Ρ. Σωμερίτης και Γ. Ιωάννου αναλύουν το πολιτικό σκηνικό στη Γαλλία

781
ΠΗΓΗ ΚΥΠΕ

Γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις είναι το γαλλικό πολιτικό σκηνικό λίγες μέρες πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, το αποτέλεσμα των οποίων αναμένουν με ενδιαφέρον όχι μόνο οι Γάλλοι αλλά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι.

Το ΚΥΠΕ επικοινώνησε με δύο ανθρώπους, οι οποίοι έχουν προσωπικούς δεσμούς με την Γαλλία αλλά και ασχολούνται και παρακολουθούν τις εκεί εξελίξεις στενά, το δημοσιογράφο και συγγραφέα Ριχάρδο Σωμερίτη και τον Πρόεδρο του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου Γιάννη Ιωάννου και ζήτησε τη δική τους οπτική γωνία για τις εξελίξεις, όπως αυτές διαμορφώνονται, στο γαλλικό προεκλογικό σκηνικό.

Ανατροπή και εκπλήξεις στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό

Για «ανατροπή στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό» κάνει λόγο ο Ριχάρδος Σωμερίτης και αναφέρει ότι στην ευρύτερη αριστερά υπάρχουν δύο φαινόμενα «η ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση του κομμουνιστικού κόμματος, του οποίου οι περισσότεροι ψήφοι έχουν μεταφερθεί σε ένα υποψήφιο, αριστερό ριζοσπάστη, τον κ. Μελανσόν, ο οποίος δεν είναι κομματικός, πόρρω απέχει». Ίσως, υποστηρίζει «να είναι μάλιστα και σε διάσταση με το κόμμα, αλλά το κομμουνιστικό κόμμα τον είχε στηρίξει στην αρχή και τώρα είναι αναγκασμένο να μην έχει δικό του υποψήφιο και να τα βγάλει πέρα μαζί του».

Σε ό,τι αφορά τους σοσιαλιστές, οι οποίοι «ήταν η πρώτη δύναμη στη γαλλική αριστερά, υφίστανται τις συνέπειες πέντε χρόνων κρίσης που τις πληρώνει ένα κόμμα λόγω της πενταετούς θητείας του Ολάντ». Πιστώνει τον κ. Ολάντ ότι «δεν φταίει για τα πάντα όπως τον κατηγορούν και μάλιστα σε πολλές μεριές επέδειξε και προσωπική ανδρεία, θα έλεγα». Ωστόσο, προσθέτει, «το γεγονός είναι ότι κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του άλλαξε πολιτική σε ορισμένα βασικά θέματα που αφορούν το αριστερό κοινό, παραδείγματος χάριν ως προς το εργατικό δίκαιο και είχε να αντιμετωπίσει αυτή την φοβερή κρίση, με συνέπειες μια σταθερή ανεργία, την οποία είχε υποσχεθεί ότι θα πατάξει».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κ. Ολάντ «βελτίωσε την κατάσταση αλλά ήταν πια αργά για να έχει πολιτικό αποτέλεσμα».

Παράλληλα, προσθέτει, «η Γαλλία υπέστη την πιο σκληρή τρομοκρατική επίθεση που έγινε στην Ευρώπη με εκατοντάδες νεκρούς. Ήτανε μεν γενναία η αντίδρασή του, ακόμα και προσωπικά – σκεφτείτε ότι ελάχιστο χρόνο μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα ο Ολάντ παρά τον προσωπικό κίνδυνο, ήταν εκεί για να συντονίσει, να εμψυχώσει κτλ – αλλά αυτά δεν τα λογαριάζουν και σε τελευταία ανάλυση ήταν και καθήκον του».

Ο κ. Σωμερίτης εκφράζει την άποψη ότι «αυτά τα τρομοκρατικά χτυπήματα δημιούργησαν – θα το πω ευθέως – με την προπαγάνδα της ακροδεξιάς μια αίσθηση γενικευμένης ανασφάλειας και μια κριτική πολύ σκληρή απέναντι στο κράτος που δεν μπόρεσε – μα ποιος μπόρεσε μέχρι τώρα; – να τα αντιμετωπίσει».

Ως προς τη δεξιά, συνεχίζει, «πριν από τρεις μήνες ακόμη είχε βέβαιη την εκλογή ενός δικού της και συγκεκριμένα του πρώην Πρωθυπουργού του Σαρκοζί, Φρανσουά Φιγιόν».

