Αυτοχειρία η ψήφος σε ένα πολιτικό βαμπίρ…

169

 Της Νίκης Κουλέρμου

Τι θέλει να πει ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου όταν λέει ότι “μιλούν τα έργα του κ. Αναστασιάδη και στην οικονομία και στις μεταρρυθμίσεις και στην εξωτερική πολιτική και στις στρατηγικές συνεργασίες και στην ενέργεια, αλλά και που έφερε το Κυπριακό ένα βήμα από τη λύση”;

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ υποστηρίζει δηλαδή ότι πέτυχε το πείραμα που έγινε με το κούρεμα τον Μάρτιο του 2013 και ήταν το πρώτο έργο του κ. Αναστασιάδη; Θέλει να μας πει ότι δικαιωματικά διεκδικεί 2η θητεία και ότι του αξίζει να είναι ξανά Πρόεδρος αυτός που έδινε όρκους (και φιλιά…) ότι δεν θα κάνει κούρεμα, αλλά το έκανε; Για να συνεχίσει ο ηγέτης της αναξιοπιστίας να οδηγεί την οικονομία και την κοινωνία από το κακό στο χειρότερο; Για να ολοκληρώσει, μήπως, τον κύκλο του εγκλήματος της φτωχοποίησης του λαού; Δηλαδή 243.000 Κύπριοι στα όρια της φτώχειας δεν σας είναι αρκετοί, κύριοι; Δεν… χορτάσατε με το αίμα της θυσίας των ανέργων, των υποαπασχολούμενων, των μεταναστών, της συρρίκνωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων; Θέλετε και άλλο αίμα; Είστε πολιτικά βαμπίρ;

Μα τι ρωτούμε; Άνθρωποι που κοκορεύονται για το ρυθμό ανάπτυξης δεν μπορεί παρά να είναι κλειδωμένοι στο σαλόνι τους, στη ζεστασιά του τζακιού τους και να μη βλέπουν πέρα από τη μύτη τους.

Φοβούνται να δουν κατάματα την αλήθεια, τους διπλανούς που περιμένουν να πέσουν κάποια ψίχουλα από το τραπέζι τους για να χορτάσουν την πείνα τους και να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους για αξιοπρεπή διαβίωση.

Για παράδειγμα: Τα στατιστικά λένε ότι το 2012 το σύνολο των μισθών στην οικονομία ήταν €7,6 δις. Σήμερα δεν ξεπερνούν τα €7 δις. Το 2012 τα κέρδη ήταν στα €7,5 δις και σήμερα πλησιάζουν τα €8 δις. Αν αυτό δεν λέει ποιος κερδίζει, τότε ας κοιτάξουν το δείκτη ανισότητας.

Ας κοιτάξουν τα ευρωπαϊκά στατιστικά σύμφωνα με τα οποία η Κύπρος είναι επτά θέσεις πριν από τον πάτο σε έξι τομείς! Υστερεί από τις υπόλοιπες 22 χώρες της ΕΕ στην πρόληψη της φτώχειας, στα ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση, στην πρόσβαση στην αγορά εργασίας, στην κοινωνική συνοχή και στην απουσία διακρίσεων, στην υγεία και στη δικαιοσύνη.

Στατιστικά που επικαλέστηκαν χθες όχι μόνο ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, αλλά ακόμα και ο μέχρι πρότινος δεξιός βραχίονας της δεξιάς, συντηρητικής πολιτικής, πρόεδρος του ΔΗΚΟ.

Ναι, ναι. Την ώρα που η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Αναστασιάδη δεχόταν πανταχόθεν τις μαστιγωτικές επικρίσεις, την ώρα που το πρόσημο στην πενταετή διακυβέρνηση Αναστασιάδη ήταν εμφανώς αρνητικό, ο κ. Νεοφύτου κοκορευόταν για τα έργα του κ. Αναστασιάδη.

Μα ποια έργα αλήθεια, κύριε Νεοφύτου; Τη μεταρρύθμιση της Παιδείας που κατέληξε με το φιάσκο των εξετάσεων των διορισίμων εκπαιδευτικών; Της Παιδείας που ήθελε τα παιδιά μας να προσκυνούν τον Γρίβα; Ποια έργα; Ποια ενεργειακή πολιτική; Αυτήν που δεν κατάφερε ακόμα να πουλήσει ένα κυβικό πόδι φυσικό αέριο από το «Αφροδίτη» ή αυτήν που επέτρεψε στις εταιρείες να αναβάλουν σε «προεκλογικό» χρόνο τις γεωτρήσεις που έπρεπε να διενεργήσουν εδώ και καιρό; Ποια έργα; Το Κυπριακό που το «έφερε ένα βήμα από τη λύση» και προτίμησε την καρέκλα;

Δεν μας παρατάτε κύριοι; Ο λαός πρέπει να θέλει να αυτοκτονήσει για να ξαναψηφίσει ένα πολιτικό βαμπίρ.