Συνέντευξη στον Αντώνη Γεωργίου

Το Φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες Κύπρος που διοργανώνουν οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες με το Θέατρο Ριάλτο ξεκινάει στις 12 Απριλίου με προβολές σε Ριάλτο και Ζήνα Πάλας μέχρι τις 20 Απριλίου.

Ένα φεστιβάλ που είχε βασικό στόχο να φέρει τον «Κύπριο θεατή πιο κοντά στο παγκόσμιο ανεξάρτητο σινεμά και να αναδείξει τον κινηματογράφο ως μορφή τέχνης», όπως μας αναφέρει η Τώνια Μισιαλή, εκ των τριών μελών της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Φεστιβάλ, στόχος που «έχει επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια». Στο φεστιβάλ θα προβληθεί σε ειδική προβολή η Παύση η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Τώνιας Μισιαλή, με τη Στέλα Φυρογένη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, υποψήφια στα Βραβεία Ίρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την ερμηνεία της.

Η ταινία είναι «για έναν άνθρωπο που έχει χάσει τη φωνή του, για έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη την αγάπη» και απεικονίζει «την αέναη μάχη μεταξύ των δύο φύλων, συνειδητά και μόνο από την ευαίσθητη και ευάλωτη γυναικεία ματιά», αλλά μας αφορά όλους. «Αυτό αποδείχθηκε στα φεστιβάλ που ταξίδεψε. Με χαρά είδα ότι η ταινία είχε γερό αντίκτυπο και στα δύο φύλα», μας επισημαίνει η σκηνοθέτιδα η οποία είναι και αυτή υποψήφια στα Βραβεία Ίρις για βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη.

ΤΩΝΙΑ ΜΙΣΙΑΛΗ

  • Παύση : Συνειδητά και μόνο από την ευαίσθητη και ευάλωτη γυναικεία ματιά
  • O κινηματογράφος χρειάζεται περισσότερη οικονομική στήριξη από το κράτος

Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία σας, αλλά όχι η πρώτη επαφή σας βέβαια με τον κινηματογράφο. Από πότε ασχολείστε με τον κινηματογράφο και τι σας τράβηξε σε αυτόν;

Με τον κινηματογράφο ασχολούμαι από το 2012. Τότε ήταν η πρώτη φορά που κατάφερα να πάρω χρηματοδότηση από τη ΣΕΚιν για να κάνω την πρώτη μου μικρού μήκους ταινία. Τι με τράβηξε στον κινηματογράφο; Θα έλεγα το γεγονός ότι από πολύ μικρή πήγαινα σινεμά με τη μητέρα μου και η εμπειρία της σκοτεινής αίθουσας, του δυνατού ήχου και της μεγάλης οθόνης με μάγευαν. Έτσι έμαθα να βλέπω ταινίες. Ως έφηβη άρχισα επίσης να ασχολούμαι με τη φωτογραφία και τη λάτρευα. Φυσικά ήμουν πάντα ονειροπόλα και δημιουργική. Έτσι ο κινηματογράφος με βοήθησε να διοχετεύσω αυτή τη δημιουργικότητά μου.

Παύση

Θέατρο Ριάλτο, 14 Απριλίου
στις 22:00

Ζήνα Πάλας, 13 Απριλίου
στις 18:00

Ποιο το θέμα της ταινίας σας; Γιατί το επιλέξατε;

Η «Παύση» είναι για έναν άνθρωπο που έχει χάσει τη φωνή του, για έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη την αγάπη. Είναι μια εξερεύνηση των ανθρώπινων σχέσεων ιδωμένη ειδικότερα μέσα από το πρίσμα της σύνθετης και συναρπαστικής γυναικείας φύσης απέναντι στα εμπόδια της ζωής, τις άσβηστες επιθυμίες, το χρόνο. Πρόθεσή μου ήταν να δημιουργήσω ένα μωσαϊκό του μικρόκοσμου της πατριαρχικής κοινωνίας και να απεικονίσω την αέναη μάχη μεταξύ των δύο φύλων, συνειδητά και μόνο από την ευαίσθητη και ευάλωτη γυναικεία ματιά. Ήθελα η «Παύση» να εκφράσει τα γυναικεία συναισθήματα τόσο βαθιά, που δεν βλέπουμε συχνά στη μεγάλη οθόνη, και μέσα από το φακό της ηρωίδας να δει και να νιώσει κανείς την πάλη και την αγωνία της.