«Η υπόθεση των μισθών της γυναίκας του και των παιδιών του και γενικά η πολιτεία του γύρω από το χρήμα έτσι όπως αποκαλύφθηκε, παρά την φοβερή υποστήριξη την οποία έχει από την δεξιά της καθολικής εκκλησίας, συρρίκνωσε τις βέβαιες δυνατότητες που είχε στην αρχή να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Σε σχέση με την Μαρίν Λεπέν, σημειώνει ότι «έχει χάσει ποσοστά στις δημοσκοπήσεις ενώ στην αρχή ήταν πολύ αισιόδοξη». Προσωπικά, λέει, «ελπίζω ότι θα χάσει και ποσοστά στον πρώτο γύρο».

Για τον Εμανουέλ Μακρόν, αναφέρει ότι «είναι νέο φαινόμενο και έχει επίσης την συντηρητική πτέρυγα του σοσιαλιστικού κόμματος με ισχυρότατες φυσιογνωμίες περιλαμβανομένων του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας, του Υπουργού Αμύνης και άλλων μεγάλων στελεχών».

Τώρα, προσθέτει, «πως θα μπορέσει να κυβερνήσει αυτό είναι μια άλλη ιστορία αν εκλεγεί». Τις τελευταίες μέρες και αυτός έχει χάσει ένα πολύ μικρό ποσοστό στις δημοσκοπήσεις, όμως για πρώτη φορά ξεπέρασε την Λεπέν και έρχεται πρώτος στις δημοσκοπήσεις για τον πρώτο γύρο.

Και ο Γιάννης Ιωάννου αναφέρεται στο γεγονός ότι τις πρώτες θέσεις στις δημοσκοπήσεις λαμβάνουν ο κεντρώος Εμανουέλ Μακρόν και η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν.

Οι εκπλήξεις, σύμφωνα με τον ίδιο, «προέρχονται από τους τρεις υπόλοιπους υποψήφιους».

«Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν, ο υποψήφιος της ριζοσπαστικής αριστεράς, συγκεντρώνει ένα πολύ πιο μεγάλο ποσοστό σε σχέση με αυτό που θα υπολόγιζαν ότι θα έπαιρνε πριν από ένα χρόνο για παράδειγμα και κινείται γύρω στο 20%, με ανοδική τάση», αναφέρει ο κ. Ιωάννου.

«Το ερώτημα είναι αν υπάρχει χρόνος να καλύψει την απόσταση που τον χωρίζει από την Μαρίν Λεπέν για να περάσει αυτός στον 2ο γύρο», προσθέτει.

Η δεύτερη έκπληξη σύμφωνα με τον κ. Ιωάννου, είναι ο Φρανσουά Φιγιόν «ο οποίος προέρχεται από την δεξιά και θα ανέμενε κανείς ότι αυτός θα ήταν που θα διεκδικούσε στη θέση του Μακρόν την είσοδο στο 2ο γύρο, αλλά τα σκάνδαλα που αποκαλύφθηκαν πριν από μερικούς μήνες όσον αφορά την εικονική εργοδότηση μελών της οικογένειας του έχουν αφαιρέσει μέρος της εμπιστοσύνης που η γαλλική δεξιά θα επεδείκνυε στον υποψήφιο αυτόν».

Σε ερώτηση που πηγαίνουν οι ψηφοφόροι που φαίνεται να απομακρύνονται από τον κ. Φιγιόν, ο κ. Ιωάννου εκτιμά ότι «μάλλον προσεγγίζουν την υποψηφιότητα Μακρόν, επειδή είναι μια υποψηφιότητα του κέντρου, δεν είναι αριστερή υποψηφιότητα». Φαίνεται , προσθέτει, «να μετακινούνται προς τον Μακρόν λαμβάνοντας υπόψη ότι η Λεπέν έχει ένα πολύ πιο σταθερό ποσοστό. Είναι περίπου το ποσοστό που αναμενόταν να έχει».

Όπως, συμπληρώνει, «μετακινούνται και οι σοσιαλιστές προφανώς και προς τον Μελανσόν αλλά και προς τον Μακρόν». Διότι, συνεχίζει, η τρίτη έκπληξη είναι ακριβώς ο υποψήφιος του σοσιαλιστικού κόμματος ο Αμμόν ο οποίος συγκεντρώνει μόλις γύρω στο 8% στις δημοσκοπήσεις.

