Οι προσκυνημένοι και οι υπερπατριώτες

4546

Της Μπέτυς Κουσουλίου*

Τα ακούσαμε και τα είδαμε όλα στη Βουλή την Παρασκευή.

Μαυροφορεμένους μποντιμπιλντεράδες σε στιλ μπράβου να κυκλοφορούν και να αγριοκοιτάζουν σε κάθε γωνιά και στενό διαδρομάκι της Βουλής, άλλους μαυροφορεμένους από το βήμα της Βουλής με υστερία και παροξυσμό να αποκαλούν πολιτικούς αντιπάλους «τουρκοπροσκυνημένους», βουλευτές των 700 ψήφων όλων κι όλων να αποκαλούν συναδέλφους «Εφιάλτες της Ιστορίας». Βουλευτές που σε πηγαδάκια στο διάδρομο ήταν πολύ ειλικρινείς και έλεγαν ότι «εμείς θα καταψηφίσουμε την πρόταση, γιατί δεν θέλουμε να επαναρχίσουν οι συνομιλίες».

Και στην ειλικρίνειά τους πάνω, (όταν όμως νόμιζαν ότι δεν τους ακούει κανένας άλλος) φτάσαμε στην ουσία.

Από την αρχή αυτή ήταν η επιδίωξη. Όταν όλοι ψήφιζαν την τροπολογία του ΕΛΑΜ για εορτασμό του ενωτικού δημοψηφίσματος στο πιο κρίσιμο σημείο των συνομιλιών, αλλά και εκείνοι του ΔΗΣΥ που τήρησαν αποχή και επέτρεψαν έτσι με τη στάση τους να περάσει αυτή η τροπολογία, γνώριζαν πού θα οδηγούσε αυτό. Γνώριζαν ότι η άλλη πλευρά θα άρπαζε την ευκαιρία που της δώσαμε πάλι. Αν για να τους δώσουμε ελαφρυντικό θεωρήσουμε ότι δεν γνώριζαν, τότε το αμέσως επόμενο συμπέρασμα είναι ότι είναι κοντόφθαλμοι δεν έχουν πολιτική αντίληψη και γενικά είναι επιζήμιο να ασχολούνται με την πολιτική. Μπορούν να επιλέξουν τι από τα δύο προτιμούν.

Αν το εκμεταλλεύτηκε ο Ακιντζί; Ναι, το εκμεταλλεύτηκε. Αν το παρατράβηξε; Ναι, το παρατράβηξε. Αλλά για άλλη μια φορά εμείς δώσαμε την ευκαιρία.

Ως ΑΚΕΛ από την πρώτη στιγμή της συζήτησης για την τροπολογία πριν ένα μήνα υποδείξαμε το πρόβλημα και τους κινδύνους που ελλόχευαν από τυχόν ψήφισή της. Όπως και να έχει, εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε και για επανέναρξη των συνομιλιών και για λύση, αλλά όχι κλείσιμο άρον άρον του Κυπριακού.

Γιατί εμείς οι «τουρκοπροσκυνημένοι» θέλουμε την πατρίδα μας ολόκληρη ξανά, πατρίδα όλων των παιδιών της. Δεν χαρίζουμε τη μισή. Αφήνουμε στους «υπερπατριώτες» την προσπάθεια για χάρισμα της μισής πατρίδας και διατήρηση μόνο της μισής  για να είναι «αμιγώς ελληνική».

 

 

* Κοινοβουλευτική συνεργάτιδα ΑΚΕΛ

 

 

Η  αλήθεια για τη σχολική αποτυχία στο Λύκειο

Του Γιώργου Χατζημιχαήλ*

 

Οι ενιαίες εξετάσεις, αποτελούν τη βασικότερη και την πιο αξιόπιστη διαδικασία για να διαπιστώσει κάποιος τις γνώσεις και δεξιότητες που αποκτούν οι μαθητές/τριες. Οι παγκύπριες/απολυτήριες εξετάσεις είναι η μόνη ενιαία εξέταση που διεξάγεται στην Κύπρο και στοχεύει στην αξιολόγηση των τελειοφοίτων μας στα κύρια εξεταζόμενα μαθήματα των σχολείων Γενικού Λυκείου και Τεχνικής Εκπαίδευσης.

