Μια μούντζα τούς πρέπει

220

Της

Νίκης Κουλέρμου

 

Το ξέραμε, το ζήσαμε, κύριε Ντάισελμπλουμ. Εσύ που κατηγορούσες τους Νότιους ότι ξόδευαν τα λεφτά τους στις γυναίκες και στα ποτά και οι όμοιοί σας εδώ στην Κύπρο που ενοχοποίησαν και καταδίκασαν τον κοσμάκη για δάνεια και συμπεριφορές πέραν των δυνάμεών τους… Πάρτε τώρα πίσω το φασκέλωμα… Σας γυρίζουμε την πλάτη. Δεν σας εμπιστευόμαστε, εσάς και τους όμοιούς σας.

Το mea culpa, εσάς που το είπατε γιατί μας κάνατε πειραματόζωο και εσάς που δεν το είπατε, κύριε Αναστασιάδη, δεν αξίζει ούτε σεντ. Γιατί μέχρι τελευταία προσπαθούσατε με νύχια και με δόντια να μας πείτε πως ήταν σωστό και κακώς η Βουλή δεν το ψήφισε! Όπως ακριβώς κάνατε με το bail in. Διασώσατε τις τράπεζες για να θάψετε κυριολεκτικά τις κοινωνίες του Νότου, της κυπριακής περιλαμβανομένης μια 50ετία πίσω! Σε έναν εργασιακό Μεσαίωνα που νομίζαμε -εμείς, οι γονείς και οι παππούδες μας- ότι τον αφήσαμε πριν το 1948, όταν η μεγάλη απεργία των μεταλλωρύχων κέρδιζε το 8ωρο και την αξιοπρεπή εργασία.

Γι’ αυτά και μόνον σας γυρίζουμε την πλάτη, κύριοι. Ντροπή σας. Και δυο φορές ντροπή σας που κοροϊδεύετε και από πάνω τον κοσμάκη ζητώντας του ξανά ψήφο εμπιστοσύνης!

Όσο και να σας αγαπά το κεφάλαιο που υπηρετήσατε, εσείς κ. Νίκο και ο κ. Νικόλας όσο και να «σκίζονται» αυτοί που υπηρετήσατε εδώ και χρόνια για να σας ξαναβάλουν στον προεδρικό θώκο, πιστέψτε μας δεν θα τα καταφέρουν. Ο κόσμος ξύπνησε. Μόνο αν είναι βλάκες, αμνήμονες ή αφελείς οι πολίτες μπορούν να πιστέψουν αυτούς που τους τάζουν φούρνους παξιμάδια ως εάν και θα τα μοιράσουν την επομένη των εκλογών στους μη έχοντες! Ως εάν και θα γυρίσουν να δουν τους μονογονιούς και τους ανάπηρους που τους εξευτελίζουν για να πάρουν τα ελάχιστα που δικαιούνται. Ως εάν και θα γνοιαστούν την επομένη των εκλογών για εκείνους τους χαμηλοσυνταξιούχους που θυμήθηκαν στο παρά πέντε να τους δώσουν το δικαίωμα, άκουσον-άκουσον, να αιτηθούν της μικρής επιταγής! Αυτοί που έλεγαν και λέγουν ακόμα στα πάνελ των τηλεοράσεων ότι έφταιξε ο Χριστόφιας και τα τσεκούθκια που έδωσε στους συνταξιούχους για την κρίση! Τα ψέματά τους ξεπερνούν τα σύνορα της Κύπρου και ίσως να μας έχουν εκθέσει διεθνώς και για τον τρόπο που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης χειρίστηκε το Κυπριακό: με μοναδική εξισορρόπηση των δύο άκρων -του απορριπτισμού και του ενδοτισμού- για να ξεγελά τους πάντες!

Για όλα αυτά μια μούντζα θα ταίριαζε καλύτερα, παρά μια ψήφος.

Οι βαρύγδουπες πατριωτικές κορώνες περί ήθους και αρχών θάπρεπε να είχαν αφυπνίσει και τον τελευταίο πολίτη που έχει δικαίως εξοργιστεί από την κοροϊδία, αλλά εξακολουθεί να μένει κολλημένος στον καναπέ του και να νομίζει ότι τιμωρεί αυτούς που τον ξεγέλασαν και όχι τον εαυτό του.

Ο τόπος χρειάζεται και την τελευταία ψήφο. Το διακύβευμα είναι ο κάθε υπηρέτης του κεφαλαίου ή/και του κατεστημένου να κυβερνά τον τόπο και να διαχειρίζεται τις τύχες μας ή εμείς οι πολίτες να δώσουμε στον τόπο ξανά την ελπίδα, τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία. Για τα παιδιά μας, τη νέα γενιά και το μέλλον της.