Σωτηρία για τη “Δική μας Θάλασσα”

205

Διεθνής συμμαχία υπέρ της μεγαλύτερης προστατευόμενης περιοχής της Μεσογείου.

Η νήσος Φαβινιάνα ανήκει στα «πνευμόνια» της Mare Nostrum, της «Δικής μας Θάλασσας». Καλύπτει μία έκταση 53,9 χιλιάδων στρεμμάτων στο αρχιπέλαγος των Αιγάδων νήσων, την μεγαλύτερη προστατευόμενη περιοχή της Μεσογείου. Στα νερά της ζουν σπάνια κοράλλια, χιλιάδες είδη ψαριών, θαλάσσιων θηλαστικών, χελωνών, και βέβαια ο άνθρωπος.

Εκεί γίνεται μία τιτάνια προσπάθεια να συνυπάρξουν αρμονικά ο homo sapiens sapiens με το περιβάλλον του. Η Ιταλική Ένωση Πάρκων και Φυσικών Αποθεμάτων, (Federparchi), το WWF και η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), συμμάχησαν με τους τοπικούς φορείς, με τους ψαράδες, με επιστήμονες, την αστυνομία, προκειμένου να υπερασπιστούν τον άνθρωπο και το περιβάλλον, από τις περιβαλλοντικές πιέσεις: την παράνομη αλιεία, την υπεραλίευση και τη μόλυνση.

Προκειμένου, να θέσουν αυτόν τον «χαμένο παράδεισο» εκτός κινδύνου, και να βοηθήσουν στην οικονομική αναγέννηση του τόπου. Ένα καλό παράδειγμα, μέσω του προγράμματος FishMPAlue, που στόχο έχει να συμβάλλει πιλοτικά στην αναγέννηση όλης της Μεσογείου.

Σε σπήλαια της εν λόγω περιοχής έχουν εντοπιστεί τοιχογραφίες της νεολιθικής εποχής. Μάλιστα, μύθοι λένε ότι αποτελεί μέρος της έκτασης στην οποία βυθίστηκε η Ατλαντίδα. Μία περιοχή όπου από την εποχή της αρχαιότητας, έσφυζε από ζωή. Τον δέκατο ένατο αιώνα, η οικογένεια Φλόριο είχε δημιουργήσει τη μεγαλύτερη εγκατάσταση ψαρέματος, επεξεργασίας και κονσερβοποίησης τόνου, όπου απασχολούνταν 800 εργαζόμενοι. Κατόπιν, οι καιροί άλλαξαν. Το εργοστάσιο έκλεισε, ενώ η αλιευτική δραστηριότητα μειώθηκε δραματικά. Μοιραία, ο πληθυσμός του νησιού μειώθηκε σημαντικά, ενώ χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σήμερα, το νησί δεν έχει γυμνάσιο και τα παιδιά παίρνουν το Ferry για να παρακολουθήσουν μαθήματα στο Τραπάνι της Σικελίας. Ο ντόπιος πληθυσμός στράφηκε κυρίως στον τουρισμό και τα συναφή επαγγέλματα, ενώ, οι λίγοι ψαράδες του νησιού κάνουν το παν για να επιβιώσουν.

Ο Ριτόνο Ροζάριο είναι 42 χρονών, ψαράς. Σήμερα, ύστερα από 12 ώρες δουλειάς, ψάρεψε περί τα 14 κιλά ψάρια. Δεν θα τα πουλήσει. Δούλεψε έναντι αμοιβής για ένα γκρουπ τουριστών, στους οποίους θα τα προσφέρει, και οι οποίοι μέσα από ένα τουριστικό πλοιάριο, τον παρατηρούσαν και τον φωτογράφιζαν την ώρα που μάζευε τα δίχτυα του. «Η δουλειά έχει πέσει. Η παράνομη αλιεία, η υπεραλίευση, ο κακός καιρός έχουν κάνει τη δουλειά μας πολύ δύσκολη. Εάν δεν συνδύαζα το ψάρεμα με τον τουρισμό, δεν θα μπορούσα να ζήσω. Παρόλα αυτά, εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα πρέπει να αρχίσω να σκέφτομαι σοβαρά τι δουλειά θα κάνω “όταν μεγαλώσω”», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Εάν δεν αλλάξει η κατάσταση, οι ψαράδες θα είμαστε σύντομα μουσειακά εκθέματα». Για τον Ριτόνο, «η συνεργασία με ειδικούς είναι σίγουρα κάτι πολύ θετικό και μας έχει βοηθήσει σημαντικά», ωστόσο, όπως λέει: «μένουν ακόμα πολλά να γίνουν», καθώς περισσότερο από το 80% των θαλασσίων ειδών κινδυνεύει άμεσα από την υπεραλίευση.

Την ίδια ώρα, ο Άλμπερτ, 15 ετών αναρρώνει στο κέντρο περίθαλψης. Έφθασε εκεί αφού του προσφέρθηκε πρωτοβάθμια φροντίδα στο κέντρο πρώτων βοηθειών, το οποίο φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου τόνου της οικογένειας Φλόριο, το οποίο έχει μεταμορφωθεί σε μουσείο. Ο Άλμπερτ κατάπιε, μεταξύ άλλων, κομμάτια από πλαστικές σακούλες, πλαστικά καπάκια, τριχιές από καΐκια. Κόντεψε να πεθάνει από ασφυξία. Σήμερα, η υγεία του έχει βελτιωθεί και σύντομα θα επιστρέψει στη θάλασσα. Ο Άλμπερτ είναι μία από τις 42 χελώνες Caretta Caretta που έχει περιθάλψει το κέντρο. Το 60% από αυτές κατάφεραν να επιστρέψουν στη θάλασσα. Οι υπόλοιπες δεν τα κατάφεραν. Η μόλυνση από πλαστικά, από χερσαίες και θαλάσσιες πηγές ρύπανση, είναι η πηγή του κακού.

«Στη Φαβινιάνα γίνεται μία πολύ σοβαρή προσπάθεια να συνυπάρξουν αρμονικά ο άνθρωπος, η οικονομική δραστηριότητα, και η Φύση. Θέλουμε να αποδείξουμε ότι η προστασία του περιβάλλοντος και η οικονομική δραστηριότητα δεν είναι έννοιες αντικρουόμενες», αναφέρει η Ιλάρια Ρινάουντο, βιολόγος, μέλος του προγράμματος FishMPAlue. Όπως εξηγεί, «στην αρχή οι ψαράδες ήταν επιφυλακτικοί, αλλά στην πορεία συνεργάστηκαν μαζί μας με μεγάλη προθυμία, καθώς διαπίστωσαν ότι το πρόγραμμα FishMPABlue, είναι κάτι το οποίο πρόκειται να τους ωφελήσει». «Τα τείχη, μεταξύ των ψαράδων και των περιβαλλοντολόγων έπεσαν. Πλέον συνεργαζόμαστε για έναν κοινό σκοπό», αναφέρει. Μέσω του προγράμματος παρέχεται έμπρακτη υποστήριξη από πλευράς του προγράμματος, ενώ και οι ίδιοι οι ψαράδες συλλέγουν στοιχεία για την κατάσταση των υδάτων, των επιπέδων ρύπανσης, των περιστατικών τραυματισμών θαλάσσιων ειδών, παράνομης αλιείας, ενώ καταγράφουν τα δεδομένα, προτείνουν λύσεις, και συμμετέχουν ενεργά, προκειμένου να συνταχθεί μία «Βίβλος καλών πρακτικών».

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.