Ενίσχυση του ρόλου των γυναικών στην οικοδόμηση της ειρήνης

Ε/κ και Τ/κ γυναίκες ενώνουν δυνάμεις

Οι γυναίκες του τόπου μας και το γυναικείο αριστερό και προοδευτικό Κίνημα είχαν και έχουν πρωτεύοντα ρόλο στα ζητήματα που άπτονται της καθημερινότητας, αλλά και στο μείζον ζήτημα της ειρήνης και της επανένωσης του νησιού μας. Δυναμικές, οργανωμένες και διεκδικητικές οι γυναικείες οργανώσεις, τουρκοκυπριακές και ελληνοκυπριακές, ενώνουν τις δυνάμεις τους ζητώντας ένα καλύτερο μέλλον, χωρίς διακρίσεις για τις ίδιες, αλλά και για το σύνολο του πληθυσμού. Μέσα στις δύσκολες συνθήκες της υγειονομικής κρίσης, με την ανεργία και την ανασφάλεια για το αύριο να γιγαντώνεται και στις δύο πλευρές, ξεχωρίζουν δείχνοντας τον τρόπο και τις ιδέες να βγούμε ως κοινωνία όσο πιο πολύ γίνεται αλώβητοι από τα χλιαρά αποτελέσματα των πολιτικών που χαράζουν οι δύο ηγέτες, της απομόνωσης, αλλά και της ενδοοικογενειακής βίας που εντάθηκε λόγω της καραντίνας. Μιλούν στη «Χ» η Σκεύη Κουκουμά, η Σίλα Ουσάρ και η Φατός Αντέρ.

Του
Κωστή Πιτσιλλούδη

«Η μισή προσπάθεια για να ζήσουμε ξανά Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι σε συνθήκες ειρήνης, προόδου στην κοινή μας πατρίδα αφορά και τις γυναίκες του τόπου», ανέφερε η Γενική Γραμματέας της ΠΟΓΟ, Σκεύη Κουκουμά. Επεσήμανε ότι το Γυναικείο Κίνημα της ΠΟΓΟ και οι γυναίκες του Λαϊκού Κινήματος εργάζονται, δρουν και αντιδρούν σε όλα τα επίπεδα και σε καθημερινή βάση, μέσω συζητήσεων και ενημερώσεων για την πορεία των συνομιλιών, αλλά και μέσω δυναμικών και μαζικών εκδηλώσεων ειρήνης και επανένωσης με τ/κ γυναικείες οργανώσεις, δικοινοτικά φεστιβάλ και αντικατοχικές εκδηλώσεις.

Ερωτηθείσα ποιες είναι οι επιπτώσεις που βιώνουν οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της καραντίνας, η Σκ. Κουκουμά ανέφερε, «αλλαγή στον τρόπο ζωής, ανεργία, φτώχεια, μείωση εισοδήματος, ψυχολογική κατάπτωση, άγχος και στρες από την εργασία από το σπίτι -η οποία τείνει να εξελιχθεί σε 24ωρη εργασία- φόβο και ανασφάλεια. Από κει και πέρα η γυναίκα έχει να αντιμετωπίσει τον γολγοθά της βίας και όλων των μορφών κακοποίησης που υπάρχουν καθημερινά στη ζωή αρκετών γυναικών και αυξάνονται σε συνθήκες περιορισμού και απομόνωσης», εξήγησε.

Πρόσθεσε ότι, δυστυχώς, τα δεδομένα και οι αριθμοί δείχνουν ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο από όσο παρουσιάζεται εφόσον μόνο ένας μικρός αριθμός από τα θύματα ζητούν βοήθεια, με τις κυβερνητικές υπηρεσίες να αρνούνται κάθε ουσιαστικό ρόλο σε αυτά τα ζητήματα και να έχουν περίπου ιδιωτικοποιήσει μέσω διαφόρων προγραμμάτων αυτόν το ρόλο.

