Με το βλέμμα στη Γενεύη

780
unnamed

Της Ελένης Μαύρου

 

Μία μέρα πριν από την έναρξη της συνάντησης των δυο ηγετών στη Γενεύη. Το αποτέλεσμα άγνωστο. Η συνάντηση της Γενεύης μπορεί να βρει την Κύπρο επανενωμένη, μπορεί ακόμα να είναι απλώς ένας σταθμός σε μια συνεχιζόμενη διαδικασία, μπορεί όμως και να οδηγηθούμε σε ναυάγιο που θα αλλάξει πλέον το Κυπριακό όπως το ξέρουμε.

Από τον Φεβρουάριο του 1977, όταν επιτεύχθηκε η πρώτη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου μεταξύ του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, και του Τουρκοκύπριου ηγέτη, Ραούφ Ντενκτάς (πολύ περισσότερο, από τον Ιούνιο του 1968 που άρχισαν συνομιλίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων για να εκτονωθεί η συνταγματική κρίση και να τεθεί τέρμα στις διακοινοτικές συγκρούσεις) έχουν μεσολαβήσει πολλά.

Στη φάση που είμαστε σήμερα, οι συζητήσεις ανάμεσα στους Αναστασιάδη και Ακιντζί έχουν προχωρήσει πολύ, αλλά υπάρχουν ακόμη ανοιχτά ζητήματα και πολλοί κίνδυνοι.

Ισως το μεγαλύτερο ερωτηματικό, ενόψει των συναντήσεων στη Γενεύη, είναι η στάση που θα κρατήσει η Τουρκία. Τα ερωτηματικά πληθαίνουν από το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, δεν θα παρευρεθεί (κατά πάσα πιθανότητα) στη Γενεύη. Είναι γεγονός ότι, αυτή την περίοδο, ο Ερντογάν κινείται μέσα σε ένα εσωτερικό και διεθνές πλαίσιο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια ευελιξίας και αυτό πιθανόν να επηρεάσει και τη στάση της Τουρκίας στις διαπραγματεύσεις.

Ανεξάρτητα όμως από κινήσεις σκοπιμότητας της άλλης πλευράς ή τις δηλώσεις και αντιδηλώσεις των τελευταίων ημερών, εμείς πρέπει να επικεντρωθούμε στο τι σκοπεύουμε να κάνουμε στη Γενεύη. Η μόνη επιλογή, για όσους επιδιώκουν το καλύτερο για την Κύπρο και το λαό μας, είναι να δουλέψουμε συλλογικά έτσι ώστε, τουλάχιστον από τη δική μας πλευρά, να αξιοποιηθούν όλα τα περιθώρια, για να φτάσουμε σε συμφωνία, εάν και εφόσον υπάρξει θετική ανταπόκριση από την Τουρκία. Ανεξάρτητα από ανησυχίες που πιθανόν να έχουμε ή ακόμα και διαφωνίες με θέσεις και χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Το τελευταίο που χρειαζόμαστε στη Γενεύη είναι οι άγονες αντιπαραθέσεις και η ακατάπαυστη κινδυνολογία.

Δεν μπορούν, για παράδειγμα, πολιτικοί ηγέτες να κινδυνολογούν για «κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας», όταν διεθνούς φήμης νομικοί γνωμοδοτούν ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Οταν, από το 1964 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με το Ψήφισμα 186, έχει ξεκαθαρίσει ως βασική αρχή του διεθνούς δικαίου ότι οποιεσδήποτε εσωτερικές αλλαγές, ανωμαλίες, συνταγματικές ανατροπές, δεν επηρεάζουν τη συνέχεια του κράτους. Οταν, η κοινή λογική λέει πως η αναγνώριση των διεθνών συνθηκών που υπέγραψε η Κυπριακή Δημοκρατία και η συνέχιση της παρουσίας του κράτους μας στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ενωση (η οποία θα εκπροσωπηθεί στη διάσκεψη της Γενεύης από τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ), είναι στοιχεία που διασφαλίζουν τη συνέχιση του κράτους. Δεν είναι καιρός να πάψουμε να καταργούμε, με τόση ευκολία, από μόνοι μας, το κράτος μας;

Αυτή την περίοδο είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποδείξουμε ότι έχουμε την υπευθυνότητα και την ψυχραιμία να διαχειριστούμε δύσκολες και κρίσιμες φάσεις. Είναι σημαντικό να στηρίξουμε όλοι τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης. Με κριτική εκεί που χρειάζεται αλλά κυρίως με θέσεις και προτάσεις και διάθεση για ειλικρινή διάλογο μεταξύ μας.

Να μην ξεχνούμε ότι παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις και απόψεις, μας ενώνει το όραμα για ελεύθερη, ανεξάρτητη, επανενωμένη και ομοσπονδιακή Κύπρο. Μια Κύπρο κοινή πατρίδα για όλα τα παιδιά της.