Κρατικά νηπιαγωγεία σε… εκκλησιαστικά εκπαιδευτήρια

2064

 

Της Σκεύης Κουκουμά*

 

Το πρώτο και κύριο ζήτημα είναι γιατί το κράτος να αποσύρεται από την ευθύνη του να διατηρεί δομές φροντίδας παιδιών υπέρ της Εκκλησίας. Δική μας προσέγγιση είναι ότι το κράτος θα πρέπει να αυξήσει τις κρατικές δομές φροντίδας και εκπαίδευσης, αλλά από τη σημερινή Κυβέρνηση θα ήμασταν τουλάχιστο ευχαριστημένοι εάν τις διατηρούσε στα ίδια επίπεδα.

 

Το δεύτερο ζήτημα είναι ο τρόπος και οι κανονισμοί λειτουργίας, καθώς και κάποιοι προβληματισμοί τόσο δικοί μας αλλά, εξ όσον έχουμε αντιληφθεί τις τελευταίες μέρες, και ευρύτερα της κοινωνίας, σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Αρχιεπίσκοπος θα λειτουργήσει αυτά τα εκπαιδευτήρια και εάν θα συνάδουν με τη σύγχρονη δημοκρατική ανθρωποκεντρική παιδεία που θέλουμε.

 

Με ό,τι έχουμε δει στους εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας του εκπαιδευτηρίου, αναφέρεται ότι θα ακολουθείται το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας μέσα σε ατμόσφαιρα της χριστιανικής ορθόδοξης πίστης, ότι παιδιά χωρισμένων γονιών θεωρούνται προβληματικές καταστάσεις, ότι τα παιδιά θα πρέπει να ντύνονται στη βάση τού τι θεωρεί η εκκλησία ευπρεπές ντύσιμο, πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται παιδιά με προβληματική συμπεριφορά και άλλα παρόμοια.

 

Το Συμβούλιο της Ευρώπης, του οποίου αρκετοί χρησιμοποιούν τις αποφάσεις, εκθέσεις και μελέτες κατά καιρούς κατά το δοκούν, αναγνωρίζει ότι στη σημερινή πολυπολιτισμική Ευρώπη η θρησκευτική εκπαίδευση, εφόσον αυτή γίνεται με απόλυτο σεβασμό στη διαφορετικότητα και με πλήρη αναγνώριση σε όλες τις θρησκείες και τα πιστεύω, έχει σημαντικά να προσφέρει στην καταπολέμηση της άγνοιας, των στερεοτύπων και των λαθεμένων αντιλήψεων για τις θρησκείες και μπορεί να προωθήσει το διαπολιτισμικό διάλογο.

 

Αλλά ποιον ακριβώς σεβασμό στη διαφορετικότητα πρεσβεύει σήμερα η Εκκλησία μέσω του Αρχιεπισκόπου;

Ο οποίος ανήμερα των Χριστουγέννων μέσω της εγκυκλίου του περίπου καλούσε σε ξεσηκωμό εναντίον των μεταναστών, γιατί εκτός από παχυλά επιδόματα έχουν ως στόχο να αλλοιώσουν την εθνική και πολιτιστική μας ταυτότητα;

Ο οποίος μιλά για τα ΛΟΑΤΙ άτομα με τρόπο απαξιωτικό, υποτιμητικό και ρατσιστικό; Η τότε Επίτροπος Διοικήσεως χαρακτήρισε μάλιστα κάποιες από τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου ποινικά ελεγκτέες.

Ο οποίος με την είσοδο νεοναζιστικού κόμματος στη Βουλή ανέφερε τότε ότι χρειάζονται και οι ακραίοι για να είναι οι άλλοι προσεκτικοί, αποδεχόμενος ουσιαστικά πρακτικές τρομοκρατίας και τραμπουκισμών; Δεν υπολόγισε βέβαια ότι η 92χρονη εμπειρία μας είναι αρκετή για να μην μας επηρεάζουν τέτοια πράγματα.

Ο οποίος μέσα από δηλώσεις τού υπόδικου για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, Νίκου Μιχαλολιάκου, φαίνεται να στήριξε εμπράκτως και με όλες του τις δυνάμεις την εκλογική προσπάθεια του ΕΛΑΜ;

 

 

Φυσικά αντιλαμβανόμαστε ότι για να μπορεί ο Αρχιεπίσκοπος να βρίσκει πρόσφορο έδαφος για όλα τα πιο πάνω, θα πρέπει να υπάρχει στο πλευρό του και μια κυβέρνηση και ένα Υπουργείο Παιδείας το οποίο να συμφωνεί ή τουλάχιστο να ανέχεται για διάφορους λόγους όσα λέει. Ακούσαμε τον Υπουργό Παιδεία σε διάφορους σταθμούς, όπου δεν φάνηκε να βρήκε προβληματική τη στενή σχέση αλληλεξάρτησης που διατηρεί το Υπουργείο του με τον Αρχιεπίσκοπο. Δεν προβληματίζουν φαίνεται οι αναφορές ότι «η ομοφυλοφιλία είναι μία εκτροπή που μπορεί να καταπολεμηθεί μέσα από ένα ορθά δομημένο εκπαιδευτικό σύστημα». Μπορεί να δούμε αυτή τη θέση, για παράδειγμα, του Αρχιεπισκόπου το επόμενο διάστημα να παίρνει σάρκα και οστά και στα δημόσια σχολεία.

 

Πριν από 2-3 χρόνια η Επίτροπος Διοικήσεως, ως Αρχή κατά των διακρίσεων, προχώρησε σε εξέταση παραπόνου που αφορούσε τη συμμετοχή νηπιαγωγείου σε ένα προσκύνημα. Στη βάση αυτής της έκθεσης/τοποθέτησης του ανεξάρτητου θεσμού, στον οποίο όλοι οι πολίτες προσφεύγουν για να βρουν το δίκαιό τους, ο Αρχιεπίσκοπος σήκωσε τότε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον της Επιτρόπου. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε και το Υπουργείο Παιδείας, ούτε και το κυβερνών κόμμα βρήκαν τότε δύο λόγια να πουν για να υπερασπιστούν την Επίτροπο. Στη συγκεκριμένη έκθεση γινόταν αναφορά ότι ανεξαρτήτως των κανόνων της Εκκλησίας, οι συγκεκριμένες πρακτικές δεν υπηρετούν τη θρησκευτική ελευθερία και ουδετερότητα της Πολιτείας έναντι κάθε θρησκείας.

 

Στη βάση της ρήξης αυτής, της διαφωνίας, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία τι πρόκειται να εξυπηρετηθεί μέσα από τα εκπαιδευτήρια της Αρχιεπισκοπής.

Στη συγκεκριμένη έκθεση σημειωνόταν κάτι ακόμη πιο σημαντικό, στο οποίο δεν δόθηκε και τόση σημασία: «Και ναι μεν το προσκύνημα ιερών λειψάνων καθώς και οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση λατρείας ή πίστης μπορεί να οργανώνεται από την Εκκλησία βάσει των Κανόνων της, πλην όμως η πολιτειακή στάση κρίνεται θεσμικά, δημοκρατικά, δικαιοκρατικά. Με άλλα λόγια, τα πολιτειακά όργανα λειτουργούν ως όργανα του κράτους και όχι ως πιστοί υπαγόμενοι στις θρησκευτικές παραδόσεις και πρακτικές».



 

*Βουλευτής ΑΚΕΛ – Γ.Γ. Γυναικείου Κινήματος ΠΟΓΟ

 

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.