Το δικό μου γλωσσάρι

2246

Μαρία Φράγκου

 

Το δικό μου γλωσσάρι ξέρει μόνο τις λέξεις της ειρήνης και της αδελφοσύνης.

Της συνεργασίας και της προοπτικής.

Το δικό μου γλωσσάρι ξέρει πώς και γιατί μοιράστηκε η πατρίδα μου στα δυο. Και δεν θέλω κανένα να μου πει πως στη χώρα μου έγινε εισβολή και πως η χώρα μου υφίσταται κατοχή.

Γιατί τις συνέπειες τις ζούμε καθημερινά, Ε/κ και Τ/κ. Το ίδιο επώδυνα και οι μεν και οι δε. Γιατί δεν υποφέρουν μόνο οι Ε/κ από τη διαίρεση.

Το ίδιο υποφέρουν και οι Τ/κ που ασφυκτιούν κάτω από τις αγκάλες της Τουρκίας και καθίστανται καθημερινά θύματα του επεκτατισμού της, του φανατισμού της και της μεγάλης της ιδέας.

Αλλά το δικό μου γλωσσάρι λέει πως πριν την εισβολή και την κατοχή έγινε ένα άλλο έγκλημα σε βάρος της πατρίδας και του λαού μας.

Ένα πραξικόπημα με πρωταγωνιστές αυτούς που πολέμησαν και πολεμούν την Κύπρο ως κοινή πατρίδα Ε/κ και Τ/κ.

Το δικό μου γλωσσάρι δεν κατηγορεί και δεν αναθεματίζει μόνο τον Τούρκο εισβολέα που σκότωσε τα παλικάρια μας…

Που άφησε πίσω του αγνοούμενους, τα οστά των οποίων ακόμα ψάχνουμε σε λάκκους και πηγάδια, σε πεδιάδες και βουνά για να θάψουμε όπως αρμόζει.

Το δικό μου γλωσσάρι αναθεματίζει και τους πρωταίτιους της καταστροφής της Κύπρου. Αυτούς που άνοιξαν τις πόρτες στον Αττίλα.

Το δικό μου γλωσσάρι λέει πως η κατοχή είναι κατοχή και δεν γράφεται αλλιώς. Και είναι κατοχή και για Ε/κ και για Τ/κ.

pendadaktylos

Το δικό μου γλωσσάρι, από παιδί ακόμα, έλεγε πως «οι Τούρκοι της Κύπρου δεν είναι εχθροί μας, οι Τούρκοι της Κύπρου είναι αδελφοί μας», όταν την ίδια ώρα, οι ορκισμένοι εχθροί των Τ/κ και οι σούπερ πατριώτες φώναζαν, και ακόμα και σήμερα φωνάζουν, πως «καλός Τούρκος ο νεκρός Τούρκος».

Ως εκ τούτου κανένας φερετζές μπορεί να ξεπλύνει το μίσος τους για τους Τ/κ και κανένα άλλοθι μπορεί να τους δικαιώσει, όπως νομίζουν, όταν σήμερα παρουσιάζονται ως επιτιμητές των πάντων.
Το δικό μου γλωσσάρι δεν διαγράφει λέξεις όπως Τόχνη, Μάραθα, Σαντάλαρη, ξεροπήγαδα.

Δεν διαγράφει λέξεις όπως ΕΟΚΑ Β’, προδοτικό, φασιστικό πραξικόπημα.

Το δικό μου γλωσσάρι δεν δίνει άλλοθι σε κανένα φασιστικό και ναζιστικό στοιχείο, δεν δίνει άλλοθι σε κανένα πολιτικό κόμμα και πολιτικό ηγέτη που επιβιώνει χάρη στο Κυπριακό και στις πλάτες της διαιρεμένης μας πατρίδας κάνει πολιτική καριέρα.

Εγώ θα συνεχίσω να έχω και θα επιζητώ τη συνεργασία και τη φιλία των Τ/κ συναδέλφων μου δημοσιογράφων.

Θα συνεχίσω να φυτεύω μαζί τους το δέντρο της ειρήνης.

Θα επιμένουμε να κρατούμε ζωντανή την ελπίδα και θα μιλάμε γι’ αυτά που μας ενώνουν, που είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Και αυτά που μας χωρίζουν, ακόμα, μας πονάνε το ίδιο.

Γιατί εμείς δεν πολεμούμε το σκοτάδι με σκοτάδι, ούτε το μίσος με μίσος. Εμείς αγωνιζόμαστε για το φως και την αγάπη.

Κόντρα στις πολιτικές εξελίξεις που καθήλωσαν το Κυπριακό.

Που έβαλαν την υπόθεση της λύσης στον πάγο. Κόντρα σε όσους μας κατηγορούν για προσπάθεια φίμωσης, αλλά τη φίμωση οι ίδιοι την επιβάλλουν.

Εμείς αγωνιούμε και γνοιαζόμαστε για το αύριο.

Επενδύουμε τις ελπίδες μας και κτίζουμε τα όνειρά μας στην κοινή μας πατρίδα. Και δεν επιτρέπουμε σε κανένα να αμφισβητεί τον πατριωτισμό μας και να διαστρεβλώνει τα πιστεύω και τα θέλω μας.