Απαντώντας σε ερώτηση αν ο υποψήφιος του σοσιαλιστικού κόμματος πληρώνει τα λάθη της κυβέρνησης Ολάντ ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κύπρου αναφέρει ότι «η διακυβέρνηση Ολάντ βρέθηκε στην ανάγκη να αντιμετωπίσει σωρευτικά πολλά δύσκολα φαινόμενα στη διαχείρισή τους». Ένα, εντοπίζει, «είναι το παραδοσιακό, η ανεργία αλλά η οποία συμπίπτει με μια αυξανόμενη οικονομική κρίση». Τα τρομοκρατικά χτυπήματα, προσθέτει, «τα οποία ήταν διαδοχικά τραυμάτισαν πάρα πολύ όχι μόνο την Γαλλική κοινωνία αλλά και την ίδια τη διακυβέρνηση». Αν και όπως λέει, «τα κενά που θα μπορούσε να αποδώσει κάποιος στην διακυβέρνηση λόγω των τρομοκρατικών χτυπημάτων, δεν είναι σημερινά, ούτε οφείλονται μόνο στην διακυβέρνηση Ολάντ».

Από την άλλη, σημειώνει, «ήταν μια αδύναμη η διακυβέρνηση του κ. Ολάντ, με την έννοια ότι ως προσωπικότητα δεν κατάφερε να πείσει».

«Είναι ένα πεδίο αρκετά ενδιαφέρον, αν θέλετε, λαμβάνοντας υπόψη ότι η παραδοσιακή αντιπαράθεση μεταξύ υποψηφίου της δεξιάς και υποψηφίου της αριστεράς στην πραγματικότητα έχει ξεπεραστεί σ` αυτό το τοπίο που βλέπουμε τώρα και θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε ποιοι δύο θα περάσουν την επόμενη Κυριακή στο 2ο γύρο», λέει ο κ. Ιωάννου.

Τα ζευγάρια του δεύτερου γύρου

«Το πρώτο ζευγάρι, το πιο πιθανό αυτή τη στιγμή είναι Μακρόν – Λεπέν, το δεύτερο ζευγάρι είναι Λεπέν – Μελανσόν», αναφέρει ο Ριχάρδος Σωμερίτης.

Αυτό, εκτιμά ο ίδιος, «είναι ένα ζευγάρι φρίκης”, διότι ο Μελανσόν, ισχυρίζεται ο κ. Σωμερίτης, “είναι ακατάσχετα δημοκόπος” και “είναι πρόβλημα για την Ευρώπη αν εξελέγετο, τόσο, που πολλοί συντηρητικοί είτε να μην πάρουν μέρος στην εκλογή, να απόσχουν, είτε να ψηφίσουν ακόμη και Λεπέν προκειμένου να γλιτώσουν από τον Μελανσόν». «Υπερβολή είναι αυτό το “να γλιτώσουν” αλλά πάντως αυτή είναι η πραγματικότητα», προσθέτει.

Για την πιθανότητα μονομαχίας Λεπέν – Φιγιόν, ο ίδιος λέει ότι «δεν το θεωρώ πιθανόν, αλλά οι εκλογές είναι εκλογές κανείς δεν ξέρει σε τελευταία ανάλυση τι ψηφίζει ο κόσμος την τελευταία στιγμή».

Ποιος ο αντίκτυπος στην Ευρώπη

Σε ερώτηση τι αντίκτυπο θα είχε στην Ευρώπη μια ενδεχόμενη εκλογή Λεπέν, ο Ριχάρδος Σωμερίτης απαντά ότι «τινάζει την Ευρώπη στον αέρα. Είναι σαφέστατο». Η Λεπέν, προσθέτει, «είναι εναντίον της Ευρώπης, είναι υπέρ των εθνικών λύσεων, θέλει να επιστρέψει η Γαλλία στο φράγκο». Την ίδια ώρα σημειώνει ότι «όσο και αν έχει προσπαθήσει να ξεχάσουν οι Γάλλοι τον πατέρα της παραμένει ακροδεξιά, σκληρή ακροδεξιά, αυτό σε μια Ευρώπη η οποία βρίσκεται σε τέτοια κρίση θα είναι ένα πάρα πολύ κακό μήνυμα για όλους».

Για τον Μακρόν, λέει ότι είναι αναμφισβήτητα ευρωπαϊστής, είναι υπέρ της ελεύθερης οικονομίας όμως με μικρό κρατικό παρεμβατισμό, κάτι που αποτελεί παράδοση στη Γαλλία.

«Αν εκλεγεί η Λεπέν αντιλαμβάνεστε ότι θα έχουμε την πρώτη ακροδεξιά κυβέρνηση στην Ευρώπη το 2017 και σε μια χώρα όπως η Γαλλία με μια δημοκρατική παράδοση τεράστια. Άρα, οι συνέπειες θα είναι, θεωρώ, καταστροφικές σε πάρα πολλά επίπεδα και στο επίπεδο της ΕΕ, αλλά και σε ό,τι αφορά την ίδια την Γαλλική κοινωνία», εκτιμά και ο Γιάννης Ιωάννου απαντώντας στην ίδια ερώτηση.

