Γραμμές/ Ορίζοντας

Χρίστος Χατζήπαπας

Λύπη τις νύχτες

Εκδόσεις Γκοβόστης, 2021

 

Γέλως

Τότε χαμογελούσαμε ακόμη

το θυμάμαι –

οι μυς του προσώπου το επέτρεπαν

τα ψυχικά μας

 

κι η Ιστορία

μας έκλεινε το μάτι πονηρά

αισιόδοξα

καμιά φορά.

 

Ενίοτε μας χρειάζονται ανέκδοτα  λυσιτελή

από κάποιον φίλο ζωτικό

στην άκρη της γραμμής –

τροφό Ζωής.

 

Μόνο που στις μαύρες μας

ούτε οι μυς του γέλιου παραστέκονται

 

στο ομιχλώδες μας τοπίο

μένουμε αγέλαστοι και σοβαροί

σκίτσα ταριχευμένα

ενώπιος ενωπίω…

 

Καθρέφτες

Οι καθρέφτες

στα ασανσέρ πολυτελών ξενοδοχείων

δεν ξέρουν από κολακείες

ποσώς –

βοούν αλήθειες

 

μα γιατί να τις εμπιστευτείς;

 

Εσύ δεν είσαι διόλου

πολυτελής πελάτης

παρά ταξιδευτής

που ξέμεινε σε λάθος.

 

Δερματοστιξίες –

σαν μόδα εποχής…

Μένεις και τις κοιτάς

ιδιωτικώς

στο υπόγειο σαν βρεθείς.

 

Στους προδομένους φίλους

                               Σαν μας τον φέρανε πίσω, ήτανε πιο νέος από μένα                                                                                 είπε ο γιος του Τάκης.

Τα απεχθέστερα των ψεμάτων

εκφέρονται σε επικήδειους

ηρώων. Με τους οποίους η πατρίς

έχει φτάσει πλέον

στο απροχώρητο. Ασφυκτιά

από λόγους κενούς σε κενοτάφια

σε τάφους με οστέα τεταπεινωμένα.

 

Δυσφορούν οι νεκροί δοκιμάζουν

να σηκωθούν

ψελλίζοντας ένα παράπονο

που πνίγεται σε ηχηρά παιγνίδια τελετών

θρήνους  αγαπημένων –

που αδυνατούν να εννοήσουν

τερτίπια βρομερά της Ιστορίας –

στα μισοφαγωμένα λόγια τους ακούς:

Φτάνει πια

είμαστε κακό παράδειγμα πορείας

γενικής. Συνέλθετε!

 

Ειδικοί με σύγχρονα μέσα Drones

παρακολούθησης νεκρών επιτηδείως

αποκρύβουν ό,τι υποχθόνια θρυλείται

και κυρίως

στα αλλεπάλληλα φέρετρα που φτάνουν εν πομπή –

όπου η φωνή των είναι ούτως ειπείν διακριτή

πριν καταλάβουνε κι αυτοί σιγά σιγά

τη θέση τους οριστικά

στη γη.

 

Η λύπη του τις νύχτες

Σακί από άχυρα

αναρριχάται κάθε βράδυ στα τείχη

μην το πάρει είδηση κανείς

 

μέχρι το εωθινό του παραμύθι.

 

Για όσους μαντεύουν μπορεί να είναι

κι η γδαρμένη τιμή

του Μαρκαντώνιου Βραγαδίνου

που βρυχάται

από τον Πύργο του Οθέλλου  –

 

την παραδώσατε αμαχητί, κοπρίτες!

Και σαν την επιστρέφανε

το πρόσωπο αποστρέφατε –

πλασέμπο πατριώτες.

 

Το φάντασμά της

θα σας κυνηγά. Πού θα μου πάτε

σκιάχτρα της πόλης

εξωμότες.

 

Τηλέφωνα φίλων

Τηλέφωνα φίλων

άχρηστα πια

πέρασαν στην ανακύκλωση της μνήμης.

Μολοταύτα ακόμη τα κρατά

το κινητό μου –

κάθε που πάω να σβήσω

τρέμουλο και κραδασμοί

τις αρχές μου παγιδεύουν.

 

Όσο οι μέρες μου πληθαίνουν

το ίδιο κι αυτοί –

οι εκλιπόντες έχουν υπερβεί

τους ζωντανούς

στη διακεκαυμένη ζώνη

 

κι αυτοί σχεδόν απόντες

στις ιδιωτικές εκστάσεις τους χαμένοι.

 

Στη μοναξιά του ο καθείς

την κενότητα του μέλλοντος κοιτάνε

ούτε κι εκείνοι με χρειάζονται

 

είναι κι αυτών οι αριθμοί

ξεθωριασμένοι.

 

 

 

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.