Επιχείρηση “Καθαρά πολιτικά χέρια”

200

Του Τάσου Περδίου

Μπορούμε να φέρουμε εις πέρας παρόμοια επιχείρηση με πολιτικούς όρους αντί με δικαστικούς-νομικούς όρους, όπως τότε, που γκρεμίστηκε εκ θεμελίων η διεφθαρμένη Δημοκρατία της Ιταλίας.

Να πάρουμε την τύχη της λεύκανσης στα χέρια μας. Με την ψήφο μας. Ένας λαός που διατείνεται μεγαλοφώνως ότι η υπομονή του έχει φτάσει στο απροχώρητο με τους πολιτικούς, έχει την καλύτερη ευκαιρία μπροστά του.

Αν είναι ειλικρινείς όσοι αγανακτούν με τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, την ημετεροκρατία και την κακοδιαχείριση, ιδού η Ρόδος. Τα δεδομένα είναι μπροστά μας. Μπορούμε είτε να επιβραβεύσουμε την πολιτική καθαρότητα ή να ανακαινίσουμε και να μεγαλώσουμε τους στάβλους του Αυγεία για να χωράνε ακόμα περισσότερη κοπριά μέσα.

Έχει καθαρά πολιτικά χέρια ο Νίκος Αναστασιάδης; Ακόμα κι αν επιλέξει να αγνοήσει κανείς τον πρότερο πολιτικό του βίο, μετά το κούρεμα των καταθέσεων και τις αποκαλύψεις ότι αποδεκάτισε τον ίδιο το λαό του την ίδια ώρα που σφύριζε μυστικά στους συμπεθέρους να βγάλουν άρον άρον τα εκατομμύρια στο εξωτερικό, δεν νομιμοποιείται κανένας ο οποίος απαιτεί πολιτική καθαρότητα, να την προσδοκά από τον Νίκο Αναστασιάδη.

Όση καλή θέληση κι αν επιστρατεύσεις και όσο αφελώς και να πιστεύεις τα παραμύθια για τα πιστόλια στον κρόταφο, το τι ακολούθησε έχει τόση σχέση με την καθαρότητα όση ο Δήμος Σωτήρας με το θέατρο και τον πολιτισμό.

Δικηγόροι ντυμένοι αποκριάτικα, διορισμός του Ρίκκου Κατάδικου νούμερο τάδε Ερωτοκρίτου, Οικογένεια Λτδ στο Πέρα Πεδί, πάρε δώσε με χωράφια με τον Αρχιεπίσκοπο. Μην το ψάχνεις άλλο.

Έχει καθαρά πολιτικά χέρια ο Νικόλας Παπαδόπουλος; Ο οποίος, αν ζούσαμε στην Αγγλία πριν μερικές εκατοντάδες χρόνια, τη νύχτα θα ήταν ο Ρομπέν των Δασών και τη μέρα ο Σερίφης του Νότιγχαμ; Αν θέλει κάποιος επιτέλους καθαρά πολιτικά χέρια, δεν μπορεί να τα περιμένει από τον Νικόλα Παπαδόπουλο ο οποίος θέλει ομοσπονδία, αλλά τα έχει τακιμιάσει με τις δυνάμεις που τη θεωρούν τη χειρότερη μορφή διχοτόμησης.

Κυρίως όμως δεν μπορείς να ευελπιστείς σε πολιτική καθαρότητα από έναν πολιτικό που έχει κηρύξει τον ανένδοτο κατά του οικονομικού κατεστημένου, αλλά η αγαστή επαγγελματική του σχέση με τις τράπεζες είναι στενότερη και από τη σχέση του Ντόναλντ Τραμπ με το εβραϊκό λόμπι. Υπάρχει και ο Σταύρος Μαλάς.

Έχει καθαρά πολιτικά χέρια ο Σταύρος; Υπάρχει νοήμων άνθρωπος που πιστεύει στα σοβαρά ότι εάν υπήρχε μελανό στίγμα στην πορεία του, είτε στον επαγγελματικό του βίο είτε στα κοινά, δεν θα ήταν μάθημα επανάληψης στα χείλη της Αννίτας Δημητρίου και του Χρύση Παντελίδη μέρα και νύχτα; Δεν υπάρχει τέτοιο στίγμα εξ ου και δεν έχει χρησιμοποιηθεί εναντίον του.

Εκείνο που υπάρχει είναι η παρουσία του στο Υπουργείο Υγείας η οποία ήταν μεν σύντομη, αλλά αντιστρόφως ανάλογα αποτελεσματική. Μέσα σε 13 μήνες πέτυχε όσα δεν κατόρθωσαν προκάτοχοί του σε μερικές δεκαετίες. Αν είσαι ειλικρινής λοιπόν στην απελπισία σου για τα σκάνδαλα και την υποκρισία, έχεις επιλογή. Και είναι μονόδρομος…