Νεοφιλελεύθερες μέθοδοι και από την Altamira

230

Του Σωτήρη Βλάχου

Καρικατούρα ακόμα και νεοφιλελεύθερων μεθόδων αποτελεί το εγχείρημα Altamira. Ποιος δεν θυμάται την Lehman Brothers, τον χρηματιστηριακό γίγαντα των ΗΠΑ, που, καταρρέοντας το 2008, πυροδότησε την παγκόσμια κρίση, η οποία σε δεκατέσσερις μέρες είχε αγγίξει κάθε γωνιά του πλανήτη;

Σε καρικατούρα της πολιτικής Lehman Brothers προχωρούν για «διάσωση» του Συνεργατισμού, σαν ένα βήμα, όπως λένε, για να μπει ξανά μπροστά η κυπριακή οικονομία.

Δεν μπορούν να πουλήσουν τα ακίνητα ούτε όσα-όσα όπως φαίνεται και προχωρούν σε τιτλοποίηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

«Με την τιτλοποίηση οι τράπεζες θα μπορούν μεταξύ άλλων να δημιουργούν εταιρείες στις οποίες θα εκχωρούν δάνεια και με τη σειρά τους οι εταιρείες αυτές θα εκδίδουν ομόλογα προς επενδυτές με εξασφάλιση τα δάνεια και τις υποθήκες τους».

Το πλεονέκτημα για τον επενδυτή είναι ότι δεν θα έχει να φορτωθεί ακίνητα που δεν θα ξέρει τι να τα κάνει στην εποχή της κρίσης, αλλά θα κρατά ομόλογα (αυτό σημαίνει τιτλοποίηση) που θα του αποδίδουν τόκο.

Αυτή ήταν μια από τις βασικές λειτουργίες της Lehman Brothers. Μάζευαν πωλήσεις ακινήτων, τις έκοβαν σε ομόλογα, τις πουλούσαν στο εξωτερικό και μάζευαν χρήμα, αυξάνοντας, όμως, συνεχώς το αμερικανικό χρέος.

Ήταν έκτος κάθε λογικής να αναμένει κάποιος ότι η αιμοδότηση της αμερικανικής οικονομίας με συνεχή αύξηση του χρέους θα μπορούσε να διαρκέσει στο «διηνεκές».

Παρόλ’ αυτά είχε νόημα για τη γενικότερη οικονομία για ένα διάστημα. Το χρήμα που μάζευαν οι Lehman Brothers των ΗΠΑ από όλο τον κόσμο και κατέληγε στα ταμεία των τεράστιων κατασκευαστικών εταιρειών για να προχωρήσουν στο κτίσιμο, πλήρωνε μισθούς σε εκατομμύρια εργαζομένους που κατανάλωναν, πλήρωνε εταιρείες υλικών κ.λπ..

Έτσι κρατήθηκε ζωντανή η αμερικανική οικονομία μέχρι το 2008.

Το χρήμα που σήμερα η Altamira θα μαζέψει θα είναι αποκλειστικά για τα τραπεζικά ταμεία, για καλυτέρευση των τραπεζικών ισολογισμών. Στην καλύτερη περίπτωση, την περίπτωση που το χρήμα μαζεύεται από το εξωτερικό, καμιά συνεισφορά δεν θα έχει στη λειτουργία της γενικότερης οικονομίας, παρά μόνο στη διόγκωση του χρέους.

Στη χειρότερη, στην περίπτωση που μαζεύεται από την κυπριακή οικονομία, θα υπονομεύει τις δυνατότητες της κυπριακής οικονομίας άμεσα, θα επιτείνει την κρίση άμεσα.

Η πολιτική λοιπόν της σημερινής δεξιάς διακυβέρνησης στην Κύπρο, καθοδηγούμενη από τα διεθνή γεράκια, δεν είναι τίποτε άλλο από καρικατούρα της πολιτικής Lehman Brothers. Πολιτικής που συνείσφερε στη γενικότερη οικονομική λειτουργία, με τίμημα, όμως, τη θανατηφόρα αύξηση του χρέους και κατάληξη το κραχ του 2008.

Τι μπορεί τώρα να αναμένει κάποιος από την πολιτική  Altamira, που τίποτε δεν θα συνεισφέρει στην πραγματική οικονομία και θα «συνεισφέρει» μόνο στη θανατηφόρα αύξηση του χρέους;

Αυτές είναι οι δυνατότητες του πλάνου «διάσωσης», την ίδια στιγμή που καταδικάζει τους κατόχους των κόκκινων δανείων.

Την ίδια στιγμή, οι πτωχευμένοι οφειλέτες θα συνεχίσουν να χρωστούν ό,τι δεν καλύψουν τα ποσά που θα εισπράξει η Altamira. Τα ποσά αυτά θα απαλλάσσουν τις τράπεζες από μέρος των κόκκινων δανείων, ο πτωχευμένος όμως οφειλέτης θα είναι άστεγος ή χωρίς την επιχείρησή του, θα χρωστά για το σπίτι που πια δεν έχει (ή την επιχείρηση που δεν του προσφέρει εισόδημα) και θα πρέπει να φροντίσει να εξασφαλίσει στέγη.

Αυτά θα είναι τα «επιτεύγματα» της «διάσωσης» Altamira, για τα οποία έχει ήδη πριμοδοτηθεί από τον Κύπριο φορολογούμενο. Με €1,5 δις αρχικά και άλλα €175 εκ. το 2015, ποσά που έβαλε το κυπριακό κράτος στον Συνεργατισμό για να τον κάνει ελκυστικό στην Altamira, αλλά και με μείωση του ποσού αγοράς του Συνεργατισμού που θα έπρεπε να καταβάλει η Altamira σε €800 εκ. το 2016 και €600 εκ. το 2017.

 

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.