Το αίμα των ηρώων μας μαρτυρεί την αλήθεια της θυσίας τους

81

Της Μαρίας Φράγκου

Από την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές ξέρω και την αντίδραση: «Κατάντησαν γραφικοί…» Και ξέρουμε όλοι και ποιοι σκέφτονται έτσι, έστω σιωπηρά, και ποιοι είναι αυτοί που έχουν το θράσος να το πουν και φωναχτά.

Ποιος δίνει στα αλήθεια σημασία σήμερα στη μάνα με το μαύρο μαντήλι που με δυσκολία σέρνει τα βήματα στο μνήμα του γιου της που τον έδωσε χαλάλι στην πατρίδα; Ποιος σκέφτεται τον πονεμένο πατέρα που 44 χρόνια τώρα μνημονεύει το παιδί του και όλα τα παιδιά της Αντίστασης, που έφυγαν προδομένα;

Αυτοί που μας κυβερνούν σήμερα, σίγουρα όχι. Και δεν είναι μόνο αυτοί, δυστυχώς. Όταν η ίδια η πολιτεία επισήμως παραγνωρίζει αυτή τη μέγιστη θυσία, την προσπερνά με το δικαιολογητικό του «αδελφοκτόνου σπαραγμού» εξισώνοντας δημοκράτες και τρομοκράτες, γιατί να μη χαρακτηρίζονται όσοι επιμένουν στο σεβασμό της ιστορικής αλήθειας ως «γραφικοί»; Γιατί τι άλλο από «προσπέρασμα» της ιστορίας είναι η συνήθης αναφορά σε «εμφύλιο σπαραγμό»; Δηλαδή τις ίδιες ευθύνες έχουν οι διοργανωτές και εκτελεστές του πραξικοπήματος, με τους υπερασπιστές του εκλεγμένου Προέδρου της Δημοκρατίας, την ανατροπή του οποίου ήθελαν Χούντα και ΕΟΚΑ Β’.

Τι το θέλει το μνημόσυνο για τους πεσόντες στο προδοτικό πραξικόπημα η Εκκλησία; Γιατί διοργανώνει η Εκκλησία επίσημο μνημόσυνο, προϊσταμένου του Προκαθημένου της και παρισταμένων του Προέδρου της Δημοκρατίας, μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, βουλευτών και άλλων, όταν αρκετοί από αυτούς, αφού αποχωρήσουν από τους τάφους των πεσόντων αντιστασιακών θα πάνε λίγο πιο κάτω να δαφνοστεφανώσουν αυτούς που δολοφόνησαν εκείνους που υποτίθεται τίμησαν λίγο πιο πριν;

Πρώτος και καλύτερος το κάνει ο Αρχιεπίσκοπος. Αλλά δεν μας ενοχλεί που μνημονεύονται μαζί με τους προασπιστές της Δημοκρατίας και της Νομιμότητας αυτοί που επιχείρησαν να καταλύσουν το κράτος, μας ενοχλεί η όποια προσπάθεια συνεννόησης με τους συμπατριώτες μας Τ/κ… «Διατεταγμένη αποστολή», λοιπόν το έγκλημα κατά της Κύπρου. Ένα έγκλημα χωρίς εγκληματίες.

Τι γυρεύουν, λοιπόν, στα μνημόσυνα των υπερασπιστών της Δημοκρατίας όλοι τούτοι; Γιατί προκαλούν και γιατί βάζουν αλάτι στις πληγές μας; Δεν σας θέλουμε, κύριοι, στα μνημόσυνα των ηρώων μας.

Μην προσθέτετε περισσότερο πόνο στον πόνο μας, μην παραχαράσσετε την Ιστορία, μην επιχειρείτε να θάψετε την αλήθεια που μαρτυρεί το αίμα των ηρώων που μνημονεύουμε.