Νέοι ποιητές στον Ορίζοντα (9): Χαρά Σιδέρη

Κωνσταντίνος 7 χρονών, παιδικό Εργαστήριο Τεχνών Άσπρο της Μυρτώς Μακρίδου
Banner728x90

Mε αφορμή τη μέρα ποίησης ρίχνουμε ξανά ποιήματα στον Ορίζοντα, σε όλες τις στήλες του, χωρίς φτιασίδια, να αναμετρηθούν με το εφήμερο μιας εφημερίδας. Στο φετινό αφιέρωμα με την βοήθεια της ποιήτριας Ευφροσύνης Μαντά-Λαζάρου επιλέγουμε ποιήματα νέων κύπριων ποιητών που προδημοσιεύτηκαν στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ποιείν. Τα ποιήματα μετά από εισήγηση του εικαστικού Παναγιώτη Μιχαήλ πλαισιώνουν έργα μαθητών, μελλοντικών εικαστικών, από το παιδικό Εργαστήριο Τεχνών Άσπρο της Μυρτώς Μακρίδου.

Όχι τυχαία οι επιλογές αυτές, στρεφόμαστε στην συνέχεια της ποίησης και της τέχνης,  την αναγκαιότητα των οποίων νιώθουμε συνεχώς μέσα μας και πιο έντονα κάθε στιγμή που η πραγματικότητα μας αγγίζει.

Όπως και πέρσι υποσχεθήκαμε θα ακολουθήσουν και άλλα ποιήματα, να συνεχίσει η ποίηση στον κόσμο, στην καθημερινότητα μας, στον ορίζοντά μας.

ΧΑΡΑ ΣΙΔΕΡΗ

Το κουνέλι

Ήταν μεγάλη απόφαση να ψάξω το καπέλο του ταχυδακτυλουργού.

Δε βρήκα κανένα κουνέλι.

Ούτε ορθάνοικτα μάτια να περικυκλώνουν

αμήχανα τις Μοίρες

μπροστά στο κοινό που θα διασκέδαζε με τον τρόμο τους,

ούτε μια εκτεθειμένη ουρά

να χρειάζεται σκέλια να κρυφτεί και να μην έχει.

 

Μόνο πολλές μέρες βρήκα

έτοιμες να σκορπιστούν.

Είχαν από καιρό στριμωχτεί,

ανακατεύονταν,

πλέκονταν μεταξύ τους

σε κουβάρια από φύκια

σε βυθούς ατελείωτων χρόνων.

 

Δεν ήμουν έτοιμη να αγκαλιάσω ώρες που θα γέμιζαν ασφυκτικά την αίθουσα.

Δεν ήθελα να υιοθετήσω κανένα  λεπτό.

Ούτε πρώτο, ούτε δεύτερο.

 

Για την παράσταση ήρθα!

Όπως όλοι οι άλλοι, κι εγώ,

χαιρέκακο κτήνος,

περίμενα με αδημονία την τρεμάμενη μουσούδα

μήπως και ξεχάσω το δικό μου τρέμουλο.

 

Κουασιμόδε τάξε μου!

Κουασιμόδε τάξε μου!

Σε μεγάλο πανηγύρι ζήτησαν τη καμπούρα σου,

να τη πουλήσεις όσο όσο

Οι άσχημοι άνθρωποι όλου του κόσμου,

ζηλεύουν τη δική σου ασχήμια

γιατί χειρότερη από τη δική τους δεν μπορούν να έχουν.

 

Παρασιτικά Δίδυμα

Τις νύχτες ντύνομαι με την ενδυμασία του Ύπνου.

Περιμένω να έρθει να με ζεστάνει

αλλά αυτός στέλνει απεσταλμένη,

μια αντιπαθέστατη κυρία.

Λέγετε Αϋπνία και είναι η αδερφή του,

το παρασιτικό του δίδυμο.

Μα ποιο από τα δύο τρώει από το σώμα του άλλου

και ποιο ανασαίνει  ρυθμικά πλάι μας τις νύχτες;