Πού βαδίζουμε, κυρίες και κύριοι;

285

Του Δημήτρη Στρατή

Ένα μεγάλο ερώτημα που βασανίζει τα μυαλά όσων ενδιαφέρονται για την προκοπή αυτού του δύσμοιρου τόπου θα μπορούσε να είναι: ”πού βαδίζουμε, κυρίες και κύριοι;” Η Τουρκία ανανέωσε χθες την παράτυπη NAVTEX στη θαλάσσια περιοχή του τεμαχίου 3 της κυπριακής ΑΟΖ, δύο μέρες νωρίτερα από τη λήξη της προηγούμενης.

Η κρίση συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, την ώρα που συνεχίζονται οι “παρασκηνιακές” επαφές και διαβουλεύσεις για επίλυση του ζητήματος. Δεν ξέρω σε πόσο βάθος έχουν φτάσει αυτές οι διαβουλεύσεις τις οποίες επικαλείται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κάθε φορά που εγείρονται ανησυχίες. Το μόνο δεδομένο είναι ότι όχι μόνο δεν υποχωρούν τα τουρκικά πολεμικά πλοία, αλλά η κρίση εντείνεται και κλιμακώνεται με δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων και του Ακιντζί.

Το μόνο δεδομένο είναι ότι η κατάσταση αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη συνολικότερη διαχείριση του Κυπριακού τους τελευταίους μήνες. Αυτή τη φορά δυστυχώς δεν φαίνεται να κάνει πίσω η Τουρκία, κάτι που επιτείνει τους φόβους ότι οι μεθοδεύσεις δεν έχουν στόχο μόνο την πρόκληση μιας τεχνητής κρίσης. Χθες μάλιστα ακούσαμε και την είδηση ότι τα συριακά στρατεύματα του Άσαντ (που στηρίζεται από τη Ρωσία) μπαίνουν στην Αφρίν.

Υπενθυμίζεται ότι η Αφρίν μέχρι πρόσφατα ελεγχόταν από τους Κούρδους τους οποίους πολεμούσε και η Τουρκία. Άλλη μια ενδιαφέρουσα είδηση είναι η ιστορική, όπως χαρακτηρίστηκε, συμφωνία Αιγύπτου – Ισραήλ, για πώληση ισραηλινού φυσικού αερίου στην Αίγυπτο. Την ίδια ώρα δηλαδή που όλους τους προηγούμενους μήνες προχωρούσαν οι πολυδιαφημισμένες τριμερείς συνεργασίες με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, οι χώρες γύρω μας προχωρούν στους δικούς τους σχεδιασμούς (όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο).

Εάν συμπληρωθεί ορθά το παζλ των εξελίξεων δείχνει κατά πού βαδίζουν τα πράγματα. Πόσο λάθος ήταν η παράταση που δόθηκε στη διαδικασία με το φυσικό αέριο, όταν το 2013 οι εταιρείες ήταν έτοιμες να διερευνήσουν τη δημιουργία τερματικού στην Κύπρο σε συνεργασία με ισραηλινές εταιρείες. Πέραν όμως των ενεργειακών σχεδιασμών, πιο δυσοίωνες είναι οι επιπτώσεις στο Κυπριακό.

Το ναυάγιο των συνομιλιών έχει τραγικότερες επιπτώσεις από τις αναμενόμενες. Μπορεί οι ευθύνες να καταλογίζονται ισόποσα στις δύο πλευρές από τον ΓΓ του ΟΗΕ. Όπως φαίνεται ωστόσο, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι αυτή που έχει άμεσες επιπτώσεις.

Δυστυχώς το γεωπολιτικό παιχνίδι γίνεται στη βάση των κανόνων τύπου ”το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό”. Τώρα είναι που πρέπει να ξεκαθαρίσουν οι προθέσεις ώστε να προσέλθουν οι πλευρές με διάθεση για βιώσιμη λύση στο τραπέζι. Ο χρόνος τελειώνει· κάποτε πρέπει να το καταλάβουμε πριν να είναι αργά…