Όλος ο κόσμος μια φωνή κατά του ρατσισμού

314

Της Μαρίας Φράγκου

Διεθνής ημέρα δράσης ενάντια σε ρατσισμό, φασισμό, πόλεμο και φτώχεια η χτεσινή. Και σύνθημα ή παρότρυνση, πανευρωπαϊκά, «όλος ο κόσμος μια φωνή κατά του ρατσισμού». Όλος ο κόσμος, όμως; Θα ήταν το ιδανικό… Αν ήταν όλος ο κόσμος, τότε δεν θα χρειάζονταν διεθνείς ημέρες, δεν θα απαιτούνταν υπομνήσεις για να καταδικάζουμε τον πόλεμο, τη φτώχεια, το ρατσισμό, το φασισμό.

Δυστυχώς, οι καιροί, για άλλη μια φορά, το απαιτούν: Δράση κατά των απειλών του φασισμού και ρατσισμού που εκδηλώνονται και εξαπλώνονται σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Δράση, προπάντων, σε ό,τι τροφοδοτεί και συντηρεί αυτές τις πολιτικές. Δράση κατά του πολέμου, δράση κατά του εθνικισμού, δράση κατά των πολιτικών και τακτικών που υποβιβάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Που κάνουν τον άνθρωπο κουρέλι για να εκλιπαρεί για τα στοιχειώδη: Να ζει σε συνθήκες ασφάλειας και ειρήνης, ευημερίας και προόδου.

Σε Λευκωσία, Βαρκελώνη, Βαρσοβία, Άμστερνταμ, Βερολίνο, Βιέννη, Γλασκώβη, Δουβλίνο, Ζυρίχη, Κωνσταντινούπολη, Κοπεγχάγη, Λονδίνο, Παρίσι, Πράγα και Μελβούρνη, οι άνθρωποι απαίτησαν σεβασμό σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε πολιτισμό. Δήλωσαν συμπαράσταση στους κατατρεγμένους και ταλαιπωρημένους που σέρνουν τα πόδια τους σε δρόμους κακοτράχαλους και στοιβάζουν τις ελπίδες τους σε σαπιοκάραβα, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Απαίτησαν τερματισμό των πολιτικών που υποθάλπουν τη βία και καλλιεργούν το μίσος.

Δεν αρκεί να είναι κανείς ευαίσθητος και να δακρύζει με το δράμα των προσφύγων, στη θέα των άψυχων και των σκελετωμένων παιδιών από τηλεοράσεως… Αν στη θέα των ταλαιπωρημένων που ξέβρασε η θάλασσα στην περιοχή της Τηλλυρίας γυρίζει το κεφάλι από την άλλη, αν κατηγορεί τους «ξένους» που μας «παίρνουν ψωμί και δουλειές», οι πολιτικές του διαχωρισμού και της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, θα διαιωνίζονται. Κανένας πρόσφυγας, κανένας μετανάστης δεν είναι εχθρός μας. Μαζί με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες θα γκρεμίσουμε τον κόσμο της αδικίας και της συμφοράς, του πολέμου και της καταστροφής. Με αυτούς που η μοίρα και η ανάγκη έφερε στα δικά μας χώματα θα σταματήσουμε τις πολιτικές που θέτουν τα συμφέροντα πάνω από τα συμφέροντα των ανθρώπων.

Δεν αρκεί να δακρύζει κανείς για τα παιδιά του Αφρίν, της Γούτα, της Γάζας, του Κονγκό, της Σομαλίας, του Σουδάν… Αυτά τα δάκρυα πρέπει να τα κάνει αγώνα ενάντια σε όλα όσα καταστρέφουν την ανθρωπότητα.