Κατά τ’ άλλα πάμε καλά

862

Της Μαρίας Φράγκου

Για ποιο πράγμα να ανησυχήσουμε περισσότερο; Για το Κυπριακό που πάει πίσω-πίσω και ο κίνδυνος της διχοτόμησης είναι περισσότερο από ποτέ ορατός; Να ανησυχήσουμε για το έγκλημα που οργιάζει, αλλά ο αρμόδιος υπουργός σφυρίζει αδιάφορα; Να ανησυχήσουμε για το γεγονός ότι δάσκαλοι, καθηγητές, γιατροί, νοσηλευτές είναι σε πλήρη διάσταση με τα υπουργεία και τους προϊσταμένους τους, όχι από καπρίτσιο, όχι από άναρχο συνδικαλισμό, όπως οι επιτήδειοι διασπείρουν, αλλά γιατί αφέθηκαν μόνοι να παλεύουν με Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες;

Δεν θα πάω πέντε χρόνια πίσω. Μόνο τρεισήμισι μήνες πίσω. Από τότε που ανέλαβε η νέα -αλλά παλιά- κυβέρνηση. Πέρα από διακηρύξεις, μεγαλοστομίες, δημόσια προβολή, περιτύλιγμα και κορδέλες, τι έχουμε δει; Τι έχουμε νιώσει;

Το Κυπριακό μπήκε στο ψυγείο. Μας παρακαλά ο ΓΓ του ΟΗΕ να του κάνουμε νόημα να επαναρχίσει τη διαπραγματευτική διαδικασία κι εμείς του απαντούμε «ναι μεν αλλά». Μας λέει ο Ακιντζί, «δέχομαι το πλαίσιο Γκουτέρες», κι εμείς του απαντούμε «μα η Τουρκία έτσι, η Άγκυρα γιουβέτσι»… Κι άμα στριμωχτούν λίγο οι κυβερνώντες για αδράνεια, για έλλειψη θέλησης και βούλησης, αρχίζουν τα συνθήματα. Μόλις την Πέμπτη η Ελίζαμπεθ Σπέχαρ μάς είπε -επανέλαβε- ότι το μέλλον αυτού του νησιού παραμένει πρώτα και κύρια στα χέρια των Κυπρίων και ότι τα Ηνωμένα Έθνη θα κάνουν αυτό που τους αναλογεί και το ίδιο θα πρέπει να πράξουν οι εγγυήτριες δυνάμεις… Η Σπέχαρ το είπε, για να μας υπενθυμίσει πως ο ΓΓ του ΟΗΕ περιμένει εμάς. Κι εμείς. Απαντήσαμε; Συνεχίζουμε τους δικολαβισμούς, τα «ναι μεν αλλά». Το Κυπριακό στον καταψύκτη, εξάλλου μόνο 44 χρόνια πέρασαν. Κι όσο εμείς παίζουμε με το χρόνο -και όχι μόνο-, στην άλλη πλευρά της πατρίδας μας τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο δύσκολα για την υπόθεση της λύσης. Κουράστηκαν οι Τ/κ να μας περιμένουν. Και στην απογοήτευσή τους ποντάρει η Τουρκία και οι λογής-λογής εθνικιστές και λυσιφοβικοί… Το Κυπριακό στον πάγο, λοιπόν. Και τα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης; Υγεία, παιδεία, ασφάλεια… Αυτοί οι τομείς κι αν δεινοπαθούν με την απραξία, την απαξίωση και την έλλειψη διαχείρισης από μέρους των κυβερνώντων. Τίποτα δεν έμεινε όρθιο. Για όλα φταίνε όλοι οι άλλοι. Συνωμοτεί το σύμπαν, συνωμοτεί το κακό το ριζικό μας με τη μοίρα, αλλά όχι η ακυβερνησία και η αδιαφορία. Ιωνάς δραπέτης ευθυνών, Χαμπιαούρης από άλλο πλανήτη, ο Υγείας μην τον είδατε… Κατά τ’ άλλα πάμε καλά…