Το πιο χυδαίο πρόσωπο του καπιταλισμού;

226

Του Δημήτρη Χατζηιωσήφ

Για ορισμένους, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο χειρότερος Πρόεδρος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι όμως και το πιο χυδαίο πρόσωπο του καπιταλισμού; Ή ίσως ο καπιταλισμός μάς δείχνει το πιο χυδαίο του πρόσωπο;

Αρχικά η γλωσσική χυδαιότητα που ξεστόμιζε κατά την προεκλογική του εκστρατεία μάς προετοίμαζε για το τι πρέπει να περιμένουμε. Η απόφαση Τραμπ για την Ιερουσαλήμ δεν είναι καθόλου τυχαίο γεγονός. Είναι ένα πολύ καλά προσχεδιασμένο χτύπημα στο Ιράν σε συνεργασία πάντα με το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία. Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο πως το Ιράν βρίσκεται ανάμεσα στις επτά μουσουλμανικές χώρες στις οποίες η κυβέρνηση Τραμπ απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα, χαρακτηρίζοντάς τις ως απειλή για τις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα Independent, στόχος αυτού του τριπλού άξονα, μετά και την ήττα του «παιδιού» τους, του Ισλαμικού Κράτους, είναι να δημιουργήσει μία πολεμική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή με σκοπό να χτυπήσει το Ιράν και την επιρροή που ασκεί η Τεχεράνη στη γύρω περιοχή. Ο ανοικτός πόλεμος που άσκησε το Ιράν εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και η βοήθεια που έδωσαν στον Άσαντ ώστε να παραμείνει στην εξουσία, αλλά και ο έλεγχος που ασκεί σε Βαγδάτη και Λίβανο έχουν αναστατώσει τον άξονα αυτό, αφού άρχισε να χάνει τον έλεγχο της περιοχής.

Το πιο τραγελαφικό είναι πως ακόμη και ο Χένρι Κίσινγκερ, πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, το 1972, σε μία συνομιλία του με τον τότε Πρόεδρο Νίξον, τον ρώτησε αν παρακολούθησε την ατζέντα εξωτερικής πολιτικής των Δημοκρατικών, στην οποίαν είχαν πρόταση για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Ο Πρόεδρος Νίξον τού απάντησε πως δεν θα άφηνε το πρωινό του για να διαβάσει μία τέτοια ανοησία. Ο Κίσινγκερ την χαρακτήρισε ως αποκρουστική και κυνικούς ερασιτέχνες αυτούς που προτείνουν κάτι τέτοιο.

Ο Τραμπ δεν είναι καθόλου ηλίθιος -ίσως να είναι ελαφρώς ηλίθιος- είναι απλά χυδαίος και επιπόλαιος. Είναι καλά γνωστό πως το ισραηλινό λόμπι, όπως ο άρχοντας των καζίνο στο Λας Βέγκας, Σέντον Άντερσον, είχαν δώσει κολοσσιαία ποσά στην προεκλογική του εκστρατεία.

Το ερώτημα που γεννιέται εδώ είναι το εξής. Ποια η στάση της Κύπρου απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο που ετοιμάζεται εναντίον του Ιράν; Θα μας πάρει το ποτάμι ή θα φορέσουμε τις βράκες μας και θα χορέψουμε για ακόμη μία φορά στα πόδια των καπιταλιστών;

Το μόνο σίγουρο είναι πως θύμα σε αυτό το παιχνίδι εξουσίας είναι για ακόμη μία φορά ο παλαιστινιακός λαός.

Δημήτρης Χατζηιωσήφ
Δημοσιογράφος στην "διάλογος Media Group". email: d.hadjiosif@dialogos.com.cy

Στην ίδια κατηγορία