Αναφερόμενη στο επίπεδο που βρίσκεται η ισότητα των φύλων στην Κύπρο, η Σκ. Κουκουμά υπογράμμισε πως «υπάρχει ανάγκη για εκσυγχρονισμό των νομοθεσιών που αφορούν τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και ταυτόχρονα ουσιαστική εφαρμογή των υφιστάμενων νομοθεσιών». Στη χώρα μας, είπε, το χάσμα αμοιβών αντρών και γυναικών διατηρείται σήμερα στο 13,7%, την ίδια ώρα που σε περισσότερες από 1.000 επιθεωρήσεις τα τελευταία χρόνια το Υπουργείο Εργασίας δεν έχει διαπιστώσει παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας σε ούτε και μία περίπτωση.

Σε ερώτηση πώς κρίνει τις πολιτικές που εφαρμόζει το κράτος για το ζήτημα των βιασμών του 1974, η ΓΓ της ΠΟΓΟ ανέφερε ότι στην αρχή η ανταπόκριση από πλευράς του κράτους ήταν μουδιασμένη και σε ένα βαθμό προσβλητική για τα όσα βίωσαν γυναίκες και άντρες στις περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης κατά την εισβολή, ζητώντας ιατρικές βεβαιώσεις. Σήμερα, πρόσθεσε, «τηρείται πράγματι εχεμύθεια, υπάρχει κατανόηση και άμεση ανταπόκριση. Ωστόσο, θα πρέπει πλέον με έναν τρόπο διακριτικό και αντίστοιχο του δράματος που έχουν περάσει να προσεγγιστούν για να στηριχθούν και ψυχολογικά».

Η απομόνωση στο σπίτι προκάλεσε άνοδο στην ενδοοικογενειακή βία

«Η κοινή μας πατρίδα, Κύπρος, είναι πολύ μικρή για να χωριστεί και αρκετά μεγάλη για να φιλοξενήσει όλους τους Κυπρίους. Ο διαχωρισμός των κοινοτήτων μας για πάνω από πέντε δεκαετίες είναι επιζήμιος στα κοινωνικά, πολιτισμικά, οικονομικά και πολιτικά δρώμενα της πατρίδας μας», ανέφερε η επικεφαλής του Γυναικείου Τμήματος του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (CTP), Σίλα Ουσάρ. Τόνισε ότι οι Τουρκοκύπριες και οι Ελληνοκύπριες έχουν βιώσει άμεσα τις συνέπειες του διαχωρισμού και ανησυχούν για τη συνέχισή τους εν αναμονή μιας ολοκληρωμένης διευθέτησης. Πρόσθεσε ότι οι προοδευτικές γυναικείες οργανώσεις στη χώρα μας έχουν επιδείξει θαρραλέες προσπάθειες για την ειρηνευτική διαδικασία στην Κύπρο, ωστόσο ως Κύπριες γυναίκες όλων των ηλικιών πρέπει να αυξήσουν την εμπλοκή τους σε δικοινοτικά έργα, αυξάνοντας την επιρροή τους στην επανένωση του νησιού μας υπό ομοσπονδιακή λύση και με ίση πολιτική βάση.

Ερωτηθείσα ποιες είναι οι επιπτώσεις που βιώνουν οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της καραντίνας, η Σ. Ουσάρ απάντησε ότι η πανδημία έχει εντείνει τις ανισότητες σε όλο τον κόσμο. Τα κορίτσια αντιμετώπισαν δυσανάλογες κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, ενώ η απομόνωση στο σπίτι προκάλεσε άνοδο στην ενδοοικογενειακή βία. «Στην κοινότητά μας ο αριθμός των αναφορών ενδοοικογενειακής βίας, που έλαβε η μονάδα βίας κατά των γυναικών της “αστυνομίας” φαίνεται να έχει μειωθεί. Ωστόσο, οι παρατηρήσεις μας, οι οποίες είναι κοινές με άλλες γυναικείες οργανώσεις που εργάζονται στον τομέα, είναι ότι αυτή η πτώση δεν αντιπροσωπεύει την πραγματική κατάσταση της ενδοοικογενειακής βίας. Δείχνει μάλλον δύο σημαντικά σημεία: αυτό μπορεί να οφείλεται σε έναν αριθμό ατόμων (φοιτητές, εργοδότες – περίπου 40.000 άτομα) που εγκαταλείπουν τη χώρα κατά τη διάρκεια της πανδημίας και επίσης έχει γίνει πιο δύσκολο για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν βία να ζητήσουν βοήθεια από “αστυνομικές” ή κοινωνικές υπηρεσίες», σημείωσε.

Αναφερόμενη στην ισότητα των φύλων στην τ/κ κοινότητα, η Σ. Ουσάρ υπογράμμισε ότι σε όλο τον κόσμο οι γυναίκες και τα κορίτσια εξακολουθούν να υπόκεινται σε διακρίσεις, συχνά απλώς και μόνο λόγω του φύλου τους. «Η συμμετοχή των Τουρκοκύπριων γυναικών στην οικονομία φθάνει μόνο το 35%. Η μη αμειβόμενη εργασία γυναικών στον τομέα φροντίδας ατόμων είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Η εκπροσώπηση των γυναικών στο “κοινοβούλιο” είναι μόνο στο 18% (9 στα 50), το οποίο επιτυγχάνεται με μια εκλογική ποσόστωση φύλου», δήλωσε.

Ανέφερε ότι το Γυναικείο Τμήμα του CTP καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για την οικονομική ισότητα, τη μείωση της μη αμειβόμενης εργασίας στον τομέα φροντίδας ατόμων, την υποστήριξη των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων και την υγεία των γυναικών, υπερασπιζόμενο την ισότητα των φύλων σε κάθε πτυχή της ζωής.

 

Φατός Αντέρ: Αν δινόταν μία ευκαιρία στις γυναίκες, το Κυπριακό θα επιλυνόταν

 

στριές μου για ένα καλύτερο μέλλον αυτής της πατρίδας. Είμαστε σε συνεργασία με αρκετές γυναικείες οργανώσεις και από τις δύο πλευρές», δήλωσε το μέλος της Δικοινοτικής Οργάνωσης Γυναικών Κύπρου, Φατός Αντέρ.

Επεσήμανε ότι η συνεργασία που αναπτύχθηκε από το 2003, με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, δεν θα πρέπει να σταματήσει. «Ως Οργάνωση, πιστεύουμε στη φιλία και την επικοινωνία, με επίκεντρο τη λύση του Κυπριακού, αλλά και την ισότητα και ανάμεσα στα δύο φύλα», εξήγησε. Αναφερόμενη στις προσπάθειες που συντελούνται για την επίλυση του Κυπριακού, η Φατός Αντέρ τόνισε ότι κάποιοι πολιτικοί μιλούν πολύ αλλά πράττουν λίγα. «Αν δινόταν μία ευκαιρία στις γυναίκες και σε ελάχιστο χρόνο, το Κυπριακό θα επιλυνόταν», δήλωσε χαρακτηριστικά. Υπογράμμισε ότι οι γυναίκες έχουν άλλο τρόπο προσέγγισης στα διάφορα προβλήματα, λόγω της μητρότητας, προσθέτοντας ότι δεν αγαπάνε τον πόλεμο ούτε τη βία.

Ερωτηθείσα ποιες είναι οι συνθήκες της ισότητας των φύλων στην τ/κ κοινότητα, η Φ. Αντέρ απάντησε ότι, καθώς είναι μία πολύ μικρή κοινότητα, η οποία ζει σε ένα πολύ μικρό χώρο, δεν έχουν τεράστια ζητήματα, αλλά σίγουρα για μία γυναίκα οι δυσκολίες και τα εμπόδια είναι εκ προοιμίου πιο μεγάλα. «Οι γυναίκες δεν κοινωνικοποιούνται τόσο εύκολα όσο οι άντρες, αλλά δεν θα έλεγα ότι υπάρχει τόσος μεγάλος διαχωρισμός ανάμεσα στα δύο φύλα», παρατήρησε

 

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.