Μετά τις εκλογές…

864

Της

Ελένης Μαύρου

Έχουν ήδη γραφτεί πολλά για τις προεδρικές εκλογές και την επόμενη μέρα.
Ο Ν. Αναστασιάδης κέρδισε με διαφορά. Ούτε η κοινωνική δυσαρέσκεια για μια πενταετία πολιτικών λιτότητας, ούτε η πολιτική δυσαρέσκεια για τις παλινωδίες του στο Κυπριακό, εκφράστηκαν μαζικά στην κάλπη.

Οι λόγοι πολλοί. Τα πραγματικά προβλήματα όμως παραμένουν. Ο Ν. Αναστασιάδης πρέπει να πείσει πως αυτά που υποσχέθηκε δεν θα είναι ακόμη ένα «δεσμεύομαι». Και αυτό δεν θα είναι πλέον τόσο εύκολο. Η «ισχυρή εντολή» της περασμένης Κυριακής δεν είναι και τόσο ισχυρή – ούτε στην κοινωνία, ούτε στη Βουλή.

Δεν είναι τυχαίο που οι κυβερνώντες, από την πρώτη στιγμή, εγκατέλειψαν την προεκλογική ρητορική και μιλούν για την ανάγκη συναίνεσης και ομοψυχίας στη διαχείριση των προβλημάτων! Στην προσπάθεια όμως να παραμείνουν στην εξουσία, έκαψαν πολλές γέφυρες και οι «συναινέσεις» δεν θα είναι εύκολες.

Το μεν ΑΚΕΛ επανειλημμένα έχει καταθέσει τη ριζική διαφωνία του με την κοινωνικο-οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, τα δε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης θα δυσκολευτούν να στηρίξουν πολιτικές τις οποίες καταδίκασαν τόσο έντονα στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Και κανείς δεν αναμένει ότι αυτές οι πολιτικές θα αλλάξουν.
Στο δε Κυπριακό, το μεν ΑΚΕΛ, που ήταν το μόνο κόμμα της αντιπολίτευσης που στήριξε με συνέπεια τη λύση, δηλώνει σαφώς ότι δεν έχει καμία απολύτως εμπιστοσύνη στις προθέσεις και τους χειρισμούς του Ν. Αναστασιάδη, τα δε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης θα πρέπει πρώτα να προβληματιστούν για την απόρριψη της «νέας στρατηγικής» τους από τους πολίτες προτού πάρουν αποφάσεις. Άστε που η δαιμονοποίηση της λύσης διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας και η αντιπαράθεση με τους Τουρκοκύπριους αλλά και τη διεθνή κοινότητα δυσκολεύουν περισσότερο τα πράγματα.
Το ΑΚΕΛ δεν έχει κερδίσει τις εκλογές, αλλά ηθικά και πολιτικά βγήκε κερδισμένο. Στήριξε μια υποψηφιότητα η οποία απευθύνθηκε στο λαό με σοβαρότητα, ειλικρίνεια και ήθος. Που πρότεινε πολιτικές πραγματικά προοδευτικές, κόντρα στα κατεστημένα. Που κράτησε σαφή απόσταση από την ακροδεξιά και τον προκαθήμενο της Εκκλησίας. Οι εκλογές έδειξαν ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μοιράζεται στόχους, προσδοκίες και οράματα με το ΑΚΕΛ. Θα πρέπει αυτό με τη σειρά του να βρει τρόπους για να αγκαλιάσει αυτό το κομμάτι της κοινωνίας, να κερδίσει την εμπιστοσύνη του και να δυναμώσει την παρέμβασή του στην Κύπρο του 21ου αιώνα. Θα πρέπει ταυτόχρονα, ως η ισχυρότερη δύναμη της αντιπολίτευσης, να συνεχίσει να δίνει τις μάχες ενάντια σε ό,τι πλήττει τα συμφέροντα του λαού και του τόπου. Με θέσεις και προτάσεις αλλά και δυναμισμό.
Για τα κόμματα που στήριξαν την υποψηφιότητα Ν. Παπαδόπουλου, ιδιαίτερα το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ, είναι φανερό ότι ακολουθεί μια περίοδος εσωστρέφειας. Η απόφασή τους για «κανένα» στον β’ γύρο των εκλογών, που επέτρεψε την παραμονή του Ν. Αναστασιάδη στην εξουσία, θα τους κατατρέχει για πολύ καιρό. Θα τους οδηγήσει αυτό σε αναθεώρηση πολιτικών που έχουν απορριφθεί από την ίδια τους τη βάση; Θα επιδιώξουν να βρουν κοινές συνισταμένες με το ΑΚΕΛ – τουλάχιστον στα θέματα όπου είναι εφικτές οι συγκλίσεις; Θα δούμε…
Ο πολιτικός κόσμος όμως θα πρέπει να προβληματιστεί για δύο ακόμα θέματα.
Πρώτο: Για την αποχή που αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Για τον κόσμο που γυρίζει την πλάτη στο πολιτικό σύστημα γιατί νιώθει ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει ή πείστηκε ότι είναι όλοι το ίδιο.
Δεύτερο: Για την άνοδο της ακροδεξιάς. Η οποία, στην Κύπρο, φοράει ένα συμπονετικό προσωπείο αλλά είναι το ίδιο επικίνδυνη με τους ομογάλακτούς της στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Υστερόγραφο:
Η στιγμή που Νότια και Βόρεια Κορέα κράτησαν την ίδια σημαία και παρέλασαν μαζί στην έναρξη των 23ων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, μετά από χρόνια εντάσεων, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα υπέρ της ειρήνης – και στην Κύπρο και στον κόσμο ολόκληρο.

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.