Αν είχαμε τώρα «Νέα Στρατηγική»;

171

Του Γιώργου Δεληγιάννη

Όλοι θυμόμαστε (δεν πέρασε εξάλλου και πολύς καιρός) τις προτάξεις, τις προϋποθέσεις, τα προαπαιτούμενα που έθεταν κάποιοι προκειμένου να προχωρήσουν οι διαδικασίες στο Κυπριακό.

Από τη μία η «Νέα Στρατηγική» του ενός υποψήφιου και από την άλλη οι παλινωδίες, οι μαξιμαλισμοί, οι υποδείξεις με προταγμένο το δάκτυλο προς την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων και την Άγκυρα.

Για να μη θυμηθούμε επίσης και όλα όσα ψιθυρίζονταν ότι τα ενεργειακά «κόλλησαν» επίτηδες, λόγω Κυπριακού.

Τώρα, λίγες μέρες μετά τις εκλογές και μετά την σχεδόν πομπώδη ανακοίνωση των ευρημάτων στο «Καλυψώ» και ενώ το πλοίο – γεωτρύπανο ήταν εν πλω για το «Σουπιά», νάσου η Τουρκία ξανά στα δικά της. Παρενοχλήσεις, προκλήσεις, ΝΑVΤΕΧ, ασκήσεις και διελεύσεις στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, διεκδικήσεις κ.λπ.

Και ποια ήταν η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλα αυτά;

Όταν ρωτήθηκε χθες η Αναπληρώτρια Επικεφαλής Εκπρόσωπος της Κομισιόν Μίνα Αντρέεβα, δήλωσε τα εξής για το περιστατικό: «Η Τουρκία οφείλει να δεσμευθεί αμετάκλητα στις σχέσεις καλής γειτονίας και να αποφύγει κάθε είδος πηγής προστριβής, απειλών ή δράση εναντίον Κρατών Μελών της ΕΕ, που βλάπτει τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ειρηνική επίλυση διαφορών». Συμπλήρωσε επιπλέον ότι «η ΕΕ τονίζει την ανάγκη σεβασμού της κυριαρχίας των Κρατών Μελών στα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο τους».

Ούτε καν υποδείξεις δεν έκανε δηλαδή. Απλώς υπενθύμισε στην Άγκυρα ότι πρέπει να σέβεται το διεθνές δίκαιο και να μην προκαλεί. Λες και η Άγκυρα περίμενε την ΕΕ να την θυμίσει ότι δεν πρέπει να παραβιάζει τους διεθνείς κανόνες και ότι πρέπει να έχει καλές σχέσεις με τους γείτονές της. Αυτή λοιπόν η ΕΕ είναι μία από εκείνους τους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους θα προσφεύγαμε (με βάση και τη «Νέα Στρατηγική») για να καταγγείλουμε την Τουρκία, να ζητήσουμε να την βάλουν στη θέση της και να την τιμωρήσουν για τη συμπεριφορά της.

Άστε δε που τα Ηνωμένα Έθνη ούτε καν μπήκαν στον κόπο να ασχοληθούν.

Ποιοι είναι λοιπόν εκείνοι που θα τα βάλουν με την Τουρκία για χάριν της Κύπρου και θα την πιέσουν, θα της υποδείξουν, θα την τιμωρήσουν;

Άλλη μια τρανή απόδειξη ότι η αναγκαιότητα για όσο το δυνατόν γρηγορότερη επίλυση του Κυπριακού και κατ’ επέκταση και όλων όσων συνεπάγονται από την παρούσα κατάσταση, γίνεται, με το πέρασμα του χρόνου, μεγαλύτερη από ποτέ.