H στιγμή που ο Σπαλιαρας ξεστόμισε τη φράση «ενιωθα μέσα στο survivor πως οι λαθρομετανάστες είναι πιο τυχεροί από εμάς»

2515

Άνοιξα τηλεόραση τη στιγμή που ο Σπαλιαρας ξεστόμισε τη φράση «ενιωθα μέσα στο survivor πως οι λαθρομετανάστες είναι πιο τυχεροί από εμάς, εμείς δεν είχαμε ούτε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας». Μήνες αποφεύγω να πω οτιδηποτε για το survivor, όχι από υπεροψία για τους ανθρώπους που γουστάρουν να το βλέπουν, αλλά γιατί νιώθω πως όλα έχουν ειπωθεί για την αντίφαση μιας κοινωνίας της απόλυτης κακουχίας, που παρακολουθεί κάτι τύπους να ψωμολυσσάνε για φράγκα και δημοσιότητα και που υποβάλουν τους εαυτούς τους σε κινδύνους με τρόπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί πράγματι ύβρις. Ύβρις σε έναν κόσμο που βιώνει πόλεμο. Κανονικό πόλεμο.

Είναι όμως και κάτι παραπέρα. Είναι η ανία της μπουρζουαζίας. Οι τύποι εκεί μέσα μοιάζουν με κείνες τις ιστορίες των ανιαρών πλουσιοπαιδων που δοκιμάζουν τα πάντα, την κακοποίηση, το έγκλημα, γιατί για αυτούς όλα είναι βιτρίνα, όλα είναι θέαμα, είναι χόμπυ, δεν είναι ανάγκη, είναι η ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ του ελεύθερου χρόνου μιας εντελώς αντιπαραγωγικης ζωής που τα ξύνει και ψάχνει να σημαίνει κάτι. Είναι ο παρασιτισμός του ύστερου καπιταλισμού, εκει που επινοηθηκαν επαγγελματικες ιδιοτητες του τίποτα και οι άνθρωποι πληρώνονται πολλές χιλιάδες χαρτονομίσματα για το τίποτα. Απλά για να κουνάνε τα χέρια τους σε μια πρωινή ζώνη ή να έχουν απλά ωραίες πλάτες ή να μανατζαρουν κάποιους που έχουν ωραίες πλάτες. Η φραση του Σπαλιαρα σήμερα μου επιβεβαίωσε αυτήν ακριβώς την κενότητα του συναισθήματος μιας ζωής που οι καλοβολεμένες περιορισμένες της εμπειρίες -όσο να πεις πόσο να διαφέρει η Μύκονος από τη Γλυφάδα – δημιουργούν εγκεφαλική ανεπάρκεια. Για τον Σπαλιαρα οι γυναίκες είναι είδος προς κατανάλωση και μονάδα μέτρησης. Για το Σπαλιαρα και οι μετανάστες αποτελούν μια μονάδα σύγκρισης τέτοια που έρχεται να αποδώσει και πάλι στο δικο του αφήγημα ζωής κάτι, να αποκτήσει μια αξία η μαλακία μιας ανεγκέφαλης, ρηχής ζωής του τίποτα. Της σήψης. Ενός τίποτα ομως που με επιγνωση, διαλέγει ικανοποιητικά τις λέξεις του για να παραμένει στο γλυκό, ανιαρο του παραμύθι: οι λαθρομετανάστες. Εκείνοι οι λαθραίοι, που θαλασσοπνιγονται χωρίς καν να τους παίρνει μια κάμερα απ’το καλό τους το προφίλ….

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.