Το Κυπριακό στα χέρια των ευκαιριακών επιχειρηματιών;

194

Του
Δρος Γιώργου Δ. Χριστοδουλίδη

Είναι σε όλους γνωστό ότι τα πλαίσια και οι στόχοι της επιδιωκόμενης επίλυσης του χρονίζοντος κυπριακού μας προβλήματος που κρατά τη γη και το λαό μας χωρισμένους για πάνω από πενήντα χρόνια και τους πρόσφυγες μακριά από τις περιουσίες και τα χωριά τους, είναι η εξεύρεση μιας κατά το δυνατό δικαιότερης και λειτουργικής τακτοποίησής του, στα πλαίσια μιας συμφωνημένης ενιαίας Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας με μια Κεντρική Κυβέρνηση και δύο συνιστώσες, ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή, πολιτείες. Η μετεξελιγμένη αυτή Κυπριακή Δημοκρατία που ιδρύθηκε με το Σύνταγμα του 1960, θα συνεχίσει να είναι ενταγμένη στα Ηνωμένα Έθνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα ισχύουν σε αυτή τα ανθρώπινα δικαιώματα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Αναμένεται ότι με την τελική αυτή προσδοκώμενη τακτοποίηση πολλά πράγματα και καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί στην Κύπρο λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974 θα αλλάξουν, όπως η επιστροφή των Βαρωσιωτών, των Μορφιτών και πολλών άλλων κατοίκων στις πόλεις και στα χωριά που θα περιέλθουν στη δικαιοδοσία της Ελληνοκυπριακής Συνιστώσας Πολιτείας και οι οποίοι θα εγκαταλείψουν τα μέρη/πόλεις που σήμερα οι πιο πολλοί κατοικούν (π.χ. Πάφος, Λεμεσός, Λάρνακα και ελεύθερη περιοχή της Αμμοχώστου).

Μια άλλη σημαντική αλλαγή θα είναι το ελεύθερο εμπόριο και η ελεύθερη διακίνηση των κατοίκων σε όλη την επικράτεια της Ομόσπονδης Κύπρου, που ασφαλώς θα περιλαμβάνει και τους τουρίστες και από τις δύο πολιτείες. Στο μεσοδιάστημα αυτό της διαδικασίας για επίλυση του Κυπριακού έχουν ήδη ανοίξει οδοφράγματα που επιτρέπουν την ελεύθερη διακίνηση και την επαφή μεταξύ των δυο «μοιρασμένων» κοινοτήτων και σχεδιάζεται από την κυβέρνησή μας, σε συνεννόηση με τις τουρκοκυπριακές αρχές, η παραπέρα διευκόλυνση τέτοιων επαφών με το άνοιγμα και άλλων οδοφραγμάτων, όπως αυτό της Δερύνειας και του Απλικιού.

Με έκπληξη, όμως, είδαμε πρόσφατα στον Τύπο να εκφράζεται έντονη ένσταση από αριθμό επιχειρηματιών της ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου, ότι με το αναμενόμενο σύντομα άνοιγμα του οδοφράγματος της Δερύνειας θα διευκολυνθούν περαιτέρω οι επισκέψεις τουριστών στην κατεχόμενη περιοχή, μειώνοντας τα εισοδήματα των επιχειρηματιών ξενοδόχων και κέντρων σίτισης και αναψυχής. Αν αυτό θα είναι το σημαντικό κριτήριο για τη διάνοιξη ή μη των οδοφραγμάτων, τότε τι θα πούμε όταν θα ανοίξει και το άλλο προγραμματισμένο οδόφραγμα, αυτό του Απλικίου, που θα επιτρέψει σε Τ/κ της περιοχής Λεύκας και Μόρφου να επισκέπτονται τα θέρετρα της Μαραθάσας και του Τροόδους; Θα αναμένουμε να δούμε παρόμοιες ενστάσεις, αυτή τη φορά όμως από τους Τουρκοκύπριους της περιοχής αυτής, ότι με αυτό θα κερδίζουν οι Ελληνοκύπριοι σε βάρος των επιχειρηματιών σίτισης και αναψυχής τους; Και τι θα αναμένουμε να δούμε όταν θα διαφανεί ότι η επίλυση του Κυπριακού θα βρίσκεται στα τελικά στάδια της επικύρωσής της; Θα σηκώσουν φωνή μεγάλη και οι επιχειρηματίες της Πάφου, της Λεμεσού και άλλων περιοχών ότι με μια τέτοια διευθέτηση θα ζημιωθούν από την επιστροφή των προσφύγων στις πόλεις και στα χωριά τους; Θα αφήσουμε το Κυπριακό στα χέρια των ευκαιριακών συμφεροντολόγων επιχειρηματιών;

Σχολιάστε

Σχόλια | Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και μόνο. Μη κόσμια ή/και προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.