Σε μια συνέντευξή σας αναφέρατε ότι «η ‘’Παύση’’ είναι μια γυναικεία ιστορία, ιδωμένη μέσα από τον γυναικείο φακό, πίσω και μπροστά από την κάμερα». Πόσο σημαντικό είναι αυτό στην εποχή μας;

Πάρα πολύ σημαντικό. Πολύ λίγες ταινίες γράφονται για γυναίκες σε πρωταγωνιστικούς ρόλους και ειδικότερα για μεσήλικες γυναίκες. Οι παραγωγοί γενικότερα πιστεύουν πως κανένας δεν θέλει να πάει να δει μια ταινία με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα. Και έτσι χρόνια τώρα γίνονται ταινίες με γυναίκες σε δευτερεύοντες ρόλους, που σίγουρα δεν εκπροσω
πούν την πραγματική γυναίκα, με τα προβλήματά της, τις αδυναμίες της, τις ανησυχίες της. Δυστυχώς, μια ταινία που προορίζεται για τη μάζα παρουσιάζει τις γυναίκες ως σύμβολα του σεξ ή χωρίς βούληση, και δεν μπαίνει εις βάθος στο χαρακτήρα τους. Αυτό γίνεται γιατί οι γυναικείοι αυτοί χαρακτήρες γράφονται ή παρουσιάζονται όπως τις βλέπουν οι άντρες, ή όπως μάθαμε τόσα χρόνια, ως κοινωνία, να βλέπουμε τις γυναίκες στον κινηματογράφο. Για όλους αυτούς τους λόγους ήθελα η «Παύση» να αντικατοπτρίζει ένα γυναικείο χαρακτήρα που είναι πραγματικός.

Είναι βέβαια μια ταινία που δεν αφορά μόνο τις γυναίκες;

Όχι. Η «Παύση» μάς αφορά όλους. Αυτό αποδείχθηκε στα φεστιβάλ που ταξίδεψα. Με χαρά είδα ότι η ταινία είχε γερό αντίκτυπο και στα δύο φύλα. Έτσι ο κύριος σκοπός μου είχε επιτευχθεί: κατάφερα να βάλω το κοινό στο πετσί της πρωταγωνίστριας.

Χρόνια τώρα γίνονται ταινίες με γυναίκες σε δευτερεύοντες ρόλους, που σίγουρα δεν εκπροσωπούν την πραγματική γυναίκα, με τα προβλήματά της, τις αδυναμίες της, τις ανησυχίες της

Πόσο εύκολο ήταν να γυριστεί και τι σας δυσκόλεψε περισσότερο;

Η «Παύση» γυρίστηκε στη Λευκωσία. Λόγω του ότι η ταινία είχε γίνει με πολύ χαμηλό προϋπολογισμό, η πιο μεγάλη δυσκολία ήταν η μικρή διάρκεια γυρισμάτων. Γι’ αυτό αναγκαστήκαμε να προετοιμαστούμε πολύ στην προπαραγωγή. Ο χρόνος στο γύρισμα ήταν πιο πολύ διεκπεραιωτικός. Είχαμε επίσης σκηνές με ένα μωρό και ένα παπαγαλάκι, πράγμα που μας δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο. Στο χώρο μας οι παραγωγοί συμβουλεύουν να αποφεύγεις να κάνεις ταινίες με παιδιά και ζώα. Εμείς είχαμε και τα δύο! Η μεγαλύτερη δυσκολία όμως ήταν το σενάριο το οποίο έπρεπε συνειδητά να γραφτεί με τέτοιον τρόπο ώστε να είναι εφικτό να γυριστεί με χαμηλό προϋπολογισμό. Αυτό δεν είναι πάντα δυνατό και είναι πολύ περιοριστικό. Μια ταινία υψηλού προϋπολογισμού φαίνεται στην αξία της παραγωγής, ενώ με χαμηλό προϋπολογισμό αναγκάζεσαι να κάνεις εκπτώσεις στο όραμά σου, στην τέχνη σου.

Η ταινία έχει ήδη παρουσιαστεί σε αρκετά φεστιβάλ διεθνώς. Πόσο εύκολο είναι για μια κυπριακή ταινία να παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ;

Όπως αναφέρω πιο πάνω, μια ταινία ξεχωρίζει από την αξία της παραγωγής και αυτός πιστεύω είναι και ο μόνος λόγος που μπορεί να είναι δύσκολο για μια κυπριακή ταινία να παρουσιαστεί στο εξωτερικό. Διότι θα κριθεί και θα διαγωνιστεί με χιλιάδες άλλες από όλο τον κόσμο που η αξία της παραγωγής τους είναι πολύ μεγαλύτερη και αυτό λόγω μεγαλύτερων προϋπολογισμών. Το ταλέντο στην Κύπρο υπάρχει, απλά πρέπει να υποστηριχτεί.