Βέβαια, επισημαίνει, «είναι ένα σενάριο που δεν είναι και τόσο πολύ ορατό κατά την γνώμη τη δική μου». Εκφράζει την εκτίμηση ότι σε περίπτωση που η Μαρίν Λεπέν περάσει στο δεύτερο γύρο οι Γάλλοι ψηφοφόροι θα κάνουν την υπέρβασή τους όπως και στο παρελθόν και θα ψηφίσουν τον άλλο υποψήφιο.

«Αν εκλεγεί ο Μακρόν θα είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς, αλλά θα έχουμε μια διακυβέρνηση σίγουρα φιλοευρωπαϊκή. Θα εξαρτηθεί στη συνέχεια κατά πόσο ο ίδιος με την περιορισμένη εμπειρία που διαθέτει θα μπορέσει να διαχειριστεί τα μεγάλα θέματα της Γαλλικής πολιτικής, την ανεργία, την υγεία, την παιδεία, την τρομοκρατία, το μεταναστευτικό, τη σχέση με την ΕΕ και το ρόλο της Γαλλίας εντός των κόλπων της και το κοινωνικό κράτος», αναφέρει ο κ. Ιωάννου.

Ο Γιάννης Ιωάννου εκφράζει την εκτίμησή του και σε περίπτωση εκλογής Μελανσόν, λέγοντας ότι «εκεί θα έχουμε πραγματικά μια ανατροπή προς τα αριστερά διότι, υποστηριζόμενος από τις δυνάμεις της αριστεράς, διεκδικεί ένα πιο κοινωνικό ρόλο στον χώρο της ΕΕ». Μια Ευρώπη, προσθέτει, του κοινωνικού κράτους, μια Ευρώπη της αλληλεγγύης. Είναι, συμπληρώνει, «ενάντια στην πολιτική της λιτότητας που εφαρμόζει αυτή τη στιγμή η Γερμανία και επιβάλλει στην ΕΕ και θα δούμε μια κυβέρνηση η οποία θα είναι, θα έλεγα, σε ευθυγράμμιση με κυβερνήσεις όπως αυτή της Ελλάδας για παράδειγμα, ή με κινήματα όπως το Podemos στην Ισπανία». Κάτι, εκτιμά, «το οποίο είναι πιθανό να συμβάλει στην επαναφορά των ευρωπαϊκών πολιτικών μέσα σ` ένα πιο κοινωνικό κράτος και μιας αλληλεγγύης πιο ισχυρής μεταξύ των χωρών μελών».

Για τον Φιγιόν, αναφέρει ότι. «είναι αρκετά αγγλοσαξωνικός στην προσέγγισή του», εξηγώντας ότι για παράδειγμα είναι υπέρ των φιλελευθεροποιήσεων κάτι που είναι ενάντια στη Γαλλική παράδοση. «Δεν ξέρω προς τα πού θα πήγαινε η Γαλλία, πάντως θα έβλεπα αρκετή κοινωνική αναταραχή ενάντια σε πολιτικές που θα ήθελε να εφαρμόσει ο Φιγιόν αν εκλεγόταν στην προεδρία», λέει.

Πως επηρεάζονται Ελλάδα και Κύπρος

Σε ερώτηση πως θα επηρεαστούν Ελλάδα και Κύπρος από το αποτέλεσμα των Γαλλικών εκλογών ο κ. Σωμερίτης εκτιμά ότι «εάν τελικά Πρόεδρος εκλεγεί ο Μακρόν, όπως είναι πιθανό αυτή τη στιγμή, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν μας ξέρει. Θα ανακαλύψει την Κύπρο και την Ελλάδα, το Κυπριακό πρόβλημα τα ελληνικά προβλήματα».

«Και η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε και με τον Μακρόν για να τον ευαισθητοποιήσουμε στα προβλήματα μας που δεν είναι κι εύκολο», λέει.

Από την πλευρά του ο κ. Ιωάννου αναφέρει ερωτηθείς σχετικά ότι «δεν θεωρώ ότι η Κύπρος θα παρατηρήσει οποιαδήποτε διαφοροποίηση στην μέχρι τώρα πολιτική της Γαλλίας σε σχέση με την Κύπρο, ιδίως σε ό,τι αφορά το Κυπριακό».

Υπάρχει, προσθέτει, «μια παραδοσιακή σχέση φιλίας με τη Γαλλία». Η Κύπρος, σημειώνει, πάντοτε, με οποιαδήποτε κυβέρνηση στη Γαλλία, τύγχανε της υποστήριξης της Γαλλικής κυβέρνησης και στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ευρύτερα σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού».

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.