να μη βαρεθούν τους ηγέτες μας, όταν χρειάστηκαν πέραν των 60 ημερών για να παρακαθίσουν σ΄ ένα κοινωνικό δείπνο; Εύλογα διερωτώνται οι πολίτες, Ε/κ και Τ/κ, αν από το 1964, ημερομηνία έναρξης του διακοινοτικού διαλόγου μέχρι σήμερα (2018), έμεινε οποιαδήποτε πτυχή του Κυπριακού που δεν αποφασίστηκε, κυρίως σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης! Εύλογα επίσης οι πολίτες, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, διερωτώνται σε ποια κοινότητα συμφέρει η στασιμότητα των συνομιλιών, η εμπέδωση του status quo και η ξέχωρη συγκατοίκηση! Ειδικά οι Ελληνοκύπριοι διερωτώνται γιατί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να μην αδράξει την ευκαιρία που του δόθηκε, για επιστροφή εκτεταμένων κατεχομένων εδαφών, όπου η τουρκοκυπριακή πολιτεία περιοριζόταν στο 29,2% και παράλληλα συζητείτο η περαιτέρω σμίκρυνσή της, στο 28,8%. Σύμφωνα δε με την έκθεση Γκουτέρες, ο Τσαβούσογλου δεσμευόταν να συζητήσει κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων που είχε η Τουρκία, σύμφωνα με τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου.

Το Κυπριακό έφτασε στο παρά πέντε. Η αποδοχή του ιστορικού συμβιβασμού στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας στη βάση του 2:1, η αποδοχή της ομοσπονδιακής αρμοδιότητας για τους φυσικούς πόρους και της φόρμουλας για κατανομή των εσόδων από το φυσικό αέριο, η αποδοχή της ουσιαστικής συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση, στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, αποτελούν κλειδιά για την επανένωση και την ειρήνη. Σε τοπικό επίπεδο, καλούνται όσοι πιστεύουν στην ομοσπονδιακή συμβίωση να συνενώσουν δυνάμεις για το καλό της πατρίδας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, καλούνται όσοι πιστεύουν στην κοινωνική δικαιοσύνη και την αδελφοσύνη να συνενώσουν δυνάμεις για απαλλαγή της παγκόσμιας κοινωνίας από τη φτώχεια και την αδικία.

Ο προοδευτικός πολίτης, ανεξαρτήτως κόμματος, καλείται να αντιταχθεί στον ιό που εξαπλώνεται στην πατρίδα μας και στον κόσμο και που αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο της ανθρωπότητας. Ο ιός φέρει το όνομα εθνικισμός και έχει εμφιλοχωρήσει βαθιά στο μεδούλι των πολιτών, ένθεν και ένθεν. Δυστυχώς υπάρχουν και πολλοί συμπολίτες μας που καλλιεργούν το ρατσισμό, τον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία ασταμάτητα, με κριτήρια την καταγωγή, τη θρησκεία και τη γλώσσα.

Ο κ. Αναστασιάδης, λόγω θέσης, επωμίζεται το βάρος να οδηγήσει την Κύπρο στην επανένωση, αφήνοντας πίσω του τον εθνικισμό. Ουδείς θα τον κρίνει στο μέλλον για τις θέσεις του για τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, αν και οι χειρισμοί του στο θέμα ΕΛΑΜ και Χαμπιαούρη υπήρξαν αδέξιοι, ή για τις θέσεις του για τις αμβλώσεις, τη ΛΟΑΤΙ κοινότητα κ.ά. Ο κυπριακός λαός θα τον κρίνει από τι είδους πατρίδα κληροδότησε στις επόμενες γενιές, διχοτομημένη, δηλαδή, ή ενωμένη. Όλα τα υπόλοιπα είναι λόγια. Στο νου σας, κύριε Πρόεδρε, να είναι μονίμως η προτροπή του Βενιζέλου, πως ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, φράση που είπε σε εκείνους που τον κατηγορούσαν ότι ενταφίασε τη Μεγάλη Ιδέα.

*  Φιλόλογος, πρώην διευθυντής σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης



Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.