Ποια η ανταπόκριση του κοινού και κριτικών σε αυτά τα φεστιβάλ για την ταινία;

Γενικά η «Παύση» έχει πάρει πολύ καλές κριτικές και οι κριτικοί κινηματογράφου τη συμπαθούν ιδιαίτερα. Απ’ την άλλη, πριν από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας δεν ήμουν σίγουρη πως θα την έβλεπε το κοινό και αν ή πώς θα επηρεάζονταν κάποιοι άνθρωποι ή κάποιες κοινωνίες. Ήξερα ότι η «Παύση» είναι μια ταινία που πολλοί δεν ήταν έτοιμοι να δεχτούν. Αλλά ήμουν αρκετά βέβαιη ότι αυτή ήταν η ιστορία που ήθελα να πω και ήταν ένα ρίσκο που έπρεπε να πάρω. Το κοινό είναι συνηθισμένο να βλέπει ταινίες από την ανδρική ματιά, όπως αναφέρω και πιο πάνω, και γι’ αυτό περίμενα κάποιου είδους ένσταση από άνδρες, αλλά και γυναίκες θεατές. Παρ’ όλα αυτά συνέβηκε το αντίθετο. Και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

O κυπριακός κινηματογράφος χρειάζεται περισσότερη οικονομική στήριξη από το κράτος.

Είστε μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες Κύπρου που ξεκινάει στις 12 Απριλίου. Ποιοι είναι οι στόχοι αυτού του φεστιβάλ; Θεωρείτε πως τους έχει επιτύχει;

Ο βασικός στόχος του Φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες Κύπρος είναι να φέρουμε τον Κύπριο θεατή πιο κοντά στο παγκόσμιο ανεξάρτητο σινεμά και να αναδείξουμε τον κινηματογράφο ως μορφή τέχνης. Αυτό έχει επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι αίθουσες γεμίζουν κάθε χρόνο και περισσότερο και ο Κύπριος θεατής αναζητεί να ανακαλύψει νέες τάσεις και ταλέντα του κινηματογράφου του σήμερα. Η απόφαση για την ένταξη διεθνούς διαγωνιστικού τμήματος το 2011 και κυπριακού διαγωνιστικού τμήματος το 2015 έχει ενισχύσει σημαντικά αυτόν το στόχο, καθώς οι θεατές έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν το αξιόλογο έργο νεότερων ξένων και Κύπριων σκηνοθετών. Η ένταξη επίσης του τμήματος για παιδιά και νέους το 2015, έχει τον μακροπρόθεσμο σκοπό να εμπνεύσει τα παιδιά και τους νέους της Κύπρου και να τους κάνει να αγαπήσουν το σινεμά, γιατί αυτοί θα είναι οι μελλοντικοί σινεφίλ του τόπου μας.

Παρατηρείτε όλα αυτά τα χρόνια κάποια εξέλιξη στον κυπριακό κινηματογράφο;

Σίγουρα υπάρχει εξέλιξη. Έχουμε πολλά νέα ταλέντα που πιστεύω θα μας κάνουν περήφανους τα επόμενα χρόνια.

Τι θεωρείτε πως πρέπει να γίνει για την περαιτέρω ανάπτυξη της κινηματογραφικής τέχνης στην Κύπρο;

O κυπριακός κινηματογράφος είναι ένας άξιος πρεσβευτής της Κύπρου στο εξωτερικό και χρειάζεται περισσότερη οικονομική στήριξη από το κράτος. Λόγω του πολύ περιορισμένου κονδυλίου για τον κινηματογράφο, κάνουμε ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού οι οποίες ναι μεν είναι άξιες και αναγνωρίζονται στο εξωτερικό, αλλά είναι περιοριστικές όσον αφορά την παραγωγή τους, όπως εξηγώ και πιο πάνω. Πρέπει να αυξηθεί το κονδύλι για να αυξηθεί και η αξία της παραγωγής της κάθε ταινίας ταυτόχρονα, αλλά και να είναι δυνατή η χρηματοδότηση περισσότερων ταινιών κάθε χρόνο.

Στην υπόλοιπη Ευρώπη οι ταινίες χρηματοδοτούνται κυρίως, και με ένα μεγάλο ποσοστό του προϋπολογισμού τους, από το κράτος, για να είναι δυνατή η εξεύρεση συμπαραγωγών από άλλες χώρες (οι οποίες συμπαραγωγές στη συνέχεια θα καλύψουν το υπόλοιπο ποσοστό του προϋπολογισμού). Αν δεν έχεις χρηματοδότηση αρχικά από τη χώρα σου δεν πας πουθενά, δεν θα ασχοληθεί κανείς μαζί σου. Άρα βασική προϋπόθεση της παραγωγής μιας ταινίας είναι η υποστήριξη από την ίδια μας τη χώρα. Σε άλλες χώρες του κόσμου οι ταινίες χρηματοδοτούνται επίσης από ιδιώτες επενδυτές. Αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει στην Κύπρο, γιατί πρέπει να υπάρχουν και τα ανάλογα φορολογικά κίνητρα που να αφορούν τις ιδιωτικές εταιρείες. Αν και αυτό αλλάξει, θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν περισσότερες ταινίες.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.