Μας αρκεί το «ποιος φταίει»;

3320

Της Ελένης Μαύρου

Θα μπορούσαμε σήμερα να μιλούμε για μια άλλη, καλύτερη, Κύπρο. Τα πράγματα όμως, δυστυχώς, εξελίχθηκαν διαφορετικά.

Είναι απογοητευτικό και αρνητικό το γεγονός ότι η διάσκεψη για το Κυπριακό στην Ελβετία κατέληξε σε αδιέξοδο.

Γιατί τα αδιέξοδα συντηρούν το διχοτομικό και επικίνδυνο στάτους κβο και η επόμενη μέρα είναι γεμάτη από προκλήσεις και κινδύνους, απέναντι στους οποίους δεν μπορούμε να στρουθοκαμηλίζουμε.

Η απειλή του κ. Τσαβούσογλου (την οποία έσπευσε να υιοθετήσει ο ”πρωθυπουργός” των κατεχομένων Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν), για αναζήτηση λύσης έξω από τα πλαίσια του ΟΗΕ, είναι ξεκάθαρη.

Είναι προφανές ότι η Τουρκία επανέλαβε, στη διάρκεια της διάσκεψης, απαράδεκτες αξιώσεις που δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές.

Για να είμαι όμως ειλικρινής, η ενημέρωση που έχουμε είναι μάλλον αποσπασματική και επιλεκτική -κυρίως για το τελευταίο κρίσιμο βράδυ- και αυτό είναι φυσικό να γεννά πολλά ερωτηματικά, ιδιαίτερα όταν, μέρες ακόμα πριν, δόθηκε η εντύπωση ότι το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών παιζόταν και από τις δύο πλευρές, εις βάρος της ουσίας.

Παρά την επιμονή του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς τυγχάνουν ευρείας υποστήριξης από τη διεθνή κοινότητα, δεν έχουμε δει αυτή η υποστήριξη να εκφράζεται σαφώς.

Το γεγονός ότι ο κ. Γκουτέρες δεν αναφέρθηκε σε ευθύνες για την αποτυχία, περιοριζόμενος στη διαπίστωση ότι «εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική απόσταση μεταξύ των αντιπροσωπειών για μια σειρά από ζητήματα», είναι ενδεικτικό. Σημειώνεται δε ότι την επομένη της κατάρρευσης της διάσκεψης, εξέφρασε τη «μεγάλη εκτίμησή του στη σταθερή δέσμευση της τουρκικής κυβέρνησης στη διαδικασία».

Προχθές, η εφημερίδα Cyprus Mail δημοσίευσε δήλωση ανώτατου αξιωματούχου, ο οποίος παρευρισκόταν στις συνομιλίες (τον οποίο δεν κατονομάζει), σύμφωνα με τον οποίο: «Η Τουρκία μάς ενημέρωσε για την πρόθεσή της να αποδεχθεί τον τερματισμό των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων.

Όταν ενημερώσαμε σχετικά τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, επανέφερε επίμονα θέμα μηδέν στρατού. Απλώς δεν το ήθελε. Το αποψινό δείπνο ήταν μια καταστροφή». Η δήλωση δεν έχει διαψευσθεί.

Με δυο λόγια: Εμείς μπορεί να λέμε ότι η διάσκεψη κατέρρευσε εξαιτίας των θέσεων της Τουρκίας. Συμμερίζονται όμως και οι άλλοι αυτή την εκτίμηση;

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι «και τώρα τι;». Δεν είναι αρκετό να λέμε ότι η διάσκεψη δεν είναι το τέλος του δρόμου. Η δήλωσή του Γ.Γ. του ΟΗΕ μετά το ναυάγιο -παρά τις ευχές του για τα καλύτερα «σε όλους τους Κύπριους, στον βορρά και τον νότο»- ήταν ξεκάθαρη.

Παρέπεμψε την -οποιαδήποτε- πρωτοβουλία στο μέλλον, στα ενδιαφερόμενα μέρη. Και αφού από την Τουρκία δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά, εμείς τι πρωτοβουλίες είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε;

Τους επόμενους μήνες, θα κινούμαστε σε τροχιά προεδρικών εκλογών και πολλοί υποστηρίζουν ότι το Κυπριακό μπήκε σε δεύτερη μοίρα εδώ και καιρό. Δεν είναι τυχαίο που ακούγονται πολλές επιφυλάξεις για το αν πραγματικά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πήγε στο Κρανς-Μοντάνα αποφασισμένος για λύση.

Άποψη που ενισχύεται από τις παλινδρομήσεις των τελευταίων μηνών και τον πολύτιμο χρόνο που χάθηκε. Άστε τις αοριστολογίες περί άλλης στρατηγικής (που τις δοκιμάσαμε άλλωστε για πολλά χρόνια χωρίς αποτέλεσμα) και τον αρνητισμό που φθάνει μέχρι του «δεν πρέπει να φοβόμαστε τη διχοτόμηση»!

Το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να μην επιτρέψουμε να κυριαρχήσει η λογική της κεφαλαιοποίησης των αρνητικών εξελίξεων, να εργαστούμε συλλογικά για αποτροπή πιθανών νέων τετελεσμένων εκ μέρους της Τουρκίας και να θωρακίσουμε τον συμφωνημένο στόχο της λύσης διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας και τη συμφωνημένη διαδικασία υπό τον ΟΗΕ.

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.