Ανοιχτός ορίζοντας/ Ορίζοντας

Πήγαν; Είδαν; Διάβασαν;

Οι τέχνες στις μέρες υποψήφιων βουλευτών και βουλεύτριων

Ο Ορίζοντας προσπαθώντας να ανιχνεύσει την καθημερινή σχέση των πολιτικών με τις τέχνες απεύθυνε σε υποψήφιες/ιους βουλεύτριες/τές διαφορετικών κομμάτων το ακόλουθο ερώτημα:
Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το τελευταίο βιβλίο που έχετε διαβάσει, όπως και για την τελευταία θεατρική παράσταση και κινηματογραφική ταινία που έχετε παρακολουθήσει;
Οι απαντήσεις θα δημοσιεύονται μέχρι τις εκλογές στο dialogos.com.cy. και αναλόγως χώρου και χρόνο στον έντυπο Ορίζοντα.

 

Μαρία Παπαλαζάρου Φράγκου,

Υποψήφια βουλεύτρια στην Πάφο, ΑΚΕΛ Αριστέρα -Νέες Δυνάμεις

Βιβλίο: «Μακρύ πέταλο από θάλασσα», της Ιζαμπέλ Αλιέντε. Ένα βιβλίο για το πλοίο της ελπίδας, για τους Ισπανούς πρόσφυγες στη Χιλή, οι οποίοι αναζήτησαν ασφάλεια στη μακρινή χώρα, μετά την επικράτηση του Φράνκο και τις διώξεις Αριστερών και προοδευτικά σκεπτόμενων ανθρώπων. Εμπνευστής της προσπάθειας διάσωσης τους, ο Παμπλο Νερούντα.

Θεατρική παράσταση: «Ο θάνατος του Μπαχ». Το κείμενο της Ελένης Ξένου, η σκηνοθεσία της Αλεξίας Παπαλαζάρου και η ερμηνεία του Δημήτρη Αντωνίου είναι μια πραγματική αναπαράσταση του κόσμου των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Ενός κόσμου που με μεγάλη ευκολία πλάθει «ήρωες» και με την ίδια ευκολία συντρίβει ανθρώπους, καννιβαλίζει και γκρεμίζει την αυθεντικότητα και την αλήθεια.

Κινηματογραφική ταινία: «Μανταρίνια». Αντιπολεμική ταινία του Ζάζα Ουρουσάντζε.  Εσθονός καλλιεργητής μανταρινιών, στον πόλεμο της Αμπχαζίας (1992), περιθάλπει δύο βαριά τραυματισμένους από αντίπαλα στρατόπεδα. Ένα μισθοφόρο Τσετσένο και ένα Γεωργιανό στρατιώτη, οι οποίοι μέσα από τον πόλεμο θα καταλάβουν πως τους ενώνουν πολύ περισσότερα από όσα τους χωρίζουν. Μια βαθιά αντιπολεμική, μια βαθιά ανθρώπινη ταινία. Για το σήμερα, το χθες, αλλά και για το αύριο…

Αλεξία Σακαδάκη,

Υποψήφια βουλεύτρια στη Λευκωσία, Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

Το πιο πρόσφατο βιβλίο που έχω διαβάσει και μου άφησε πολύ θετική εντύπωση, είναι το «Αργός Σίδηρος», του Σωφρόνη Σωφρονίου που κατάγεται από το χωριό μου, το Παλαιχώρι. Ο Σωφρόνης είναι ένας νέος ικανός, βραβευμένος συγγραφέας με πολύ ενδιαφέρουσα πένα. Έχουμε ταλαντούχους ανθρώπους στην Κύπρο και πρέπει να αρχίσουμε να το αναγνωρίζουμε αυτό και να τους δίνουμε τις ευκαιρίες που τους αξίζουν για να μπορούν να δημιουργούν.

Το θέατρο μου έλειψε όλο αυτό το διάστημα των απαγορεύσεων λόγω πανδημίας. Με την πρώτη ευκαιρία λοιπόν, μόλις δόθηκε το πράσινο φως από το Υπουργικό Συμβούλιο για το άνοιγμα των θεάτρων, παρακολούθησα την θεατρική παράσταση «Το Κτήνος στο Φεγγάρι». Είναι μια εξαιρετική παράσταση. Παρόλο που αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού επιζώντων Αρμενίων την περίοδο 1921 – 1933, αγγίζει σύγχρονα ζητήματα και προβληματίζει για έννοιες και αντιλήψεις της σύγχρονης εποχής που αφορούν ολόκληρη την ανθρωπότητα (βλ. προσφυγικό).

Μια ταινία που πιστεύω ότι αξίζει να παρακολουθήσει κάποιος, είναι παραγωγή του 2012 με τίτλο «Επιχείρηση ΑΡΓΩ», που είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.

Πάμπος Παπαγεωργίου,

Υποψήφιος βουλευτής στη Κερύνεια, ΑΚΕΛ- Αριστερά, Νέες Δυνάμεις

Βιβλίο: Μόλις διάβασα το Ελυτικά & Αλήτικα του Μηνά Πέτρου. Εκδ Γερμανός, Θεσσαλονίκη 2020. Σύντομο βιβλίο με πρωτότυπη και πρωτοποριακή φόρμα. Στις αριστερές σελίδες υπάρχουν κείμενα φιλοσοφικού στοχασμού. Οι δεξιές σελίδες είναι αυτοβιογραφικές ψηφίδες από τη ζωή του συγγραφέα, ενώ σε ένα τρίτο επίπεδο παρεμβάλλονται στίχοι του Ελύτη.

Σινεμά: Είδα πολλά λόγω πανδημίας. Ανακαλώ το In the mood for Love του Κινέζου Καρ-Γουάι, Η ταινία υπάρχει στις περισσότερες λίστες με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Υποβλητική ταινία μιλά με χρώματα και ανεπαίσθητες κινήσεις για την αδήλωτο έρωτα δύο ανθρώπων των οποίων οι σύζυγοι διατηρούν κρυφό δεσμό μεταξύ τους. Εξίσου υποβλητική και η μουσική του Ιάπωνα Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι.

Θέατρο. Η τελευταία παράσταση που είδα ήταν ο Ριχάρδος ο Τρίτος στον ΘΟΚ πριν την πανδημία. (Σκηνοθεσία Π. Ερωτοκρίτου) Πρόκειται για έργο του Σαίξπηρ, καθαρά και υπερβολικά προπαγανδιστικό. Με ενδιαφέρει με αυτήν την έννοια.  Ο πραγματικός Ριχάρδος δεν ήταν καν καμπούρης. Συνήθως δε μου αρέσει ο έντονος ρυθμός στην σκηνοθεσία αλλά σε αυτό το έργο ταίριαζε.

Διαβαστε επίσης: Πήγαν; Είδαν; Διάβασαν; (5)

 

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.