Αναλύοντας τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων στο μάθημα των Ν. Ελληνικών, θα διαπιστώσουμε ότι παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη σταθερότητα σε ό,τι αφορά τη μαθητική αποτυχία σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μαθήματα. Ενδεικτικά, αναφέρω ότι τα τελευταία 5 χρόνια ο μέσος όρος των εξετάσεων στο μάθημα των Ν. Ελληνικών κυμάνθηκε ανάμεσα στο 7,97/20 και 9,56/20.

Ερμηνεύοντας αριθμητικά τα πιο πάνω καταθλιπτικά αποτελέσματα, υπολογίζεται ότι οι μαθητές και μαθήτριες που έγραψαν από 0/20 μέχρι 4/20 ανέρχονταν περίπου σε 2.500 σε σύνολο 8.500 διαγωνισθέντων. Αυτοί οι μαθητές/τριες, παρακολουθούσαν παθητικά για έναν ολόκληρο χρόνο στη Γ΄ τάξη Λυκείου, για 5 περιόδους τη βδομάδα, το μάθημα, πετυχαίνοντας να αφομοιώσουν ελάχιστα.

Αναφέρω ότι το μάθημα των Ν. Ελληνικών είναι το μοναδικό μάθημα που προσφέρεται σε ένα μόνο επίπεδο, στον κοινό κορμό μαθημάτων, για όλους τους μαθητές και μαθήτριες Λυκείου και Τεχνικής Σχολής.

Ανεξάρτητα αν το παιδί, κατά την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, δεν έμαθε να γράφει και να κατανοεί ένα απλό κείμενο, καλείται να παρακολουθήσει, να κατανοήσει και να εμβαθύνει στην ποίηση και πεζογραφία καταξιωμένων Ελλήνων ποιητών λογοτεχνών, όπως ο Γ. Σεφέρης, ο Ο. Ελύτης και ο Στ. Τσίρκας.

Η εικόνα που περιγράφω πιο πάνω βρισκόταν ενώπιον των Επιτροπών Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης, αλλά δυστυχώς δεν λήφθηκε κανένα μέτρο για την επίλυση αυτού του σοβαρού προβλήματος. Αντιθέτως, ο όγκος της διδακτέας ύλης του μαθήματος και παράλληλα η διαφοροποίηση της διδακτικής θα εντείνουν περισσότερο την παρούσα αποτυχία.

Η διάσταση που παρουσιάζεται ανάμεσα στα ζητούμενα του αναλυτικού προγράμματος και της προϋπάρχουσας γνώσης του μαθητή/τριας, είναι  ίσως το σοβαρότερο πρόβλημα που παρουσιάζεται σήμερα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Δεν υπάρχει πιο σκληρή δοκιμασία για ένα παιδί, από το να παραμένει για ώρες παθητικός ακροατής μέσα στην τάξη αδυνατώντας να παρακολουθεί και να συμμετέχει στο μάθημα, λόγω έλλειψης  προηγούμενων γνώσεων.

Η Κύπρος είναι ίσως από τις μοναδικές χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν προσφέρει στο εκπαιδευτικό της σύστημα εναλλακτικές λύσεις φοίτησης, όπως για παράδειγμα οι Επαγγελματικές Σχολές Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Στον εν λόγω τύπο σχολείου, το παιδί θα μπορεί να παρακολουθεί μαθήματα που θα καλύπτουν τα κενά που μεταφέρει από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο καθώς και να καταρτίζεται επαγγελματικά. Στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα, θεωρούμε ότι είναι προτιμότερο να απολύονται όλοι μαζικά από το Γυμνάσιο, να εγγράφονται στο Λύκειο ή σε Τεχνική Σχολή, με την προσδοκία ότι θα αντεπεξέλθουν στα Προγράμματα που θα κληθούν να παρακολουθήσουν.

Επιλογικά, θα έλεγα ότι επιβάλλεται το εκπαιδευτικό μας σύστημα να στηρίξειαυτά τα παιδιά, που δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσουν με επιτυχία αρκετά από τα μαθήματα του λυκειακού κύκλου σπουδών. Η επαναξιολόγηση της πιο πάνω τραγικής διαπίστωσης αποτελεί υποχρέωση των αρμοδίων, αφού επηρεάζεται  μεγάλη μερίδα των τελειοφοίτων, καθώς και αρκετά παιδιά, τα οποία εγκαταλείπουν το σχολείο λόγω της αδυναμίας τους να αντεπεξέλθουν.

 

*Διευθυντής Τεχνικής Σχολής Μακάριος Γ΄

 

 

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.