Η κρίση στην ΑΟΖ είναι κρίση του Κυπριακού

965

Του Μιχάλη Παπαπέτρου

Η κρίση που ξέσπασε στην κυπριακή ΑΟΖ δεν έπρεπε να αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Στοιχειώδης στάθμιση των δεδομένων εύκολα θα μπορούσε να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η επιθετική, προκλητική και απαράδεκτη στάση της Τουρκίας ήταν ένα σοβαρό ενδεχόμενο, που κανένας εχέφρων μπορούσε να αγνοήσει. Εμείς, δυστυχώς, τίποτε δεν κάναμε για αποτροπή αρνητικών εξελίξεων. Αντ’ αυτού η κυπριακή κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από, σχεδόν, την ολότητα των πολιτικών κομμάτων, τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ, ακόμα και την Εκκλησία, επιδόθηκε σε θριαμβολογίες για τις επικείμενες ανακαλύψεις φυσικού αερίου. Ο ρόλος και η ισχύς των πετρελαϊκών εταιρειών εκτοξεύτηκε σε εξωπραγματικά επίπεδα. Χαρακτηρίζονταν οι εταιρείες αυτές ως κολοσσοί, μπροστά στους οποίους η Τουρκία δεν θα τολμήσει να πειράξει τις γεωτρήσεις. Και καλλιεργούσαμε την ψευδαίσθηση ότι οι χώρες των εταιρειών αυτών θα στείλουν τους πανίσχυρους στόλους τους, αν η Τουρκία τολμήσει να μας ενοχλήσει. Τόση ήταν η ευφορία μας, που εμπλέξαμε το θέμα των υδρογονανθράκων και στην προεκλογική εκστρατεία, με τον κ. Αναστασιάδη και τον κ. Λακκοτρύπη, δήθεν με αυτοσυγκράτηση, να μας πληροφορούν, 48 ώρες πριν τις εκλογές, για τα πολύ σημαντικά αποτελέσματα της διάτρησης στο Οικόπεδο 6.

Μου προκαλεί κατάπληξη να ακούω τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο να μας λέει ότι η κυβέρνηση θα περιοριστεί στη διαχείριση της παρούσας κατάστασης. Καλά, οι πράξεις ή οι παραλείψεις που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση δεν ενδιαφέρουν την κυβέρνηση; Οι ουδέτερες, χλιαρές έως και αρνητικές, διεθνείς αντιδράσεις, δεν μας απασχολούν; Και, επιτέλους, ποιες είναι αυτές οι πολύ σημαντικές και εντατικές διεργασίες για επίλυση της κρίσης, με τις οποίες μας βομβαρδίζουν εδώ και 7 μέρες; Εγώ δεν είδα κανένα κυβερνητικό αξιωματούχο, από τον Πρόεδρο μέχρι τους Υπουργούς, να επισκεφθεί τα σημαντικά κέντρα αποφάσεων για διαβουλεύσεις. Δεν είδα ορατές διεθνείς πρωτοβουλίες. Και ας μη λεχθεί ότι συναντούμε πρέσβεις στην Κύπρο, γιατί αυτού του είδους η αντίδραση υποβαθμίζει το θέμα από μόνο του.

Τώρα που η αμετροέπεια και η αλαζονεία μας οδήγησαν στην τελμάτωση του Κυπριακού, τώρα που υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η Τουρκία να αρχίσει την υλοποίηση του Σχεδίου Β, χωρίς την εμπλοκή του ΟΗΕ, με απόρριψη της διζωνικής ομοσπονδίας, προς τέρψιν πολλών υπερπατριωτών στην ε/κ κοινότητα, τώρα που συνειδητοποιήσαμε πως όλοι -και Αμερικάνοι και Ρώσοι και ΟΗΕ και ΕΕ- μας δείχνουν τη λύση του Κυπριακού, ως τη μόνη διέξοδο, ίσως είναι η τελευταία μας ευκαιρία να κινηθούμε με ρεαλισμό και σύνεση προς τη λύση. Τα όσα πετύχαμε με τις συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλάτ και Αναστασιάδη – Ακιντζί, ούτε στο όνειρό μας δεν προσδοκούσαμε στο πρόσφατο παρελθόν. Είτε, λοιπόν, προχωρούμε αποφασιστικά στη λύση με βάση αυτές τις συγκλίσεις και το περίγραμμα Γκουτέρες, σε μια διαδικασία με συγκεκριμένο ορίζοντα ολοκλήρωσης, ή αφήνουμε την Τουρκία ανενόχλητη να ολοκληρώσει το σχέδιο Β. Η συνεχής προβολή νέων αξιώσεων από μέρους μας, μόνον την Τουρκία διευκολύνει.

Τα τελευταία γεγονότα υπογραμμίζουν πως με τέτοια Τουρκία απέναντί μας, που να αγνοεί το διεθνές δίκαιο και να ξιφουλκεί, χωρίς αναστολές, τόσο με τις ΗΠΑ όσο και τη Ρωσία και την ΕΕ, επιβάλλεται, χωρίς καθυστέρηση, η επίλυση του Κυπριακού. Δεν μιλούμε για την οποιαδήποτε λύση, αλλά μία λύση όπως την καθόρισε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ, η οποία εξ ορισμού κατοχυρώνει τα νόμιμα δικαιώματα και Ε/κ και Τ/κ. Ας κατανοήσουμε, επιτέλους, ότι ο μοναδικός τρόπος να απαλλαγούμε από την Τουρκία είναι η επίλυση του Κυπριακού. Αν κάποιος ξέρει άλλο τρόπο, ας τον πει τώρα χωρίς μισόλογα.



Το Κυπριακό, όπως το ξέραμε, με τους αλλεπάλληλους και ατέρμονες κύκλους συνομιλιών, έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Σε μας εναπόκειται το πώς προχωρούμε. Μόνο που πλέον τα πράγματα είναι τόσον φανερά, που κανένας δεν θα δικαιούται να επικαλεστεί είτε την άγνοια του είτε την αδυναμία του να κατανοήσει την καταιγίδα που έρχεται.

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.