Ανάπτυξη ακούμε και ανάπτυξη δεν βλέπουμε

1418

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου  

Εάν οι προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομικών αφορούσαν το σύνολο του πληθυσμού, το 2017 τα οικονομικά του κάθε νοικοκυριού και της κάθε επιχείρησης έπρεπε να καταγράψουν βελτίωση 3,9%, όσο και η αύξηση του ΑΕΠ.

Ωστόσο πόσα νοικοκυριά και πόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις είδαν τα εισοδήματά τους να αυξάνονται με τον πιο πάνω ρυθμό; Το ερώτημα βεβαίως είναι ρητορικό. Όλοι γνωρίζουμε την απάντηση. Το κάθε νοικοκυριό βιώνει στο πετσί του καθημερινά τις δυσκολίες.

Το επισημαίνουμε ωστόσο επειδή οι νέες προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομικών, όπως καταγράφονται στο «Στρατηγικό Πλαίσιο Δημοσιονομικής Πολιτικής 2019 – 2021» το οποίο εγκρίθηκε πρόσφατα από το Υπουργικό Συμβούλιο, ορίζουν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης για φέτος θα ανέλθει στο 3,8%, το 2019 στο 3,6%, το 2020 στο 3,2% και το 2021 στο 3%.

Το θέμα όμως είναι πόσο από αυτό το ποσοστό θα καταλήξει στη μεσαία και χαμηλή εισοδηματική τάξη και πόσο στο μεγάλο κεφάλαιο; Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία επισημαίνει τα τελευταία χρόνια ότι η Κύπρος είναι πρωταθλήτρια στη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Και όχι τυχαία αφού η ανάπτυξη του ΑΕΠ δεν κατανέμεται με ίσο τρόπο μεταξύ του πληθυσμού. Δεν είμαστε μηδενιστές. Είναι θετικό ότι υπάρχει ανάπτυξη. Αλλά για να έχει ουσία αυτή πρέπει να αφορά το σύνολο του πληθυσμού και να κατανέμεται δίκαια.

Αντίθετα αυτό που γίνεται σήμερα είναι ότι μία μικρή ομάδα επωφελείται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τον μέσο όρο, μία δεύτερη ομάδα η οποία ολοένα και μικραίνει σε μέγεθος επωφελείται περίπου όσα ο μέσος όρος και μία τρίτη ομάδα η οποία συνεχώς πληθαίνει και αυξάνεται επωφελείται πολύ λιγότερα από τον μέσο όρο.

Κόμματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις κρούουν εδώ και χρόνια τον κώδωνα του κινδύνου, χωρίς ωστόσο να βρίσκουν ανταπόκριση από την κυβέρνηση.

Μάλιστα πρόσφατα η ΠΕΟ κατέθεσε ολοκληρωμένο υπόμνημα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με σειρά εισηγήσεων, αλλά μέχρι σήμερα δεν πήρε απάντηση. Ακόμη και σε θέματα στα οποία υπάρχει συμφωνία (ή τουλάχιστον έτσι δηλώνουν όλοι) η κυβέρνηση τα παραπέμπει σε μεταγενέστερο στάδιο. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα με την υιοθέτηση εθνικού κατώτατου μισθού.

Η Κύπρος είναι μία από τις ελάχιστες χώρες της ΕΕ που δεν διαθέτουν εθνικό κατώτατο μισθό. Ωστόσο -και σε αντίθεση με άλλα ζητήματα στα οποία η κυβέρνηση προτάσσει την ΕΕ, όπως για παράδειγμα τα δημοσιονομικά- για το θέμα του εθνικού κατώτατου μισθού δεν έχει ξεκινήσει ακόμη ο διάλογος.

Μάλιστα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρόσφατα παρέπεμψε την έναρξη του διαλόγου, όταν η ανεργία θα μειωθεί κάτω από το 5%. Κάτι που με βάση τις εκτιμήσεις του Υπουργείου Οικονομικών τοποθετείται χρονικά για μετά το 2021… για όσους αντέξουν μέχρι τότε.