Το “Nordost” επανέρχεται στο Θέατρο Versus

Με αφορμή… το έργο του Τόρστεν Μπουχστάινερ Nordost που ανεβάζει για δεύτερη φορά (η πρώτη ήταν το 2009) το θέατρο VERSUS, σε σκηνοθεσία Μαρίνου Ανωγυριάτη, οι ηθοποιοί της παράστασης μιλάνε στον Ορίζοντα. Το θεατρικό κείμενο είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Θέατρο Ντούμπροβκα στη Μόσχα το 2002 όταν Τσετσένοι τρομοκράτες κατέλαβαν το θέατρο.

Βίβιαν Νικολαΐδου: Επιστρέφοντας σε αυτό το έργο μετά από εννέα χρόνια έχουμε όλοι ένα τεράστιο ενθουσιασμό γιατί αυτό το έργο, το αγαπήσαμε πολύ αλλά έχουμε και την τεράστια ευθύνη της προηγούμενης παράστασης που όλοι θυμούνται… Την προσεγγίζουμε σίγουρα διαφορετικά από τότε, αφού έχει περάσει τόσος καιρός και έχουμε αλλάξει και εμείς σαν άνθρωποι και έχουμε ωριμάσει.

Το έργο βασίζεται στην τρομοκρατική επίθεση του 2002 που έγινε στη Μόσχα, δυστυχώς είναι τόσο επίκαιρο με όλα αυτά που γίνονται καθημερινά που σίγουρα επηρεάζουν τον καθένα από εμάς.

Είναι τρεις γυναικείες εξομολογήσεις και το έργο δεν παίρνει θέση. Αυτό είναι και το ωραίο του έργου. Εγώ σίγουρα αυτή τη φορά είμαι πιο κοντά στο ρόλο της Ταμάρας που κινδυνεύει να χάσει το παιδί αφού είμαι και μάνα πια. Μπορώ σίγουρα να την καταλάβω καλύτερα. Το κοινό έβγαινε σοκαρισμένο από το θέατρο. Είναι μία παράσταση που σίγουρα δεν περιμένει να δει κανείς…

Ζωντανεύουμε τα γεγονότα μπροστά στους θεατές και γίνονται ένα με την παράσταση. Για μένα έχει σημασία ο θεατής να φεύγει και να θυμάται την παράσταση και μετά από χρόνια. Και αυτό το είχαμε καταφέρει την τελευταία φορά με το NORDOST, ελπίζω να το πετύχουμε ξανά.

Γιολάντα Χριστοδούλου: Είναι πολύ ενδιαφέρον να επιστρέφεις σε ένα έργο, ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα και εξερευνάς το κείμενο με μια πιο ώριμη ματιά πλέον. Κουβαλούμε πιο πολλές εμπειρίες, άρα υπάρχει μια πιο ώριμη σκέψη γύρω από το θέμα της παράστασης, αλλά και του κάθε ρόλου ξεχωριστά. Κατά τα άλλα η σκηνοθεσία, όπως ήταν ο σκοπός του Μαρίνου παραμείνει η ίδια όπως και η πρώτη.

Εννοείται ότι το έργο με επηρεάζει και πολύ μάλιστα! Έχουμε πια πολύ συχνό το φαινόμενο τρομοκρατικών επιθέσεων. Πεθαίνει κόσμος ανυποψίαστος και αθώος! Νομίζω πως κανένας δεν μπορεί να μένει ανεπηρέαστος απέναντι σε αυτόν τον εφιάλτη που μαστίζει τον κόσμο.

Η θέση που παίρνει ο συγγραφέας είναι αυτή του ειρηνιστή. Μέσα από το έργο φαίνεται ξεκάθαρα ο παραλογισμός του πολέμου, τα παιχνίδια εξουσίας των πολιτικών. Οι αθώοι πολίτες πληρώνουν με τη ζωή τους. Αν αυτό δεν είναι θέση τότε τι είναι;

Νιώθω πάρα πολύ κοντά στο ρόλο της Όλγας! Θα μπορούσε να συμβεί στον οποιονδήποτε άλλωστε. Δεν απέχουμε καθόλου από αυτές τις καταστάσεις. Η Όλγα πάει με την οικογένειά της να δει μια θεατρική παράσταση και ξαφνικά βρίσκεται μέσα σε έναν εφιάλτη. Εννοείται ότι παίρνω θέση! Γιατί πρέπει τα πολιτικά συμφέροντα και οι διαφορές μεταξύ πολιτικών να στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές; Αυτή είναι και η θέση της Όλγας άλλωστε.

Ο κόσμος την προηγούμενη φορά έβγαινε συγκλονισμένος από το θέατρο. Είναι πράγματι ένα έργο που δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να σε αφήσει αδιάφορο. Αυτά τα χρόνια που μεσολάβησαν δεν ήταν λίγες οι φορές που συναντούσα κόσμο που είχε δει την παράσταση και ακόμα μπορούσαν να θυμηθούν αυτό που έζησαν στην παράσταση. Μακάρι ο κάθε θεατής φεύγοντας από το θέατρο να πάρει μαζί του όλα αυτά που έχει να του δώσει η συγκεκριμένη παράσταση και να τη θυμάται. Τέτοιες παραστάσεις θέτουν πολλά ζητήματα προς προβληματισμό, για το τι κάνουμε ο καθένας ατομικά, αλλά και σαν σύνολο.

Νάτια Χαραλάμπους: Η αλήθεια είναι πρωτόγνωρο να συναντάς ξανά το ίδιο έργο, τον ίδιο ρόλο, τους ίδιους συνεργάτες. Χαίρομαι που ξαναβρίσκω στο θεατρικό μου δρόμο τη Ζούρα. Για το κοινό δεν μπορώ να ξέρω πόσο θα διαφέρει αυτή η παράσταση από την προηγούμενη. Για μας έχει σίγουρα καινούρια ερεθίσματα, μιας και 9 χρόνια μετά, όλοι έχουμε αλλάξει. Το βλέπουμε με μία φρέσκα ματιά, πάντα όμως βασισμένο στον καμβά του τότε.

Είναι ένα πολύ δύσκολο έργο που απαιτεί απόλυτη αφοσίωση από τον ηθοποιό. Το ότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα το κάνει συγκλονιστικό. Επειδή μου έχει τύχει ξανά με το VERSUS να παίξω σε τέτοιου είδους παραστάσεις, πολιτικού θεάτρου, μπορώ να πω ότι με επηρεάζει η όλη κατάσταση σε αρκετά μεγάλο βαθμό.

Η μαγεία του NORDOST είναι αυτή: Η μόνη θέση που παίρνει για το τρομοκρατικό αυτό χτύπημα είναι ότι η βία φέρνει πάντα βία, για αυτό και πρέπει να σταματήσει. Ένα από τα πιο αντιπολεμικά έργα που έχω διαβάσει. Η δική μου θέση είναι ακριβώς η ίδια με του συγγραφέα. Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να ταυτιστώ με το ρόλο μου, αφού παίζω την Τσετσένα τρομοκράτη. Βρήκα απλώς τα σημεία τα οποία τη δικαιολογώ, έτσι ώστε να υποστηρίξω το ρόλο μου. Αν ήμουν θεατής, θα ταυτιζόμουν με την Όλγα ή την Ταμάρα.

Ζήσαμε πολύ όμορφες καλλιτεχνικές στιγμές με αυτή την παράσταση. Θυμάμαι μια φορά το κοινό ήταν τόσο φορτισμένο που δεν μπορούσε να χειροκροτήσει. Συγκλονιζόταν ο κόσμος αυτό είναι γεγονός. Θα ήθελα ο θεατής να φύγει, πρώτο με τη σκέψη ότι αν όλοι προσπαθήσουμε, ίσως τα πράγματα να γίνουν καλύτερα και δεύτερο με τη σκέψη «τι σπουδαία και σημαντική παράσταση είδα».

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: Σκηνοθεσία: Μαρίνος Ανωγυριάτης, Σχεδιασμός Φωτισμών: Αλεξάντερ Γιότοβιτς, Σκηνογραφική Επιμέλεια/Επιμέλεια Κοστουμιών: Μέλπω Νεοκλέους, Κίνηση: Αλέξης Βασιλείου, Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Ιωάννου.

Παίζουν: Γιολάντα Χριστοδούλου, Νάτια Χαραλάμπους και Βίβιαν Νικολαΐδου Λεμεσός

Θέατρο Ένα, 3, 6, 9 και 10 Δεκεμβρίου, κρατήσεις: τηλ. 99395970

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.