Τα καλά μας νέα για το αέριο

563

 Του Δρος Γιώργου Δ. Χριστοδουλίδη

Διαβάζουμε στον εγχώριο Τύπο μας μια πολύ σημαντική είδηση, ότι η μελέτη για τον αγωγό East Med που θα μεταφέρει το αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, και ιδιαίτερα εκείνο του Ισραήλ, μέσω Κύπρου προς Ελλάδα και ακολούθως προς τις άλλες χώρες της Ευρώπης μέσω Ιταλίας είναι ένα πολύ εφικτό πρότζεκτ με το μη αποτρεπτικό κόστος των 5 δισ. ευρώ. Αναφερόμενος στο θέμα αυτό ο Υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ, Yuval Steinitz, δήλωσε ότι η χώρα του το εξετάζει ως μια από τις άλλες επιλογές, όπως προς Τουρκία ή προς Αίγυπτο και για υγροποίηση.

Η είδηση αυτή κρίνεται σαν «καλό νέο» για μας γιατί μας απεγκλωβίζει από τη σχεδόν αναπόφευκτη επιλογή αγωγού προς την Ευρώπη που γνωρίζαμε μέχρι τώρα, εκείνης μέσω Τουρκίας που θα μπορούσε να την αξιοποιήσει σαν «χαρτί στο μανίκι της» η Τουρκία. Ενας τέτοιος μονόδρομος θα μπορούσε να επενεργήσει ως πίεση προς τη μεριά μας για κάποιους συμβιβασμούς για την επίλυση του Κυπριακού αν θα θέλαμε ταυτόχρονα να έχουμε και τα σημαντικά οφέλη από την αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου μας για οικονομική ανάπτυξη που τόση ανάγκη την έχουμε σήμερα και στο μέλλον. Τώρα, όμως, έχουμε και εμείς «ένα χαρτί στο μανίκι μας» γιατί η είδηση αυτή που επιβεβαιώθηκε όχι μόνο από το Ισραήλ αλλά και από τους Γενικούς Διευθυντές των Υπουργείων της Κύπρου και της Ελλάδας, σε σύσκεψη στην οποία συμμετείχε και η Ιταλία, μας δίνει και μια άλλη ουσιαστική επιλογή στις σχετικές «μυστικές» μας διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

Παράλληλα, έχουμε και τις σχετικές δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Ενέργειας, Mberat Alpairak, ότι η Τουρκία μελετά και αξιολογεί όχι μόνο το αέριο από το Ισραήλ, αλλά και εκείνο ολόκληρης της περιοχής (ενδεχομένως και εκείνο στην κυπριακή ΑΟΖ). Σε συναφές επεξηγηματικό σχόλιό του δήλωσε ότι όποιο σχέδιο συνεργασίας μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών θα πρέπει να έχει τρία σημαντικά χαρακτηριστικά: να αποβλέπει σε ένα αμοιβαίο όφελος, win-win, για όλους τους συμβαλλομένους, να επιδιώκει την ασφάλεια της περιφερειακής ενέργειας και να συμβάλλει στην περιφερειακή και την παγκόσμια ειρήνη και ευημερία.

Και τώρα που έχουμε ακόμη μια επιλογή ποιες θα είναι οι δικές μας πολιτικές επιδιώξεις σε συνεννόηση με τις γειτονικές μας χώρες αναφορικά με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου; Συγκεκριμένα, θα μπορούσαμε να αποφύγουμε εντελώς οποιαδήποτε συνεργασία με την Τουρκία και, σε συνεννόηση με τις ενδιαφερόμενες χώρες της Ευρώπης, να στοχεύσουμε στην επιλογή της όδευσης East Med, δηλ. τον αγωγό Κύπρου-Ελλάδας-Ιταλίας. Νοουμένου, βέβαια, ότι και οι συμβαλλόμενες διαχειρίστριες εταιρείες (π.χ. η αμερικάνικων συμφερόντων Noble, η ισραηλινών Delek, η γαλλικών Total, και η ιταλικών ENI ) θα αξιολογούν την επικερδότητα του επιχειρήματος ως ικανοποιητική και επαρκώς συμφέρουσα. Θα αναμένουμε βεβαίως πως η τέτοια, ενδεχομένως, πολιτική επιλογή μας δεν θα γίνει δεκτή με «χειροκροτήματα» (!) από την Τουρκία, η οποία θα κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλέσει ανατροπές με απειλές, με εξορμήσεις τύπου Μπαρμπαρός κ.ά. Εμείς βέβαια θα έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και θα αναμένουμε και τη στήριξη της Ε.Ε. Σίγουρα όμως μια τέτοια σχέση έντασης με την Τουρκία θα επηρεάσει δυσμενώς τις προσδοκίες μας για μια «καλή» επίλυση του Κυπριακού με πιθανές τις συνεχείς διαταράξεις της ειρήνης στην περιοχή μας και με ενδεχόμενες απειλές για επεμβάσεις στην Κύπρο.

Μήπως, πολιτικά, δεν θα ήταν σοφότερο να χρησιμοποιήσουμε τη δυνατότητα μιας τέτοιας νέας επιλογής, που μας ήλθε σχεδόν «ουρανοκατέβατη», για να απαιτήσουμε σαν αντάλλαγμα στις σχετικές «μυστικές» σκληρές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία τη δικαιότερη δυνατή και για τις δύο κοινότητες της Κύπρου επίλυση του μακροχρόνιου προβλήματός μας με μια προσέγγιση win-win; Μήπως μια τέτοια μη συγκρουσιακή επιλογή δεν θα ήταν, επίσης, προτιμότερη και για τις ίδιες τις εταιρείες επιχειρηματικής και εμπορικής διαχείρισης των υδρογονανθράκων της περιοχής, καθώς και τις ίδιες τις χώρες από τις οποίες αυτές προέρχονται; Ασφαλώς, για τις τεράστιες επενδύσεις που θα έχουν να κάνουν από την εξόρυξη μέχρι και την όδευση με αγωγούς και την πώληση του προϊόντος θα θέλουν να έχουν εξασφαλισμένο ένα μακροχρόνιο (20 ετών;) ειρηνικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Το ίδιο θα θέλουμε ασφαλώς και εμείς!

Συμπερασματικά: Θα χρησιμοποιήσουμε αυτή τη νέα δυνατότητα συναισθηματικά για να «εκδικηθούμε» την Τουρκία ή πολιτικά και με επιδεξιότητα χειρισμών για μια καλύτερη για όλους μας επίλυση του Κυπριακού;

Σχολιάστε την είδηση

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.