Κάθετα: Ποιήματα την πρώτη του χρόνου

231

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Φίλοι της Ποίησης και του Ορίζοντα διαλέγουν τα πρώτα ποιήματα του χρόνου.

Τα πάθη της βροχής

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.

Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.

Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

Κική Δημουλά
ποιητική συλλογή Το λίγο του κόσμου, Αθήνα 1971
Επιλογή Δέσποινας Νικολάου


 

[…] Σα μια σκηνή θεάτρου είναι η ζωή μας όλη.
Και μπαίνουμε και βγαίνουμε όπως οι θεατρίνοι.
Εις τον καθένα τάχθηκε ρόλους πολλούς να παίξει
στο θέατρο τούτο της ζωής, με τις εφτά του πράξεις.

Έτσι τελειώνει του κάθε θεατρίνου μια ιστορία μοιραία
τα φώτα σβήνουν στη σκηνή και πέφτει η αυλαία.

[…] Δεν ακούεται ούτε άχνα
Κι είναι ερημιά παντού!
Όμως από κάθε δέντρο
Μύριες τόσες άλλες γλώσσες
Την αγάπη διαλαλούν.
Πόσο σύντομη η ζωή μας!
Τρέχει σα πορεία προσκυνητή.
Και τα λίγα μας τα χρόνια
μια παλάμη τα χωρεί…

Σαίξπηρ
Από το Όπως αγαπάτε, μτφρ. Κωστή Κολώτα
Επιλογή Γεωργίας Σπανού