Η τυφλή βία των χούλιγκαν…

4852

Της Ελένης Μαύρου

Μια τυφλή βία που αφήνει στο διάβα της θύματα – ανθρώπους που βρέθηκαν στο λάθος σημείο, τη λάθος στιγμή. Οπαδικό μίσος. Μολότοφ, δακρυγόνα και πετροβολισμοί. Στον Εναέριο τη μια μέρα. Ενάντια στο οίκημα της ΑΕΛ Λακατάμιας την επομένη (απλά και μόνο γιατί εκεί στεγάζεται η Θύρα 9).

Προηγήθηκαν άλλα επεισόδια την περασμένη εβδομάδα, τον περασμένο χρόνο… Και για άλλη μια φορά, συλλήψεις και βαρύγδουπες δηλώσεις.
Τα επεισόδια στον Εναέριο Λεμεσού δεν ήταν πρωτόγνωρα, ούτε κάτι που δεν αναμενόταν.

Γνώριζε η Αστυνομία τον κίνδυνο και μπορούσε να λάβει αποτελεσματικά, προληπτικά, μέτρα. Δεν το έκανε! Επιβεβαιώνοντας την αδυναμία της (ή μήπως την απροθυμία της;) να λειτουργήσει προληπτικά.

Το αλάτι στις πληγές όμως ήταν οι δηλώσεις που ακολούθησαν.

Ο μεν εκπρόσωπος τύπου της Αστυνομίας, αναφερόμενος στη διοργάνωση του τελικού κυπέλλου, μας είπε ότι: «Όλα τα μέτρα που αποφασίστηκαν, εφαρμόστηκαν πολύ προσεγμένα με αποτέλεσμα να κυλήσουν όλα ομαλά», την ώρα που από τις κερκίδες πετούσαν -ως συνήθως- κροτίδες και φωτοβολίδες θέτοντας ζωές σε κίνδυνο. Επέμενε δε ότι το μόνο μελανό σημείο ήταν τα «δύο μεμονωμένα επεισόδια» στη Λακατάμια και στη Λεμεσό!

Ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας, Ιωνάς Νικολάου, αντί να αναλάβει τις ευθύνες του, προσπάθησε να τις ρίψει αλλού (π.χ. στο επιχειρησιακό τμήμα της Αστυνομίας) ή να τις αποφύγει καταφεύγοντας στη μόνιμη πανάκεια της κάρτας φιλάθλου (αλήθεια, πώς η κάρτα θα απέτρεπε τα τελευταία έκτροπα, είτε στον Εναέριο είτε στη Λακατάμια;), επιβεβαιώνοντας ότι είναι ακατάλληλος για το νευραλγικό πόστο του Υπουργού Δικαιοσύνης.

Το δε κυβερνών κόμμα, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, συγχάρηκε δημόσια «την Αστυνομία για την εξασφάλιση συνθηκών ομαλότητας στη διεξαγωγή του τελικού κυπέλλου», την ώρα που βουλευτής του καλούσε «κάποιους» στην Αστυνομία να παραιτηθούν και να πάνε σπίτι τους (γιατί όχι και ο πολιτικός προϊστάμενός τους;).

Οι πράξεις χουλιγκανισμού, η ρατσιστική συμπεριφορά σε γήπεδα, οι συγκρούσεις οπαδών εντός και εκτός των γηπέδων, είναι συμπεριφορές που παρατηρούνται σε πολλές χώρες. Συνήθως οι αιτίες αναζητούνται στην οικονομική κρίση και την ανασφάλεια των νέων, στην κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τους αγώνες, στο φανατισμό των οπαδών, στην αδυναμία παραδοχής της ήττας, στην έλλειψη αλληλοσεβασμού, στην ψευδαίσθηση της συμμετοχής σε μια μάχη κατά κοινού «εχθρού».

Σίγουρα, απαιτείται εθνική στρατηγική για αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού. Χρειάζεται να δούμε τι κάνουμε με την παιδεία μας, με το φανατισμό και το ρατσισμό που δηλητηριάζουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τους νέους.

Αν θέλουμε όμως να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πρέπει να μιλήσουμε για την περιβόητη «παράγκα» που λύνει και δένει στο ποδόσφαιρο, για τη διεφθαρμένη διαιτησία, για τα στημένα παιχνίδια, για την εμφανή διασύνδεση όλων αυτών με κομματικές ατζέντες και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Είναι όλα αυτά που έχουν δημιουργήσει σε οπαδούς συγκεκριμένης ομάδας την εντύπωση ότι είναι υπεράνω των νόμων και ότι θα τη γλιτώνουν πάντα, ό,τι και να κάνουν.

Όταν χτύπησαν το οίκημα της ΑΕΛ Λακατάμιας, μέσα βρίσκονταν γυναίκες και παιδιά. Είναι από τύχη που δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Την επόμενη φορά μπορεί κάποιοι να μη σταθούν τόσο τυχεροί.

 

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.