ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ: Ποιον ωφελεί αυτή η σύγκρουση;

442

Tης Βέρας Πολυκάρπου

 

Η προηγούμενη Κυριακή, 1η του Οκτώβρη, σημαδεύτηκε από τα αιματηρά επεισόδια βίας των αστυνομικών δυνάμεων της κεντρικής κυβέρνησης της Ισπανίας ενάντια σε πολίτες στην Καταλονία κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία της αυτόνομης αυτής περιοχής της Ισπανίας.  Ήταν η κορύφωση μιας πορείας σύγκρουσης με την Κεντρική Κυβέρνηση του δεξιού Λαϊκού Κόμματος να επιλέγει τη βίαιη παρεμπόδιση του δημοψηφίσματος και την αυτόνομη κυβέρνηση της Καταλονίας, τη Generalitat, να εμμένει στο δικαίωμα διεξαγωγής του.

Οι εικόνες από μόνες τους και οι πέραν των 800 τραυματιών κάθε ηλικίας και φύλου, μιλούν για την αγριότητα με την οποία αντιμετώπισαν τους πολίτες οι δυνάμεις καταστολής.  Απερίφραστα όλοι καταδικάζουμε αυτή τη συμπεριφορά.  Το ενδιαφέρον είναι που ο Ισπανός Πρωθυπουργός επέμενε πως χρησιμοποιήθηκε «ανάλογη βία»! (βλέπετε ήταν εντός των συνόρων της δικής του χώρας και όχι σε κάποια «υποανάπτυκτη μη δημοκρατική» χώρα).   Χρειάστηκε να περάσουν πέντε μέρες για να εκφράσει τη λύπη του για τους τραυματισμούς και να απολογηθεί ο  EnricMillo, ο επίσημος εκπρόσωπος της Ισπανικής κυβέρνησης στην Καταλονία.  Αυτό από μόνο του μιλά για την άτεγκτη στάση της Κυβέρνησης Ραχόι και των δυνάμεων και οικονομικών συμφερόντων που εκπροσωπεί. Η Generalitat από την άλλη επίσης ευθύνεται για την πορεία σύγκρουσης και την έξαρση των εθνικιστικών αισθημάτων των Καταλανών, της απαίτησης για ανεξαρτησία από την Ισπανία.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία των οργανωτών του δημοψηφίσματος η συμμετοχή έφτασε το 43% με 2,044,038 ή το 90% να τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας.

 

Θα ήταν ίσως βοηθητικό να ρίχναμε μια γρήγορη ματιά στην ιστορία.  Η Καταλονία είχε κερδίσει το μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας της στη σύγχρονη ιστορία κατά τη Δεύτερη Δημοκρατία το 1931 και με το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου το 1936 τάχθηκε υπέρ των δημοκρατικών δυνάμεων.  Με την επιβολή του φασιστικού καθεστώτος του Φράγκο η Καταλονία χάνει κάθε αυτονομία και μαζί με την υπόλοιπη χώρα βάδισε τα σκληρά μαύρα χρόνια της δικτατορίας.  Με το θάνατο του Φράγκου και την μεταπολίτευση, η Καταλονία κερδίζει και πάλι ένα βαθμό αυτονομίας μέσω του Συντάγματος της βασιλεύουσας δημοκρατίας του 1978.  Όμως η αυτονομία αυτή, ενώ έδωσε πίσω κάποια δικαιώματα,  όπως τη χρήση της Καταλανικής γλώσσας,  ποτέ δεν έφθασε στα επίπεδα της Δεύτερης Δημοκρατίας. Το σημερινό καθεστώς είχε εγκριθεί σε δημοψήφισμα και τεθεί σε ισχύει το 2006, αλλά η αμφισβήτηση συνεχίστηκε αφού το Συνταγματικό Δικαστήριο αφαίρεσε το 2010 πολλά από τα δικαιώματα κύρια οικονομικής φύσης. Εδώ είναι μάλλον που έγκειται και η απόφαση των δύο μερών να κορυφώσουν την σύγκρουση: στο ποιος θα νέμεται την οικονομία της Καταλονίας

 

Η Καταλονία αξιοποίησε πλήρως το βαθμό οικονομικής αυτονομίας που είχε μαζί με τη γεωγραφική της θέση στη Μεσογειακή βορειοανατολική πλευρά της Ισπανίας για να πετύχει σημαντική οικονομική, βιομηχανική και επιστημονική ανάπτυξη.  Τα δε συμφέροντα των κυρίαρχων οικονομικών δυνάμεων στην Καταλονία συγκρούονται με εκείνων της Ισπανίας μιας και υπάρχει έντονη διαφωνία στα ποσοστά συνεισφοράς της πλουσιότερης από τις αυτόνομες περιοχές προς την κεντρική κυβέρνηση.  Εδώ είναι που τα αισθήματα των Καταλανών έτυχαν ακραίας εκμετάλλευσης και οδηγήθηκαν στην έκφραση της απαίτησης για ανεξαρτησία, αφήνοντας εντελώς κατά μέρος τις πραγματικές οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες του πληθυσμού τόσο της Καταλονίας όσος και της Ισπανίας στο σύνολο της.  Μιας Ισπανίας που εξακολουθεί να μαστίζεται από την ανεργία, κυρίως των νέων, και που οικογένειες εξακολουθούν να χάνουν τα σπίτια τους.

 

Για να κλείσω αυτό το σύντομο κείμενο, θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμο να αναφέρουμε τις θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας και τουΕνιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλονίας PSUCviu που δεν στηρίζουν μονομερείς ενέργειες ούτε για την εφαρμογή του άρθρου 155 του ισπανικού Συντάγματος (αναστολή της αυτονομίας της Καταλονίας) αλλά ούτε για την ανακήρυξη ανεξαρτησίας. Θεωρούν πως όλοι από κοινού πρέπει να κινητοποιηθούν για στήριξη της δημοκρατίας στη χώρα. Στηρίζουν ένα ομοσπονδιακό δημοκρατικό κράτος, που να εκδηλώνει αλληλεγγύη και που να λαμβάνει υπόψη την αναγνώριση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και την διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων σε όλη την επικράτεια του κράτους.

 

Γιατί οι λαοί δεν πρέπει να πέφτουμε στις εθνικιστικές και σοβινιστικές παγίδες.

 

 

Επικεφαλής του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων

Μέλος της ΚΕ ΑΚΕΛ

 

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.