Το ψωμί στο τραπέζι είναι ειρήνη….

25

Της Έλπις Γεωργίου

Τιμήσαμε ακόμα μια φορά την επέτειο του Πολυτεχνείου! Προσπερνώ τους ηλίθιους με το πανό που έγραφε «Πολυτεχνείο – 44 χρόνια ψέματα».

Θα ήθελα να σταθώ σε ένα από τα πολλά για τα οποία τότε εκείνα τα παιδιά έδωσαν τη ζωή τους! Φώναζαν ΨΩΜΙ… ΠΑΙΔΕΙΑ… Θα σκεφτείτε τώρα γιατί στάθηκα σε αυτές τις λέξεις… Ο Γιάννης Ρίτσος έγραψε: Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει. Η ειρήνη είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου!

Να γιατί η θυσία των παιδιών του Πολυτεχνείου είναι σήμερα αδικαίωτη! Να γιατί τα συνθήματα του 1973 είναι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρα!

Θυμάστε τον παππού που τιμωρήθηκε από το δικαστήριο με πρόστιμο, γιατί επιχείρησε να κλέψει ένα κομμάτι φιλέτο κοτοπούλου για να ταΐσει τον εγγονό του; Και ξαφνικά όλοι πέσαμε από τα σύννεφα… λες και όλα γύρω μας είναι αγγελικά πλασμένα, λες και δεν υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, λες και οι πολίτες ευημερούν, λες και όλοι είναι χορτάτοι! Όχι, δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Ο 4χρονος Φάρις Άλι από τη Συρία πέθανε από το κρύο σε μια σκηνή στην Τουρκία, το πτώμα της 5χρονης Αφγανής Σατζίντα Άλι ξεβράστηκε σε μια παραλία μετά από ένα ναυάγιο και ο μικρός Σάμιουελ πνίγηκε μαζί με τη μητέρα του, ενώ προσπαθούσε να φτάσει στην Ισπανία από το Κονγκό.

Τα τρία αυτά παιδιά περιλαμβάνονται στα χιλιάδες θύματα που καταγράφηκαν από μια γερμανική εφημερίδα, η οποία θέλησε να περιγράψει την τραγωδία που εκτυλίσσεται στη Μεσόγειο.

Το κείμενο της εφημερίδας Der Tagesspiegel φέρει τον τίτλο «Κατάλογος των 33.293 αιτούντων άσυλο, προσφύγων και μεταναστών που πέθαναν λόγω των περιοριστικών πολιτικών στο Φρούριο Ευρώπη».

Τον περασμένο Ιανουάριο δύο Ιρακινοί, ο Χάρντι Γάφουρ 29 ετών και ο Ταλάτ Αμπντουλαχμίντ 36 ετών, πέθαναν από το κρύο στα σύνορα της Βουλγαρίας με την Τουρκία, αφού περπατούσαν επί δύο ημέρες σε χιονισμένες βουνοκορφές.

Άλλοι έχασαν τη ζωή τους σε πυρκαγιές σε προσφυγικούς καταυλισμούς ή παρασύρθηκαν από οχήματα σε αυτοκινητόδρομους.

Η χειρότερη καταγεγραμμένη τραγωδία σημειώθηκε τον Μάιο του 2016, όταν 550 άνθρωποι πνίγηκαν μετά τη σύγκρουση δύο αλιευτικών στα ανοιχτά των ακτών της Λιβύης.

Και εμείς σήμερα τι κάνουμε; Μένουμε έκπληκτοι και θυμώνουμε για λίγο με τους δικαστές που τιμώρησαν έναν παππού, ή κλαίμε στη θέα ενός άψυχου κορμιού που ξέβρασε η θάλασσα! Λες και δεν είναι όλοι θύματα του φασισμού, του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού!

Και ο Ρίτσος συνεχίζει στο ποίημά του: Αδέρφια μου, μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά του.

Να γιατί σήμερα ασφυκτιούμε… Να γιατί το Πολυτεχνείο μάς δείχνει το δρόμο!

Ελπις Γεωργίου
Δημοσιογράφος στην "διάλογος Media Group". Τηλ: +357 22864526, Φαξ: +357 22332205 e: elpis@dialogos.com.cy f: t: