Όταν η Νέττα τραγουδούσε: “Ο Ναυτικός μου είναι ο Άγγελός μου” πριν τις σφαγές στην Γάζα

14337

“Την επόμενη φορά στην Ιερουσαλήμ” δήλωσε η φετινή νικήτρια της Eurovision Netta Barzilai.

Η νίκη της Netta αρχικά έδωσε την ικανοποίηση σε πολλούς από εμάς, παρομοιάζοντας την ως ¨η νίκη στην διαφορετικότητα”.

Αυτή δεν παύει όμως να είναι η πρώτη σκέψη. Είμαστε όμως σίγουροι γι΄αυτό το συμπέρασμα;

«Νιώθω τόσο χαρούμενη. Σας ευχαριστώ που επιλέξατε το διαφορετικό, που στηρίξατε τη διαφορετικότητα. Αγαπώ την πατρίδα μου, την επόμενη φορά στην Ιερουσαλήμ». Αυτή ήταν η πρώτη δήλωση της Netta Barzilai, της τραγουδίστριας που εκπροσώπησε το Ισραήλ στη φετινή Eurovision και που αναδείχθηκε, τελικά, νικήτρια του διαγωνισμού.

Το τραγούδι της «Toy» λέγεται οτι ειναι μια μεταφορά του  #me_too, του διαδικτυακού κινήματος κατά των σεξουαλικών παρενοχλήσεων και της καταπίεσης των γυναικών, στο μουσικό διαγωνισμό της Eurovision και μιλά για τους άντρες ως «σύγχρονοι ιεροκήρυκες»,  οι οποίοι ορίζουν «ωραίο» και το «άσχημο» σε μια γυναίκα αναλόγως προτύπων.

Ποια είναι η Netta η οποία τραγουδά αυτό το τόσο «διαφορετικό» τραγούδι;

Η Netta γεννήθηκε το 1993 στο Χόντ Χασαρόν, πόλη του Ισραήλ. Σε ηλικία μόλις τριών μηνών, μετακόμισε με τους γονείς της στη Νιγηρία, όπου και έμεινε για περίπου τέσσερα χρόνια.

Η εμπλοκή της με το στρατό, ωστόσο, δεν θα ξεκινήσει με την υποχρεωτική στρατολόγησή της στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, αλλά λίγο νωρίτερα, αφού η Netta θα συμμετάσχει εθελοντικά σε πρόγραμμα των παραστρατιωτικών ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων.

Πριν από δύο εβδομάδες, η σελίδα στο Facebook «Eurovision Boycott of Israel», δημοσιεύσει μερικές ακόμα πληροφορίες για τη σχέση της Netta με τον ισραηλινό στρατό.

 

Οπως αναφέρει η ανάρτηση

  • H φετινή συμμετοχή αποτελεί ενα rebranding του Ισραήλ – και όπως ειπε και η Νέττα “έχει προσφέρει σε αυτη την προπαγάνδα” .
  • Η Μπαρζιλάι υπηρέτησε στο ισραηλινό ναυτικό το 2014. Τραγούδησε το  “Ο Ναυτικός μου είναι ο Άγγελός μου”  πριν την επιχείρηση “Προστατευτική Αιχμή”. Το απόγευμα της 16ης Ιουλίου 2014 τέσσερα παιδιά έπαιζαν στην άμμο μιας παραλίας της Γάζας σκοτώθηκαν από ισραηλινά πυρά:  http://www.dailymail.co.uk/news/article-2695793/Tragic-moments-four-Palestinian-boys-family-playing-Gaza-beach-Israeli-shell-wiped-out.html

Haunting: This picture has emerged showing four Palestinian boys from the same family running on a beach in Gaza moments before they were killed by an Israeli shell

 

Η είσοδος του Ισραήλ στη Eurovision που ονομάζεται (I am not your)”Toy” μάλλον δεν αφορά τις σφαγές του Ισραηλινού Ναυτικού στη Γάζα. Ούτε επιδιώκει να ενδυναμώσει τις γυναίκες της ανοιχτής φυλακής της Γάζας.

Το ισραηλινό τραγούδι προωθήθηκε ευρέως στο διαδίκτυο, σε μια μαζική εκστρατεία προπαγάνδας που χρηματοδοτήθηκε  γενναιόδωρα από την ισραηλινή κυβέρνηση.

 

 

«Του χρόνου τα λέμε Ιερουσαλήμ»

“Την επόμενη φορά στην Ιερουσαλήμ” δήλωσε η φετινή νικήτρια της Eurovision Netta Barzilai.

O τρόπος που λειτουργούν τα πράγματα στη Eurovision είναι γνωστός. Η χώρα που κερδίζει είναι εκείνη που αναλαμβάνει τη διοργάνωση του διαγωνισμού την επόμενη χρονιά σε πόλη της επιλογής της χώρας. Οσες φορές διοργάνωσε τον Διαγωνισμό το Ισραήλ επιλέγει την Ιερουσαλήμ για να τον πραγματοποιήσει.

Και η πολιτική διάσταση αυτού του σχολίου ενισχύθηκε αργότερα, όταν ο πρωθυπουργός της χώρας, Μπενιαμίν Νετανιάχου,  επανέλαβε ακριβώς τα ίδια λόγια στο λογαριασμό του στο Twitter:

 


 

Σίγουρα το Ισραήλ θα εκμεταλλευτεί τη συγκυρία για να προωθήσει διεθνώς την προπαγάνδα για το ότι τα Ιεροσόλυμα είναι η ενιαία πρωτεύουσα του Ισραήλ.

Και η συζήτηση είναι επίκαιρη μέρα που είναι και σήμερα που οι ΗΠΑ ανοίγουν την Πρεσβεία τους στα Ιεροσόλυμα, γεγονός απαράδεκτο όσο αφορά τα δικαιώματα των Παλαιστινίων να έχουν την Αν. Ιερουσαλήμ ως δική τους πρωτεύουσα.

Η τραγουδίστρια του Ισραήλ ήδη έχει παίξει καλά το σιωνιστικό της ρόλο αφού από καιρό φρόντισε να μας πει ότι αν κέρδιζε, η Γιουροβίζιον θα γινόταν «στα Ιεροσόλυμα που είναι η πρωτεύουσα» κατά την έκφραση της.

 

Γιατί οπως γράφει και το Luben.tv

Το να μιλάς για τη διαφορετικότητα και να διεκδικείς τα δικαιώματα των γυναικών, της lgbtq κοινότητας, αλλά και όλων των υποκειμένων που καταπιέζονται επειδή δεν χωράνε στο κοινωνικά κατασκευασμένο κάδρο της «κανονικότητας» είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίο και είναι πραγματικά ευλογία το ότι πλέον υπάρχει περισσότερος χώρος για να γίνει αυτή η συζήτηση και να δοθεί αυτός ο αγώνας.

Το να αξιοποιείται, όμως, αυτός ο λόγος ως επικοινωνιακό τέχνασμα για το ξέπλυμα μίας επιθετικής εξωτερικής πολιτικής, είναι κάτι που δεν χωράει ή που δεν θα έπρεπε να χωράει στους αγώνες για έναν κόσμο ισότητας και δικαιοσύνης, μεταξύ των δύο φύλων και όχι μόνο.

Γιατί ένας φεμινισμός που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να είναι βαμμένος με αίμα, δεν μπορεί να στηρίζει τον πόλεμο, τα βασανιστήρια και την καταπίεση των συλλογικών ή μη υποκειμένων.

 

Με πληροφορίες απο το Luben.tv και https://www.facebook.com/hashtag/zeropointsisrael?source=feed_text

 

 

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.