Να δεις εμάς, Πρόεδρε, πόσο έχει εξαντληθεί με σας η υπομονή μας…

1662

Του Νεόφυτου Νεοφύτου

«Κάνω πολλή υπομονή, αλλά κάποτε η υπομονή εξαντλείται», δήλωσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, εξαπολύοντας επίθεση εναντίον των συνδικαλιστών, οι οποίοι τόλμησαν να θέσουν και να δημοσιοποιήσουν τα άλυτα προβλήματα στα νοσοκομεία και στα σχολεία, τα οποία οδηγούν μέχρι και σε απώλεια ζωών. Για έξι χρόνια ο Πρόεδρος Αναστασιάδης το έπαιζε άνετος, επιρρίπτοντας κάθε πρόβλημα στην προηγούμενη κυβέρνηση…

Έξι χρόνια τα προβλήματα έχουν συσσωρευτεί επικίνδυνα. Με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, με τους υπουργούς και με τους «άριστους των αρίστων» χάσαμε όλοι την υπομονή μας!
Σε όλους τους βασικούς τομείς της εσωτερικής διακυβέρνησης υπάρχει πολιτική ανεπάρκεια για τον τρόπο άσκησης της εκτελεστικής εξουσίας. Υπάρχει βέβαια και συνειδητή συνέχιση των τροϊκανών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Είναι ιδεολογική αγκύλωση η θέση του Προέδρου Αναστασιάδη και της κυβέρνησης ΔΗΣΥ να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας και να περάσει ο εθνικός πλούτος στα χέρια των ολίγων επιχειρηματιών – επενδυτών! Είναι ιδεολογική αγκύλωση να συρρικνωθεί και να μειωθεί το κοινωνικό κράτος και οι υπηρεσίες δημόσιας ωφελείας και να αγοράζουμε υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα. Είναι ιδεολογική θέση του Προέδρου και της δεξιάς και ακροδεξιάς κυβέρνησης ΔΗΣΥ να απαξιώνεται η πολιτική ζωή του τόπου και το πετυχαίνουν με τον καλύτερο τρόπο, με το πώς κυβερνούν. Στόχος η πολιτική και ιδεολογική ισοπέδωση, κατευθυνόμενοι από τις πολιτικές θεωρίες που αναπτύχθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες περί κατάργησης των ιδεολογιών.

Δεν είναι άλλος ο σκοπός τους παρά η αποδυνάμωση της Αριστεράς, αλλά και του συνδικαλιστικού κινήματος για να μπορούν να επιβάλλουν πιο εύκολα τις αντιλαϊκές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους.

Δεν ξενίζει καθόλου η τοποθέτηση του Προέδρου Αναστασιάδη περί συνδικαλιστικών φέουδων και για απαράδεκτες απεργίες. Είναι θέση που στήριξε χθες και η Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ), η οποία επαναφέρει με επιστολή της το θέμα για «νομοθετική ρύθμιση του δικαιώματος της απεργίας».

Ερώτημα: Θα τους αφήσουμε να εφαρμόζουν τις αντιλαϊκές πολιτικές τους χωρίς δυναμικές κινητοποιήσεις; Θα τους αφήσουμε να ποινικοποιήσουν το ιερότερο δικαίωμα των εργαζομένων, την απεργία με την οποία υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας και διεκδικούμε νέες εργατικές κατακτήσεις;