Η αλήθεια για τις εκποιήσεις

2239

Του Αριστου Δαμιανού*

Η λαϊκή σοφία λέει πως το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Δυστυχώς εδώ και πολύ καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη οι διεργασίες για την έναρξη και ολοκλήρωση εκποιήσεων περιουσιών. Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Διευθύνοντος Συμβούλου της Τράπεζας Κύπρου, όλοι εκείνοι που μας έλεγαν ότι κινδυνολογούμε, με προεξάρχουσα την ηγεσία του Συναγερμού, οφείλουν να απολογηθούν. Στην αδυναμία τους οι κυβερνώντες να εξηγήσουν γιατί μεθόδευσαν το κουτσούρεμα στο δίχτυ προστασίας από τις εκποιήσεις, καλλιεργούσαν στο λαό το ψέμα ότι δεν επρόκειτο να γίνουν εκποιήσεις. Και υπόσχονταν ότι το δίχτυ θα ενσωματωνόταν τάχατες στο πλαίσιο αφερεγγυότητας.

Πάλι ψέμα.

Οι επιπτώσεις από τις εκποιήσεις θα είναι αλυσιδωτές. Πέραν του αυτονόητου, ότι –μοιραία- συμπολίτες μας, δανειολήπτες που ένεκα οικονομικής δυσπραγίας αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους θα ξεσπιτωθούν, προκαλείται η παράπλευρη και επικίνδυνη απώλεια ξεπουλήματος εθνικού πλούτου σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και σε επενδυτικά ταμεία γύπες.

Από την πρώτη στιγμή, πίσω στο 2012, η βασική μας επιδίωξη ως ΑΚΕΛ ήταν η προστασία της πρώτης κατοικίας, της οικογενειακής στέγης δηλαδή και της μικρής επαγγελματικής στέγης. Στόχος που αρχικά επιτεύχθηκε αφού στο νόμο των εκποιήσεων εντάξαμε σωρεία ασφαλιστικών δικλείδων και δικαιωμάτων των δανειοληπτών και των εγγυητών. Δικλείδες προστασίας και δικαιώματα που εκ των πραγμάτων αλλοιώθηκαν σημαντικά ένεκα των ενεργειών των κυβερνώντων. Επομένως, οι δανειολήπτες δεν πρέπει να εφησυχάζουν. Αντίθετα, εκεί και όπου υπάρχει η δυνατότητα θα πρέπει να επιδιώκουν βιώσιμη και δίκαιη αναδιάρθρωση των δανείων τους για να αποφύγουν τον κίνδυνο εκποίησης της περιουσίας τους. Η ευθύνη του Υπουργείου Οικονομικών και της Κεντρικής Τράπεζας στην μη επίτευξη μαζικών αναδιαρθρώσεων είναι δεδομένη. Ισως σε κάποιο στάδιο να ήταν και επιδιωκόμενη.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι τράπεζες αντικρίζουν τη διαδικασία των εκποιήσεων ως αναγκαία για να προστατέψει, όπως είπε ο κ. Χούριγκαν, τα συμφέροντα των μετόχων και των ιδιοκτητών της τράπεζας. Ασφαλώς αυτό που ξεχνούν κάποιοι (ή δεν ενδιαφέρονται) είναι ότι το κατάντημα των χαμηλομεσαίων στρωμάτων και η δυσπραγία τους είναι κατά κύριο λόγο αποτέλεσμα μια τραπεζικής κρίσης που φόρτωσε τον κυπριακό λαό με ένα χρέος περίπου 20 δις ευρώ και οδήγησε χιλιάδες συμπολιτών μας στη φτωχοποίηση, την ώρα που κάποιοι τραπεζίτες και κάποιοι μεγαλομέτοχοι θησαύριζαν. Επομένως, η όλη διαδικασία εμπεριέχει το στοιχείο της ανηθικότητας, αφού τα θύματα της τραπεζικής κρίσης, μέσω της εκποίησης, τιμωρούνται διπλά.

Οι πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης Αναστασιάδη – Συναγερμού είναι τεράστιες. Με τις επιλογές τους επιτείνουν τη δυσπραγία και καλύπτουν (ακόμη) τραπεζίτες και τράπεζες. Επέλεξαν συνειδητά να ακυρώσουν το δίχτυ προστασίας από τις εκποιήσεις και δεν έκαναν τίποτα για να διασφαλίσουν ότι συμπολίτες μας δεν θα μείνουν στο δρόμο. Η δε δημόσια δέσμευση Αναστασιάδη για προστασία της πρώτης κατοικίας μπορεί να τοποθετηθεί στον ολοένα αυξανόμενο κατάλογο δεσμεύσεων που αθετήθηκαν.

Η δική μας δέσμευση παραμένει: θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για προστασία των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού και όλων εκείνων των συμπολιτών μας των οποίων η συστημική και τραπεζική κρίση αφαίρεσε δικαιώματα, αξιοπρέπεια και ελπίδα. Ελπίδα την οποία περνώντας ξανά στην αντεπίθεση οφείλουμε ως Αριστερά να δώσουμε και θα δώσουμε.

*Μέλος Π.Γ. ΑΚΕΛ, Βουλευτής

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.