Μια συγνώμη δεν αρκεί

297

Με συντροφιά τον ουρανό και τη θάλασσα και όλα τα υπάρχοντα σε ένα μπόγο, χιλιάδες εκτοπισμένοι αναζητούν μια γη να τους δεχθεί.

Με συντροφιά τα άγρια θηρία της φύσης -ανθρώπινα κατά κύριο λόγο- διανύουν χιλιόμετρα ανεβοκατεβαίνοντας βουνά και πεδιάδες, αναζητώντας ασφάλεια, ειρήνη και προστασία.

Διεθνής Ημέρα Προσφύγων σήμερα. Και είναι κάποια βλέμματα παιδιών που σου σκίζουν την ψυχή. Και κάποια πρόσωπα μάνας ή πατέρα, με την απόγνωση ζωγραφισμένη, που σε κάνουν να ντρέπεσαι που λέγεσαι άνθρωπος…

Συγνώμη σε τούτα τα πλάσματα της γης που είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού…

Μ.Φρ.

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.

Στην ίδια κατηγορία

264

83

85

96

90