Κάποιοι αποδεικνύουν την ανεπάρκειά τους

41

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Έχει αποδειχτεί πάρα πολλές φορές και συνεχώς τεκμηριώνεται μέσα από την καθημερινότητα, ότι μια μερίδα βουλευτών, δημοτικών συμβούλων και άλλων αξιωματούχων, βρέθηκαν στα πόστα που κατέχουν… έτσι από σπόντα ή καλύτερα επειδή δούλεψαν υπέρ τους κάποιοι κομματικοί μηχανισμοί (όχι με κριτήριο τις γνώσεις και ικανότητές τους, αλλά με κριτήριο το πόσες ψήφους μπορούν να φέρουν) ή γιατί από μόνοι τους, λόγω οικονομικής δυνατότητας, κατάφεραν μέσα από δείπνα και άλλες εξυπηρετήσεις να ξεγελάσουν τον κόσμο εξασφαλίζοντας την πολυπόθητη ψήφο.

Βέβαια η εικόνα και η όλη συμπεριφορά μετά το σκαρφάλωμα στο αξίωμα αποκαλύπτει την ανεπάρκειά τους, την οποία εκ των υστέρων αντιλαμβάνονται και οι ψηφοφόροι, που βλέπουν τους εκλεκτούς τους όχι μόνο να τους αποφεύγουν όταν αντιμετωπίζουν κάποιο προσωπικό ή γενικότερο πρόβλημα που απασχολεί την πόλη τους ή το χώρο εργασίας τους, αλλά απογοητεύονται και όταν τους βλέπουν να εκφράζουν γνώμες και απόψεις που, όπως λένε και στο χωριό μου, «εν έχουν με μούττην με κώλο…».

Η απογοήτευση όμως από όλους αυτούς τους άσχετους αξιωματούχους δεν προκαλείται μόνο από τις απόψεις που εκφέρουν αλλά και από το τι ψηφίζουν στις συνεδριάσεις των σωμάτων όπου μετέχουν (πρόσφατο ηχηρό παράδειγμα η στάση που τήρησαν κάποιοι στο Δήμο Λεμεσού ψηφίζοντας υπέρ της ανέγερσης μνημείου του Γρίβα, ενώ οι ίδιοι ψηφίστηκαν από τον κόσμο με κριτήριο τις δημοκρατικές, ας πούμε, πεποιθήσεις τους ή τη συμβολή τους στην αντίσταση).

Απογοητεύει όμως και η γενικότερη στάση τους στα όσα συμβαίνουν καθημερινά. Στάση που καταμαρτυρεί ότι πρωταρχικός σκοπός και στόχος τους δεν είναι η ουσιαστική προσφορά στη χώρα, την πόλη, στον κόσμο που τους εμπιστεύτηκε με την ψήφο του, αλλά η δική τους προσωπική προβολή και ανέλιξη.

Γι’ αυτό και τους βλέπουμε να περιφέρονται σε χώρους με μεγάλο πλήθος (γάμους, κηδείες, μνημόσυνα) και να κυνηγούν μια καλή θέση, όπου θα μπορεί να καταγράψει την παρουσία και τη μούρη τους η τηλεοπτική κάμερα ή ο φωτογραφικός φακός… Κι ύστερα θα δουλέψει γι’ αυτούς το facebook κ.λπ. κ.λπ..

Σε καμιά περίπτωση (ή σε ελάχιστες περιπτώσεις) θα τους δεις να εμφανίζονται σε κάποιες εκδηλώσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος, οι οποίες, δυστυχώς, δεν «παίζουν» από τα ΜΜΕ, όποτε δεν θα υπάρχει κάμερα για να ποζάρουν.

Εξαίρεση αποτελούν, κατά γενική παραδοχή, οι προερχόμενοι από το ΑΚΕΛ και γενικότερα τον προοδευτικό χώρο, οι οποίοι, αντίθετα, πρωτοστατούν με διάφορες πρωτοβουλίες στην πολιτιστική ανάπτυξη και παραγωγή.

Εξαίρεση άλλωστε συνιστά το ίδιό τους το έργο, εντός και εκτός Βουλής, το οποίο μιλά από μόνο του.