Ηθική και κοινωνική ευαισθησία…

141

Του

Γιώργου Δεληγιάννη

 

Ο τρόπος της μεταφοράς της είδησης και ο ρόλος των ΜΜΕ στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς της κοινωνίας, στην οποία δρουν και στην οποία απευθύνονται, συμβάλλουν στο πώς η συγκεκριμένη κοινωνία διαμορφώνεται.

Στην Κύπρο αυτός ο ρόλος έχει πολλές φορές φανεί ότι όχι μόνο είναι ανύπαρκτος, αλλά πολλές φορές είχε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Οι κατηγορίες που κατά καιρούς βλέπουν τη δημοσιότητα για την απουσία αυτού του ρόλου των ΜΜΕ δεν είναι αβάσιμες.

Δυστυχώς σε αυτή την κοινωνία, που ονομάζεται κυπριακή, τα ΜΜΕ (τα οποία δεν είναι ποτέ απρόσωπα, αλλά αποτελούνται από τους ιδιοκτήτες, τους διευθυντές και όσους τα υπηρετούν), τα φαινόμενα όχι μόνο αναλγησίας, αλλά και έλλειψης ηθικής και κοινωνικής συμπεριφοράς, δεν εξέλιπαν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο χειρισμός του θέματος που προέκυψε τις τελευταίες μέρες με το πτώμα του βρέφους που βρέθηκε στο χώρο διαλογής σκουπιδιών.

Πέραν της τραγικότητας του γεγονότος από μόνο του, η οποία δεν αφορά μόνο το ότι χάθηκε μια ζωή πριν καν καταφέρει να δει το φως, είναι και η τραγικότητα της μητέρας εκείνης που έφτασε στο σημείο να κάνει αυτή την αποτρόπαια πράξη, όπως και εκείνων που ήταν (και κυρίως ΔΕΝ ήταν) δίπλα της να την στηρίξουν ή να την αποτρέψουν.

Και σε εκείνους που ΔΕΝ ήταν δίπλα της περιλαμβάνεται και αυτό το κράτος (πρόνοιας) της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το θέμα όμως που εξετάζουμε εδώ είναι η νοοτροπία και η συμπεριφορά συγκεκριμένων (γιατί είναι όντως συγκεκριμένοι) δημοσιογράφων στην προσπάθεια να ερευνήσουν το θέμα.

Και η ερώτηση συγκεκριμένου συναδέλφου προς τον ιατροδικαστή, αν μπόρεσε από τη νεκροτομή να διαπιστώσει αν το βρέφος ήταν συγκεκριμένης καταγωγής (Ευρωπαίος ή Ασιάτης, μαύρος άσπρος ή κίτρινος,), καταδεικνύει τη συγκεκριμένη εμετική νοοτροπία.

Η οποία, προφανώς, είναι διάχυτη σε αυτή την κυπριακή κοινωνία των θρησκόληπτων ευσεβών.

Γιατί είμαι σίγουρος πως το συγκεκριμένο ερώτημα ξεπετάχτηκε στο μυαλό πολλών ευσεβών Κύπριων χριστιανών.

Πρόκειται για τη νοοτροπία που υποβάλλει ότι ναι, λυπούμαστε γιατί ένα βρέφος πετάχτηκε στα σκουπίδια, αλλά αν ήταν «καθαρόαιμο» Κυπριούδιν είναι πιο λυπηρό.

Δυστυχώς, λοιπόν, τα πανεπιστήμια μπορεί να διδάξουν πολλούς πώς να γίνουν δημοσιογράφοι, δεν θα καταφέρουν ποτέ όμως να διδάξουν οποιονδήποτε πώς να γίνει άνθρωπος.