Στα παιδιά αξίζουν τα καλύτερα

576

 

 

Κάθε φορά που γίνεται λόγος για ένα παιδί ή μια ομάδα παιδιών και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ζητήματα που έχουν να κάνουν με κακοποιήσεις ή έστω συμπεριφορές που βλάπτουν ψυχικά ή σωματικά ένα παιδί, προφανώς οι ευαίσθητες χορδές του χαρακτήρα μας αρχίζουν να πάλλονται… Το ίδιο πάνω-κάτω μας συμβαίνει και όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με περιπτώσεις παιδιών που, χωρίς να φταίνε, δεν μπορούν να έχουν ό,τι θα έπρεπε να έχουν όλα τα παιδιά.

Και δεν αναφέρομαι βέβαια σε θέματα υγείας για τα οποία κανένας δεν μπορεί να ξέρει πότε και σε ποιο βαθμό θα βρεθεί αντιμέτωπος με αυτά. Παρ’ όλο που και σε αυτό τον τομέα διαπιστώνουμε, δυστυχώς, ότι η αντιμετώπιση ενός παιδιού που υποφέρει από κάποια αρρώστια, εξαρτάται συχνά και από την οικονομική και κοινωνική τάξη από την οποία προέρχεται η οικογένειά του.

Η αναφορά εδώ έχει να κάνει με την καθημερινότητα των παιδιών. Με τη δυνατότητα ή όχι να απολαμβάνουν όλα εκείνα τα ψυχικά και υλικά αγαθά που αποτελούν προϋπόθεση στη σωστή επιβίωση και ανέλιξη του παιδιού. Γιατί, αλλιώς είναι για ένα παιδί να τα έχει όλα στο πιάτο κι αλλιώς να μην έχει ούτε το πιάτο. Και δυστυχώς στη μικρή μας Κύπρο υπάρχει έντονη αυτή διαφορετικότητα. Γι’ αυτό άλλωστε βλέπουμε να δραστηριοποιούνται αρκετές εθελοντικές οργανώσεις, οι οποίες μέσα από εράνους και άλλες εκδηλώσεις στοχεύουν στην όσο το δυνατόν σμίκρυνση αυτής της διαφορετικότητας του επιπέδου ευημερίας των παιδιών και κατ’ επέκταση και των οικογενειών τους.

Σίγουρα είναι αξιέπαινες οι προσπάθειες αυτών των εθελοντών. Όμως, η ευημερία και οι ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση και την ανέλιξη των παιδιών, δεν πρέπει να αφήσουμε να εξαρτώνται μόνο από τη φιλανθρωπία και την εθελοντική δράση και προσφορά.

Η ευημερία των παιδιών και γενικότερα των πολιτών αποτελεί πρωτίστως υποχρέωση κάθε δημοκρατικού κράτους που θέλει να λέγεται και «κοινωνικό» και συχνά πυκνά περηφανεύεται για την κοινωνική του πολιτική, η οποία βεβαίως είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Γιατί αν υπήρχε πραγματική κοινωνική πολιτική δεν θα υπήρχε η ανάγκη της δραστηριοποίησης τόσων πολλών φιλανθρωπικών οργανώσεων που τρέχουν να εξασφαλίσουν φαγητό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για κάποια οικογένεια ή ακόμα κάποια σχολικά είδη που χρειάζεται ένα παιδί.

 

Χρήστος Χαραλάμπους

 

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.