Λαϊκή κατάκτηση το ΓεΣΥ

1977

unnamed

Του

Γιώργου Τ. Γεωργίου*

Η προχθεσινή ψήφιση του ΓεΣΥ αποτελεί τη μεγαλύτερη κατάκτηση του λαού μας, τη μεγαλύτερη προοδευτική, δημοκρατική και εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση των τελευταίων χρόνων. Είναι το επίτευγμα, η εθνική κατάκτηση!

Χρειάστηκαν βέβαια πολλά χρόνια αγώνων, μελετών και συζητήσεων, ώστε να φτάσουμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Ενδεικτικά αναφέρω ότι μέχρι το 2015 είχαν δαπανηθεί €17,3 εκατομμύρια ευρώ μόνο για μελέτες για το Γενικό Σύστημα Υγείας. Σημειώνω, δε, ότι είμαστε η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν διαθέτει εθνικό σύστημα υγείας.

Σταθμός για το ΓεΣΥ ήταν το 2001, όπου για πρώτη φορά ψηφίστηκε ως νόμος από τη Βουλή, που στην ουσία αποτέλεσε την πλατφόρμα για τον διάλογο που θα ακολουθούσε. Ταυτοχρόνως, ο νόμος προνοούσε για υποχρεωτική, καθολική ασφάλιση και τριμερή κατανομή των εισφορών. Δημιουργείτο, επίσης, με τον σχετικό νόμο, ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας που θα αποτελούσε τον πιο ισχυρό πυλώνα για υλοποίηση του ΓεΣΥ.

Δυστυχώς, τα μεγάλα συμφέροντα δεν σταμάτησαν να ναρκοθετούν την προσπάθεια. Όχι τυχαία. Φτάνει να σκεφτούμε ότι ποσοστό 50% των συνολικών δαπανών υγείας απορροφάται από τον ιδιωτικό τομέα και ότι 235 χιλιάδες πολίτες είναι ασφαλισμένοι στις ιδιωτικές ασφάλειες, ότι δαπανούνται πάνω από 500 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό και άλλα τόσα από την τσέπη των ασθενών για την υγεία.

Χάθηκε πολύτιμος χρόνος αλλά και χρήμα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η κυβέρνηση, με τον ΔΗΣΥ πρωταγωνιστή, επιχείρησαν να αλλάξουν το χαρακτήρα του ΓεΣΥ, από μονοασφαλιστικό σε πολυασφαλιστικό. Θυμίζουμε το μίνι ΓεΣΥ, την επιστολή του Υπουργού Οικονομικών όπου υποδείκνυε στον συνάδελφο του Υπουργό Υγείας, ότι διαφωνεί πλήρως με το μονοασφαλιστικό σύστημα, την παρέμβαση του ΔΗΚΟ για… ενδιάμεσο ΓεΣΥ, τις πιέσεις των ασφαλιστικών εταιρειών που δεν σταμάτησαν να εργάζονται για να αλλάξουν το χαρακτήρα του ΓεΣΥ.

Η περιπλάνηση αυτή έφερε περαιτέρω καθυστέρηση και κόστος. Αντέδρασε ακόμα και η Τρόικα, καλώντας την κυβέρνηση να επανέλθει στο μονοασφαλιστικό σύστημα.

Το ΑΚΕΛ, με διαχρονικές θέσεις για την ανάγκη προώθησης ενός ανθρωποκεντρικού συστήματος υγείας, αναλαμβάνοντας άλλη μια πρωτοβουλία, ζήτησε σύγκληση των πολιτικών αρχηγών για το ΓεΣΥ. Η απόφαση των αρχηγών των κομμάτων υπό τον ΠτΔ, τον Ιούλιο του 2016, υπήρξε καταλυτική.

Τέλος Οκτωβρίου 2016, η κυβέρνηση, διά του αρμόδιου Υπουργείου Υγείας, κατέθεσε τα δυο νομοσχέδια στη Βουλή με τα οποία προωθείτο παράλληλα το μονοασφαλιστικό σύστημα υγείας και η αυτονόμηση των νοσοκομείων. Οφείλουμε να αποδώσουμε τα εύσημα στον Γ. Παμπορίδη, ο οποίος στην πορεία αυτή έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις αντικειμενικές δυσκολίες αλλά τις νάρκες, όπως ο ίδιος είπε, που έβαζαν στο δρόμο του στελέχη του κυβερνητικού στρατοπέδου και τις παλινωδίες της κυβέρνησης.

Ο δρόμος προς το ΓεΣΥ πέρασε από εμπόδια και συμπληγάδες. Και όλα αυτά έχουν όνομα και επίθετο. Μεγάλα συμφέροντα και πολιτικοί εκφραστές τους.

Τώρα ξεκινά μια καινούργια πορεία. Η κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο Υγείας χρειάζεται κατεπείγον να ετοιμάσουν έναν οδικό χάρτη στήριξης των δημόσιων νοσηλευτηρίων. Σήμερα τα νοσοκομεία βρίσκονται στον πάτο. Οι ασθενείς πονούν και υποφέρουν. Εάν το κράτος δεν προσφέρει την αναγκαία στήριξη, δεν θα αντέξουν τον ανταγωνισμό και τότε τα αρπακτικά που καραδοκούν θα κτυπήσουν.

Και αυτός ο δρόμος θα είναι μακρύς και χρειάζεται συναίνεση και συνεργασία από όλους. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας ώστε η εφαρμογή του ΓεΣΥ να γίνει από θεωρία πράξη!

Η υλοποίηση όμως του ΓεΣΥ αποτελεί λαϊκή επιτακτική ανάγκη.

Προβλήματα θα υπάρχουν και  ενδεχομένως θα βρεθούν στο δρόμο μας και νέα εμπόδια και δυσκολίες. Θα είμαστε εδώ για να τα χειριστούμε και να τα αντιμετωπίσουμε. Το ΑΚΕΛ, η κυπριακή Αριστερά και πάλι θα είναι πρωταγωνιστές, πάνω από όλα για την Κύπρο και το λαό της. Χωρίς σκοπιμότητες και υπολογισμούς.

* Βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας