«Νέα στρατηγική» – παλιές ιδέες

965

Του Αριστου Δαμιανού*

Λίγες ώρες μετά το πισωγύρισμα στην Ελβετία άρχισε να αναζωπυρώνεται μια δημόσια ρητορική για την ανάγκη χάραξης νέας στρατηγικής στο Κυπριακό. Οχι μόνο από δυνάμεις που επίσημα πλέον απορρίπτουν τη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, αλλά και από κόμματα που εξακολουθούν να δεσμεύονται με το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης.

Την ώρα που ως ΑΚΕΛ υπογραμμίζαμε την ανάγκη επανόδου των ηγετών των δύο κοινοτήτων σε συνομιλίες, η προτεραιότητα κάποιων λυπούμαι να παρατηρήσω, ήταν να εξαγγείλουν αδιέξοδο και την ανάγκη χάραξης νέας στρατηγικής.

Ακούστηκαν διάφορες ευφάνταστες ιδέες: πανεθνική διάσκεψη, πρόταξη, καταγγελία της διαδικασίας και εναπόθεση των ελπίδων μας στο μέλλον (όταν θα φύγει ο Ερντογάν), εγκατάλειψη της Ομοσπονδίας, μεγιστοποίηση του κόστους επί της Τουρκίας. Ιδέες, προσεγγίσεις και πρακτικές που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Κάποιες παταγωδώς. Κάποιες δε εγκαταλείφθηκαν ατάκτως, αφότου προκάλεσαν ζημιά, λ.χ. η πρόταξη.

Είναι ασφαλώς αναφαίρετο δικαίωμα των κομμάτων η διερεύνηση κάθε πιθανής επιλογής. Ωστόσο πολύ φοβούμαι ότι ορισμένοι τυρβάζουν περί άλλα. Παρά την ανάγκη η όποια ιδέα -για να έχει αξία- να οδηγεί σε προώθηση της υπόθεσης της λύσης και όχι σε διεύρυνση του χάσματος και άρα διαιώνιση της κατοχής. Εκτός αν υφέρπει σε κάποια μυαλά ως η δεύτερη καλύτερη λύση.

Εχουμε ισχυρή πεποίθηση ότι αυτήν την ώρα η μοναδική προτεραιότητα της ελληνοκυπριακής κοινότητας θα πρέπει να είναι η επάνοδος σε συνομιλίες. Από το σημείο που διακόπηκαν, με στόχο τη σύγκλιση επί των κριτηρίων του Εδαφικού και την αποτύπωσή τους σε χάρτη. Δεν είναι εύκολο εγχείρημα, αλλά πιθανό και εφικτό. Τελικός σκοπός πρέπει να είναι ο συνδυασμός ποσοστού και εδάφους υπό ανάκτηση που θα διασφαλίζει το δικαίωμα επιστροφής της πλειονότητας των προσφύγων υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Μαζί ασφαλώς με διόρθωση στο ποσοστό ακτογραμμής.

Εάν και εφόσον φτάσουμε σε ακτίνα συμφωνίας στα κεφάλαια που αφορούν την εσωτερική πτυχή, τότε θα πρέπει να συγκληθεί διεθνής διάσκεψη για την εξωτερική πτυχή. Για το κεφάλαιο της ασφάλειας και των εγγυήσεων και με στόχο την κατάργηση εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων. Με διασφαλισμένη την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οχι μόνο για αυτόδηλους πολιτικούς λόγους, αλλά και για έναν σημαντικό διεθνονομικό. Η Κυπριακή Δημοκρατία ως υποκείμενο του διεθνούς δικαίου και υψηλό συμβαλλόμενο μέρος στις δύο από τις τρεις συνθήκες του ’60, δεν μπορεί να απουσιάζει από τη διαδικασία αναθεώρησης ή και κατάργησής τους.

Αναμφίβολα, μετά το αρνητικό προηγούμενο στην Ελβετία, ο βαθμός δυσκολίας έχει αυξηθεί. Αλλά η συνέχιση των συνομιλιών αποτελεί μονόδρομο. Ο Πρόεδρος με επιμονή σε θέσεις αρχών, σταθερότητα και πραγματισμό πρέπει να διεκδικήσει χωρίς ταλαντεύσεις την προοπτική της απελευθέρωσης και της επανένωσης. Και ασφαλώς η διεθνής κοινότητα πρέπει να κτυπήσει την πόρτα της Τουρκίας, αν πρόκειται να υπάρξει πραγματική προοπτική για λύση που να μπορεί να γίνει αποδεκτή και να είναι βιώσιμη.

*Βουλευτής, μέλος Πολιτικού Γραφείου ΑΚΕΛ

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.