Ανώφελα και επικίνδυνα τα λαϊκά δικαστήρια

220

Της Ελένης Κωνσταντίνου

Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένα φαινόμενο, το οποίο όπως προκύπτει από σχετικά στοιχεία και έρευνες, έχει αυξητική τάση τόσο στην Κύπρο όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.

Έρευνες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έχουν τεκμηριώσει ότι ένα στα πέντε παιδιά θα υποστεί κάποιου είδους σεξουαλική κακοποίηση ή εκμετάλλευση προτού αυτό ενηλικιωθεί.

Σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας του Συμβουλίου της Ευρώπης που κατατέθηκαν στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Αντρών και Γυναικών και αφορούν την Κύπρο, το 23,8% των εφήβων και νέων της Κύπρου, ηλικίας 15-22 ετών, έχει υποστεί μια μορφή βίας. Αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός ότι μόνο το 14% έχει αναφέρει το περιστατικό και έχει ζητήσει βοήθεια. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα χαμηλό ποσοστό το οποίο θα πρέπει να σημάνει συναγερμό στις υπηρεσίες του κράτους, να ευαισθητοποιήσει ακόμη περισσότερο τις υπηρεσίες, να ανοίξει τις πόρτες των σχολείων σε εξειδικευμένους επιστήμονες σε αυτά τα ζητήματα, να σπάσει τα ταμπού της συζήτησης γύρω από τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία των νέων.

Την ίδια ώρα σημαντική είναι η ενίσχυση της γνώσης ιδιαίτερα για όσους βρίσκονται κοντά στα παιδιά ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν τυχόν θύματα. Βέβαια ένας άλλος καθοριστικός παράγοντας είναι τα θύματα να σπάσουν τη σιωπή τους και να μιλήσουν για την παιδική σεξουαλική κακοποίηση, ακόμη και ενήλικες οι οποίες και οι οποίοι κουβαλούν μαζί τους το έγκλημα αυτό για πολλά χρόνια με καταστροφικές συνέπειες για τους ίδιους.

Βέβαια για να μπορέσει να σπάσει η σιωπή θα πρέπει τα μηνύματα που μεταφέρονται να έχουν ενθαρρυντικό χαρακτήρα και όχι να προκαλούν τα αντίθετα αποτελέσματα, οδηγώντας τα θύματα και τις οικογένειές τους να σιωπούν φοβούμενοι τη δημόσια κατακραυγή.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με τις καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων μέσα σε σχολεία δυστυχώς έφεραν ως αποτέλεσμα να στήνονται λαϊκά δικαστήρια στα τηλεοπτικά πάνελς καθημερινά και το πιθανότερο στο τέλος της μέρας να μην υπάρξει συνέχεια λόγω ακριβώς της δημοσιότητας που πήρε το εν λόγω ζήτημα.

Ο συγκεκριμένος βουλευτής Ευθύμιος Δίπλαρος που προχώρησε στις καταγγελίες από τους τηλεοπτικούς δέκτες όφειλε πολύ σωστά και λόγω νομοθεσίας εάν ήταν γνώστης τέτοιων περιστατικών να τα καταγγείλει στις Αρχές. Όμως ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί «πυροτέχνημα» από τηλεοράσεως, ούτε και μπορούμε να αντιληφθούμε πού εξυπηρετεί.

Τα λαϊκά δικαστήρια όπως επισημαίνει και ο οργανισμός “Hope For Children” συνήθως πιο πολύ τρομάζουν και δημιουργούν δυσκολίες στη διαδικασία προστασίας του παιδιού. Θα πρέπει λοιπόν ο καθένας να είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει κάποια δήλωσή του που πιθανόν να σκορπίσει το άγχος σε μια ήδη τρομαγμένη κοινωνία.