Πόλεμος, προπαγάνδα και στη μέση η Κύπρος

231

 Του Δημήτρη Στρατή

Στους σύγχρονους πολέμους η προπαγάνδα αποτελεί βασικό εργαλείο για την επιτυχή τους έκβαση. Το πέρασμα στη μεταβιομηχανική κοινωνία άλλαξε όπως ήταν φυσιολογικό και τους όρους διεξαγωγής ενός πολέμου. Οι μάστορες του πολέμου, για τους οποίους τραγούδησε κάποτε ο Μπομπ Ντίλαν, ξέρουν πολύ καλά ότι η εικόνα, ο ήχος, οι δεινοί ρήτορες είναι καθοριστικοί παράγοντες για τις επιδιώξεις τους.

Το περασμένο Σάββατο παρακολουθήσαμε στις οθόνες μας την πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Μια επίθεση που έγινε, σε επίπεδο προπαγάνδας, με τα ίδια “υλικά” των πολέμων που προηγήθηκαν: 1) Η κατασκευή του κακού και του καλού, 2) ένας δικτάτορας που καταδυναστεύει το λαό του, 3) ότι κατέχει όπλα μαζικής καταστροφής, 4) “ευλογημένος” πόλεμος που γίνεται στο όνομα της “δημοκρατίας”.

Ο πόλεμοι στη Γιουγκοσλαβία, στη Λιβύη, στο Ιράκ και άλλου είχαν περίπου την ίδια προπαγανδιστική συνταγή. Είχαν τους ίδιους θύτες. Είχαν επίσης παρόμοιες αφορμές, αλλά και πραγματικά αίτια.

Η προπαγάνδα των δυτικών όμως, αυτή τη φορά, είχε αντίπαλο δέος. Η παρουσία στη Συρία μιας άλλης υπερδύναμης, της Ρωσίας, δεν τους επέτρεψε να παίξουν το παιγνίδι τους χωρίς αντίπαλο. Χαρακτηριστική ήταν η αντι-προπαγάνδα που εξαπέλυσε το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας. Από την πρώτη στιγμή έσπευσε να διευκρινίσει ότι οι δυτικοί πύραυλοι αναχαιτίστηκαν από τον συριακό στρατό με συστήματα που έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από τη Σοβιετική Ένωση. Θέλησαν με τον τρόπο αυτό να δείξουν ότι η πολεμική τους ισχύ θα χρησιμοποιηθεί όταν παραστεί πραγματική ανάγκη.

Όλα αυτά τα λέμε για να καταλάβουμε ότι αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα έξω από τη χώρα μας, είναι η μία ή η άλλη πλευρά της πραγματικότητας που θέλουν κάποιοι να γνωρίζουμε. Η πληροφόρηση που φτάνει στις οθόνες μας πρέπει να φιλτράρεται, εάν θέλουμε να έχουμε άποψη. Πέραν της επιφύλαξης για καθετί που βλέπουμε, οφείλουμε να διαβάζουμε αναλύσεις, εκθέσεις εμπειρογνωμόνων και άρθρα με άποψη. Θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η προπαγάνδα είναι από τα σημαντικότερα χαρτιά ενός πολέμου.

Σε ό,τι αφορά την πολιτική πτυχή του πολέμου στη Συρία, θα αρκεστούμε σε ένα σχόλιο. Μόνο ένας αφελής θα πίστευε ότι γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα μας δεν μας επηρεάζουν. Η Κύπρος, δυστυχώς, λόγω της μονίμως φιλοδυτικής στάσης όσων κυβερνούν, βρίσκεται στη μέση μιας αιματηρής σύγκρουσης υπερδυνάμεων. Όσο κι αν κάποιοι προτάσσουν την αυτοσυγκράτηση για λόγους “εθνικού” συμφέροντος (για να μην πληγεί ο τουρισμός και άλλα). Στη δική μας την αντίληψη πιο σημαντική είναι η ασφάλεια του λαού. Τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο στους σύγχρονους πολέμους.

“Οι Βάσεις είναι Βάσεις”, είπε ο τέως ΥΠΕΞ. Και ο πόλεμος όμως είναι πόλεμος. Κάποιοι θα έπρεπε να ξέρουν ότι σήμερα είναι ασύμμετρος. Ακόμα και με την παθητική στήριξη που παρέχει σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία στο νέο αιματοκύλισμα των δυτικών, υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθούμε προ δυσάρεστων εκπλήξεων.